DaungTaManJournal
ေပးပို႕ေသာ ေရႊနႏၵ. မျမတ္ေလးငံုအားေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္..
4 years ago
Sunday, July 17, 2011
0 သန္းေရႊသိန္းစိန္အာဏာရူးမ်ားလက္ထက္ကေလးစစ္သားစုေဆာင္းမႈ၊လူ႕အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားတိုင္ၾကားခ်က္အေထာက္အထားမွတ္တမ္းမ်ား -အပိုင္း(၂)
လူ႕အခြင့္အေရးေစာင့္ၾကည့္ကာကြယ္ေရးကြန္ယက္
သန္းေရႊသိန္းစိန္အာဏာရူးမ်ားလက္ထက္ကေလးစစ္သားစုေဆာင္းမႈ၊လူ႕အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားတိုင္ၾကားခ်က္အေထာက္အထားမွတ္တမ္းမ်ား -အပိုင္း(၁)http://www.dawnmanhon.com/2011/07/blog-post_5917.html
Saturday, July 16, 2011
0 ေခါင္းေလာင္းသံတညံညံေပးတဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရး
ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းေတြသာ မရွိခဲ့ရင္ အခက္ပဲ။ က်မသားေတြ တစ္သက္ စာတတ္မယ္ ေတာင္ မထင္ဘူး
ရန္ကုန္၊ ၁၅ ဇူလိုင္၊ ၂၀၁၁ (YPI)
ခ်စ္ဦးေမာင္ေရးသားသည္။
-တျခားမိခင္ေတြလိုပဲ မျမသည္လည္း သူမ၏ သားႏွစ္ဦးကုိ ပညာတတ္ေတြေတာ့ ျဖစ္ေစခ်င္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ခင္ပြန္းသည္မရွိေတာ့သည့္ သူမအဖို႔ တစ္အိမ္တက္ဆင္း အ၀တ္လိုက္ေလွ်ာ္ႏုိင္ပါမွ ေန႔ဖို႔ညစာမွန္ရံု၊ အိမ္ငွားခ၊ မီးဖိုေခ်ာင္စရိတ္ ကာမိရံုသာရွိေသာ အေျခအေနတြင္ ကေလးေတြကို ေက်ာင္းထားႏိုင္ဖို႔ရန္မွာ မလြယ္ကူ။
ျမင္သာၿမိဳ႕ဦးဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမွ ေက်ာင္းသားမ်ားမူလတန္းပညာေရးကုိ အခမဲ့ပညာေရးအျဖစ္ အစိုးရက သတ္မွတ္ထားေသာေၾကာင့္ သူမ၏ သားမ်ားကို အစိုးရေက်ာင္း ထားလ်င္ ေက်ာင္းလခအကုန္က်ခံစရာမလိုလ်င္ေတာင္မွ စာအုပ္ဖိုး၊ ေက်ာင္း၀တ္စံုဖိုးေတြကရွိေသးသည္။ ေနာက္ၿပီးလ်င္ အတန္းထဲမွာ အျခား အပိုေငြေၾကးေကာက္ခံမႈမ်ားရွိလာဦးမည္ ဆိုလ်င္ သူမ်ားတန္းတူ မေပးႏိုင္ပါက ကေလးေတြ စိိတ္အားငယ္ၾကရမည္ကို မျမစိုးရိမ္သည္။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူမပတ္၀န္းက်င္က ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ မိဘေတြနည္းတူ မျမသည္လည္း သူမ၏ သားႏွစ္ဦးကို ပညာအခမဲ့ သင္ၾကားေပးသည့္ လိႈင္သာယာၿမိဳ႕နယ္ထဲက ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္းတစ္ခုသို႔ သြားပို႔လိုက္ရေတာ့သည္။
“ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္း ေတြသာ မရွိခဲ့ရင္ အခက္ပဲ။ က်မသားေတြ တစ္သက္ စာတတ္မယ္ ေတာင္မထင္ဘူး” ဟု အသက္ ၃၅ႏွစ္၀န္းက်င္ရွိၿပီျဖစ္သည္ မျမက ဆိုသည္။
အေရွ႕ေတာင္အာရွတြင္ အဆင္းရဲဆံုးႏိုင္ငံျဖစ္ၿပီး၊ ႏိုင္ငံလူဦးေရ၏ ၂၆ ရာခိုင္ႏႈန္းမွာလည္း ဆင္းရဲမြဲေတမႈမ်ဥ္း ေအာက္ေရာက္ေနေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ မျမတို႔လို ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသည့္ မိဘမ်ား၏ သား၊သမီးေတြႏွင့္ မိဘမဲ့ ကေလးငယ္ေတြ စာတတ္္ေျမာက္ေရးအတြက္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာ ေရးေက်ာင္းမ်ား၏ အခန္းက႑သည္ မ်ားစြာအေရးပါလွသည္။
အယုတ္၊ အလတ္၊ အျမတ္မေရြး၊ လူမ်ိဳးမေရြး၊ ဘာသာမေရြး ့ပညာသင္ၾကားေပးေနေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး သင္ပညာေရးေက်ာင္းမ်ားသည္ ပညာကို အခမဲ့သင္ၾကားေပးသည့္အျပင္ ဖတ္စာအုပ္၊ မွတ္စုစာအုပ္မွအစ ေက်ာင္းသားသံုး ပစည္းမွန္သမွ်ကိုပါ ေထာက္ပံ့ေပးၾကရာ ဆင္းရဲေသာ မိဘမ်ားအဖို႔ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရး ေက်ာင္းမ်ားသည္ သူတို႔ကေလးေတြ စာတတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ တစ္ခုတည္းေသာ အားကိုးရာ၊ ပညာသင္ယူရာဌာနတစ္ခုျဖစ္လို႔ေနသည္။
ထို႔ျပင္ ဆင္းရဲေသာ မိဘေတြအေနႏွင့္ သူတို႔ကေလးေတြ ေန႔လည္စာအတြက္ပါ ပူပန္စရာမရွိေအာင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး သင္ပညာေရးေက်ာင္းအမ်ားစုက ေန႔လည္စာပါေကၽြးေမြးေလ့ရွိတတ္ၾကသည္။ ထိုမွ်မက ရပ္ေ၀းမွ လာေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ မိဘမဲ့ကေလးငယ္မ်ားအတြက္လည္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရး ေက်ာင္းမ်ားက အိပ္စရာ၊ ေနစရာမ်ားပါ စီစဥ္ေပးၾကသည္ကို ေတြ႕ရသည္။
ထိုမွ် အေရးပါေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းေပါင္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ၁,၄၀၀ ေက်ာ္ရွိၿပီး ယင္းေက်ာင္းမ်ားတြင္ ေက်ာင္းသားေပါင္း ႏွစ္သိန္းေက်ာ္ ပညာသင္ယူေနၾကသည္ဟု အစိုးရကိန္းဂဏန္းမ်ားကဆိုသည္။
ကေလးသူငယ္မ်ားအေရး အထူးျပဳကူညီေပးေနေသာ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုျဖစ္သည့္ Save the Children မွ ေက်ာင္းျပင္ပ ပညာေရးကိစမ်ားကို လုိက္ပါေဆာင္ရြက္ေပးေနသည့္ အရာရွိတစ္ဦး၏ အဆိုအရ ကေလးေတြ၏ ပညာေရးစရိတ္ကို မတတ္စြမ္းႏိုင္ေသာ မိဘမ်ား တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ပိုမိုမ်ားျပားလာေသာေၾကာင့္ ထိုလိုအပ္ခ်က္ကို ျဖည့္တင္းဖို႔ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းအေရအတြက္သည္လည္း တစ္ႏွစ္ ထက္တစ္ႏွစ္ ပိုမိုမ်ားျပားလာလ်က္ရွိသည္ဟ သံုးသပ္ေျပာဆိုသည္။
``မရွိဆင္းရဲတဲ့ မိဘေတြ ပိုမ်ားလာၾကေတာ့ ဘ/က (ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္း)ေတြရဲ႕ အခန္းက႑ကလည္း တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ပိုပိုၿပီး ႀကီးႀကီးလာေနတာေပါ့´´ဟု အဆိုပါအရာရွိက သံုးသပ္ေျပာဆိုသည္။
ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမ်ားမွာ ေရွ႕ေလွ်ာက္လည္း ေမွးမွိန္သြားစရာမရွိဘဲ ေခတ္စနစ္၏ လုိအပ္မႈတစ္ခု အျဖစ္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တည္ရွိသြားလိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း အဆိုပါအရာရွိက ဆိုပါသည္။
အစဥ္အလာႀကီးခဲ့သည့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္း
ျမင္သာၿမိဳ႕ဦးဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမွ ေက်ာင္းသားမ်ား
၁၁ ရာစုေလာက္ကတည္းက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တည္ရွိလာခဲ့ေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမ်ားသည္ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုး ၿဗိတိသွ်လက္ေအာက္မေရာက္မီအထိ မင္းညီမင္းသားမွသည္ သူဆင္းရဲမ်ားအထိ `အ သံုးလံုး´(အေရး၊အဖတ္၊ အတြက္)ႏွင့္ ဗုဒစာေပက်မ္းဂန္မ်ား ေလ့လာသင္ယူရာ တစ္ခုတည္းေသာ ပညာေရးအဖြဲ႕အစည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။
ၿဗိတိသွ်တို႔ ျမန္မာျပည္ကို သိမ္းပိုက္လိုက္ၿပီးေနာက္တြင္ေတာ့ ခရစ္ယာန္သာသနာျပဳေက်ာင္းေတြက ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္းေတြေနရာကို တစ္စတစ္စ ၀င္ယူလာၾကသည္။
သို႔ႏွင့္တိုင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းေတြမွာ ကြယ္ေပ်ာက္သြားျခင္းမရွိခဲ့ေပ။ ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးေတြမွာ ခရစ္ယာန္သာသနာျပဳေက်ာင္းေတြက ပညာသင္ၾကားေရးက႑မွာ ဦးေဆာင္ေနစဥ္မွာ ေက်းလက္ေတာရြာေတြမွာေတာ့ ပညာသင္ၾကားေရးက႑မွာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းေတြကပဲ ဦးေဆာင္ေနခဲ့သည္။
သမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမ်ား၏ အခန္းက႑ မည္မွ်ပင္ အေရးပါလွေသာ္လည္း ၁၉၆၂ ခုႏွစ္အေရာက္တြင္ အာဏာရွင္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္း၏ ဆိုရွယ္လစ္အစိုးရက ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးစနစ္ကို ဖ်က္သိမ္းပစ္လိုက္သည္။
ထိုသို႔ဖ်က္သိမ္းလိုက္ေသာ္လည္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးစနစ္မွာ လံုးလံုးႀကီးကြယ္ေပ်ာက္သြား ျခင္းမရွိဘဲ သူ႔နည္းသူ႔ဟန္ႏွင့္ ရွင္သန္ေနခဲ့သည္။ သည္လိုႏွင့္ ဆယ္စုႏွစ္ သံုးခုအၾကာ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္တြင္ေတာ့ အစိုးရက ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာေရးစနစ္ကို ျပန္လည္ အသိမွတ္ျပဳလာသည္။ အားေပးအားေျမွာက္လည္းျပဳလာသည္။
“အစိုးရေက်ာင္းကို မတက္ႏိုင္တဲ့ ကေလးေတြ စာတတ္ေျမာက္ဖို႔ ဘ/က ေတြ လိုအပ္တယ္ဆိုတာကို အစိုးရက သတိ ထားမိပံုေပၚတယ္။ ဒီလိုဖြင့္ခြင့္ေပးလိုက္လို႔လည္း အစိုးရအေနနဲ႔ ဘာမွ ေထာက္ပံ့စရာမွ မလိုတဲ့အခါက်ေတာ့ အသာတၾကည္ဖြင့္ခြင့္ ျပန္ေပးလို္က္တဲ့သေဘာပဲ” ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတစ္ခုတြင္ စာသင္ေနေသာ ေက်ာင္းဆရာ တစ္ဦးက သူ႔အျမင္ကို ေျပာျပသည္။
ေရွးယခင္က စနစ္ႏွင့္ မတူေတာ့သည္က ေခတ္သစ္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမ်ားသည္ အစိုးရေက်ာင္းမ်ားမွာ အသံုးျပဳေနေသာ သင္ရိုးညႊန္းတန္းေတြကို အသံုးျပဳလာၾကသလို အစိုးရေက်ာင္း မ်ားတြင္ အတန္းခြဲသည့္ပံုစံ၊ ပညာသင္ႏွစ္ သတ္မွတ္သည့္ ပံုစံအတိုင္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမ်ားက လိုက္နာက်င့္သံုးလာၾကသည္။
သို႔ေသာ္လည္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရး ေက်ာင္း ၁,၄၀၀ ေက်ာ္ထဲမွ အစိုးရက ေက်ာင္းႏွစ္ေက်ာင္းကိုသာ အထက္တန္းအဆင့္ထိ တိုးျမွင့္ဖြင့္လွစ္ခြင့္ေပးၿပီး က်န္သည့္ ေက်ာင္းမ်ားကိုမူ မူလတန္းအဆင့္ႏွင့္ အလယ္တန္းအဆင့္ျဖင့္သာ ဖြင့္လွစ္ခြင့္ေပးထားသည္။
သို႔ျဖစ္ရာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမ်ားမွ မူလတန္း၊ အလယ္တန္းၿပီးသူမ်ားအေနႏွင့္ အစိုးရ အထက္တန္းေက်ာင္း ဆက္တက္ဖို႔ရန္မွာ မ်ားစြာအခက္အခဲရွိၾကသည္ဟုဆိုသည္။
အခ်ိဳ႕ေသာဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရ းေက်ာင္းမ်ားက သူတို႔ေက်ာင္းမွ အတန္းကုန္ေအာင္ ၿပီးစီးသြားေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားကို အစိုးရအထက္တန္းေက်ာင္းတက္ႏိုင္ေရးအတြက္ လိုအပ္ေသာ ေက်ာင္းလခ၊ စာအုပ္စာတမ္း၊ ေက်ာင္း၀တ္စံုေၾကးမ်ားကို ေထာက္ပံ့ေပးႏိုင္ၾကေသာ္လည္း အခ်ိဳ႕ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမ်ားအေနႏွင့္ မတတ္စြမ္းႏိုင္ၾကေပ။
``ေက်ာင္းသားမိဘေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ာ းက သူတို႔သား၊ သမီးေတြ ေသစာ၊ ရွင္စာတတ္ရင္ပဲ ေတာ္ၿပီဆိုၿပီး ေက်နပ္ၾကတာေတြရွိိတယ္။ အဲေတာ့ သူတို႔ကေလးေတြ အထက္တန္းၿပီးေအာင္ မေနႏိုင္လဲ သူတို႔အတြက္ ျပသနာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒါနဲ႔ပဲ ေက်နပ္ေနၾကတယ္´´ ဟု ေက်ာင္းသားေပါင္း ၁၅၀၀ နီးပါးကို အခမဲ့ပညာသင္ၾကားေပးေနေသာ ရန္ကုန္တိုင္း၊ ေရႊျပည္သာ ၿမိဳ႕နယ္ထဲက အေနာက္အုတ္က်င္းဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမွ ဆရာေတာ္က မိန္႔ဆိုသည္။
ထိုသုိ႔ေသာ အေနအထားမ်ားရွိေနေသာေၾကာင့္ အထက္တန္းအထိၿပီးစီးေအာင္မေနႏိုင္ပါကလည္း အျပင္မွာ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ႏိုင္ေစရန္အတြက္ တခ်ိဳ႕ေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရး ေက်ာင္းမ်ားက အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းဆိုင္ရာ ပညာရပ္မ်ားကိုပါ တစ္ပါတည္း သင္ေပးၾကသည္မ်ားလည္းရွိသည္။
စိန္ေခၚမႈမ်ားစြာ
ေရႊျပည္သာက အေနာက္အုတ္က်င္းဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမွာ စာသင္ေနၾကတဲ့ ကေလးငယ္မ်ား
ထိုသုိ႔ လူမႈအသိုင္းအ၀ိုင္းအတြက္ မ်ားစြာအသံုးက်လွေသာ္လည္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရး ေက်ာင္းမ်ားမွာ အစိုးရေက်ာင္းမ်ားႏွင့္ မတူသည္က အစိုးရဆီမွ မည္သည့္အေထာက္အပံ့မွ မရၾကဘဲ ပုဂလိကအလွဴရွင္ေတြအေပၚမွာပဲ လံုးလံုးလ်ားလ်ားအားကိုးၾကရသည့္အေနအထားျဖစ္ေနရာ ဘ႑ာေရးကိစၥမွအစ အခက္အခဲမ်ားစြာ ႀကံဳႀကိဳက္ၾကရသည္။
``ဘုန္းႀကီးတို႔မွာ သင္ေထာက္ကူပစည္း၀ယ္ဖို႔၊ စာသင္ခံုေတြ၀ယ္ဖုိ႔က အစ၊ အလွဴလက္ခံလို႔ရတဲ့ ေငြကနည္းေတာ့ အစစအရာရာ အခက္အခဲေတြရွိတယ္´´ ဟု ရန္ကုန္တိုင္း၊ ကြမ္းၿခံကုန္းၿမိဳ႕ေပၚက ေရႊက်င္(ဂ်ား)ေက်ာင္း ဘုန္းေတာ္ ႀကီးေက်ာင္းကို ဖြင့္လွစ္ထားသည့္ ဆရာေတာ္ဦးပညာ၀ရက မိန္႔ဆိုသည္။
ထို႔အျပင္ ေက်ာင္းဆရာ၊ ဆရာမေတြကို လစာေပးခ်ိန္ေရာက္လ်င္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားမွာ က်ပ္က်ပ္တည္းတည္း အလွဴေငြလိုက္ရွာရသည္ဟုဆိုသည္။ အခ်ိဳ႕ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားမွာ ဆရာ၊ ဆရာမေတြကို လစာမေပးႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ယင္းလစာႏွင့္ တန္ဖိုးခ်င္းတူညီေသာ ပစၥည္းပစၥယမ်ားကို အစားထိုးေပးၾကရသည္ဟုဆုိသည္။
ေကာ့မွဴးၿမိဳ႕နယ္ထဲက (ေကာ့မွဴးၿမိဳ႕ကေန တစ္နာရီနီးပါးေလာက္ ဆိုင္ကယ္တတန္၊ စက္ေလွတတန္သြားရေသာ) ခေလာက္ခမယ္ရြာထိပ္ရွိ ဓမၼသုခဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္း ဖြင့္လွစ္ထားေသာ ဦးဇင္းဦးေကာ၀ိဒဆိုလ်င္ သူ႔ေက်ာင္းက ဆရာ၊ ဆရာမေတြကို လစဥ္ပံုမွန္ လစာမေပးႏိုင္ဘဲ ႏွစ္ကုန္မွ တစ္ႏွစ္စာ လစာကိုတြက္ၿပီး ေငြသားမေပးဘဲ စပါးကို ေတာင္းႏွင့္ခ်ိန္ၿပီးေပးေနရသည္။
ထို႔အတြက္ ခေလာက္ခမယ္ရြာကေန လယ္ႏွစ္ဧကေလာက္ကို ငွားၿပီး သူရင္းငွားတစ္ေယာက္ႏွင့္ မိုးစပါး၊ ေႏြစပါးစိုက္သည့္အလုပ္ကို လုပ္ရသည္ဟုဆိုသည္။ ယင္းမွ ရသည့္စပါးကို ဆရာ၊ဆရာမမ်ားကို လခအျဖစ္ေပးေနရသလို ပိုလွ်ံသည့္ စပါးမ်ားကို ေရာင္းခ်ၿပီး ကေလးမ်ားအတြက္ ေက်ာင္းသားသံုးပစည္းေတြ၀ယ္ယူရသည္ဟုဆိုသည္။
``ဒီလိုမွ မလုပ္ရင္လည္း မရေတာ့ဘူးေလး။ ဒါေတာင္ ဦးဇင္းမွာ အေၾကြးေတြက မနည္းဘူး တင္ေနတုန္း။ တင္လဲ မတတ္ႏိုင္ဘူးေလ။ ဦးဇင္းတို႔က အစိုးရေက်ာင္းသြားမတက္ႏိုင္တဲ့ ကေလးေတြကို ဒီအတိုင္းၾကည့္မွ မၾကည့္ႏိုင္ဘဲ´´ ဟု ဦးဇင္းဦးေကာ၀ိဒက လယ္ကြင္းေပၚမွာ ေဆာက္လုပ္ထားသည့္ သူ၏ ခေနာ္နီခေနာ္နဲ႔ ၀ါးထရံကာ၊ သက္ကယ္မိုး စာသင္ေက်ာင္းေဆာင္ထဲမွာ ခပ္ေခြေခြေလးထိုင္ရင္းေျပာျပသည္။
ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ေပါင္ ၁၄၀-၁၅၀ ေလာက္ေလးလံသည့္ လူတစ္ေယာက္လမ္းေလွ်ာက္လ်င္ အခ်ိန္မေရြးကၽြံက် သြားႏိုင္သည့္ အဆိုပါစာသင္ေဆာင္၏ ၀ါးၾကမ္းခင္းမွာ က်ိဳးတိုးက်ဲတဲျဖစ္ၿပီး ၾကမ္းခင္းေအာက္ လက္တစ္ထြာ ေလာက္အကြာမွာ ေပါင္းပင္ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ႏွင့္ ေရျပင္ရွိသည္။
ဦးဇင္းဦးေကာ၀ိဒက သူ၏စာသင္ေက်ာင္း ဆက္လက္လည္ပတ္ႏိုင္ဖို႔ သူ႔အေနႏွင့္ မည္မွ် ရုန္းကန္ရပံုကို ရွင္းျပေနခ်ိန္မွာ သူထိုင္ေနေသာ ၾကမ္းေအာက္က ေရျပင္ထဲမွာ ေလးလက္မအရြယ္ ငါးေလးသံုးေကာင္က ဟိုဟိုဒီဒီကူးခတ္ေနၾကသည္။
မည္မွ်ပင္ အေၾကြးတင္၊ အခက္အခဲျဖစ္ေနေသာ္လည္း ဦးဇင္းေကာ၀ိဒက သူ႔မူလတန္းေက်ာင္းကို မူလြန္ (မူလတန္းအလြန္)အထိ အဆင့္တိုးျမွင့္ရန္ ႀကံရြယ္ေနသည္။
ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမ ်ား ဖြင့္လွစ္ထားေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားအေနႏွင့္ ၄င္းတို႔၏ ေက်ာင္းမ်ား ေရရွည္တည္တံ့ေစေရး ရုန္းကန္ေနရသည့္တခ်ိန္တည္းတြင္ ၄င္းတို႔မွာ ေနာက္ထပ္စိုးရိမ္ပူပန္စရာတစ္ခုက သူတို႔ႏွင့္ အၿမဲလိုလိုရွိေနသည္။
ယင္းမွာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမ်ားရွိ ဆရာ၊ ဆရာမအမ်ားစုမွာ ဆရာျဖစ္သင္တန္း၊ စာသင္နည္း သင္တန္းမ်ား တက္ေရာက္ထားသူမ်ားမဟုတ္ၾကသျဖင့္ စာသင္ၾကားရာတြင္ ထိေရာက္မႈရွိသင့္သေလာက္မရွိမည္ ကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားက စိုးရိမ္ၾကသည္။
အစိုးရေက်ာင္းမွ ေက်ာင္းဆရာ၊ဆရာမမ်ားႏွင့္ မတူသည္က ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရး ေက်ာင္းမ်ားရွိ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားမွာ အစိုးရဆီမွ မည္သည့္ ဆရာျဖစ္သင္တန္းမွ ရရွိျခင္းမရွိဟု ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားက ဆိုသည္။
Save the Children မွ အရာရွိကေတာ့ လိုအပ္မႈမ်ားစြာရွိေနေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမ်ားကို အားလံုး ၀ိုင္း၀န္းကူညီၾကဖို႔လိုအပ္ေၾကာင္း အႀကံျပဳေျပာဆိုသည္။
အေၾကာင္းမူ ``ဘ/က ေတြကို ကူညီတယ္ဆိုတာက အစိုးရေက်ာင္းကို မသြားႏုိင္တဲ့၊ သြားခြင့္မႀကံဳတဲ့ ကံမေကာင္းၾကတဲ့ ကေလးသူငယ္ေတြ စာတတ္ေျမာက္ဖို႔ ကူညီေပးရာေရာက္လို႔ပါပဲ´´ဟု ဆိုသည္။
[By Yangon PressInternational]
0 ေျပာခ်င္ရာေျပာ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ ရက္ေပါင္းတစ္ရာ ေမာင္သိန္းစိန္
ျမန္မာႏိူင္ငံမွာ အဓိကအေျခခံက်တဲ့ ေတာင္သူလယ္သမားကိစၥကို ဦးစားေပးေျဖရွင္းမယ္ေျပာဆိုျပီး၊ လယ္ယာေျမေတြသိမ္းပိုက္ေနတာဟာ အေျပာနဲ႔အလုပ္ တျခားဆီျဖစ္ေနပါတယ္။ ေနာက္- အဂတိလိုက္စားမႈတိုက္ဖ်က္ျပီး၊ သန္႔ရွင္းတဲ့အစိုးရတစ္ရပ္ဆီ ဦးတည္သြားမယ္လို႔ဆိုျပန္တယ္၊ အဂတိလိုက္စားမႈကို တိုက္ဖ်က္မယ္ဆိုရင္ မိမိအစိုးရတစ္ရပ္လံုး ျခစားမႈမရွိေအာင္အရင္စံနမူနာအျဖစ္ ရပ္တည္ျပရပါ့မယ္။ လစာမလံုမေလာက္ေပးထားျပီး၊ ကုန္ေစ်းႏႈန္းကို တည္ျငိမ္ေအာင္မထိန္းသိမ္းႏိူင္ပဲ ဝန္ထမ္းေတြကို ျခစားမႈနဲ႔အျပစ္ေပး အေရးယူေဆာင္ရြက္လို႔ သန္႔ရွင္းတဲ့အစိုးရတစ္ရပ္ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိူင္။
မိမိအစိုးရအဖြဲ႕က ျပည္သူ႔လစာကို မဟားတရားရယူထားၾကျပီး၊ အစိုးရဝန္ထမ္းမ်ားနဲ႔ ျပည္သူေတြကို ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဆိုျပီး ပစ္ထားလို႔ကေတာ့ ဘယ္ေတာ့အခါမွ ေကာင္းတဲ့အစိုးရတစ္ရပ္ မျဖစ္ေပၚလာႏိူင္။ အခုပဲၾကည့္ပါ
ဆရာထက္တျပည့္ လက္ေဇာင္းထက္တဲ့ပံုစံမ်ဳိးနဲ႔ နယ္စပ္ေဒကို ေလယ်ာဥ္နဲ႔တစ္မ်ဳိး၊ လက္နက္ၾကီးနဲ႔တစ္ဖံု အင္အားအလံုးစံုအသံုးျပဳျပီး၊ ထိုးစစ္ဆင္ေနျပန္တယ္။ တိုင္းျပည္တည္ျငိမ္ေအာင္ မထိမ္းသိမ္းပဲ သိန္းစိန္နဲ႔ မင္းေအာင္လိႈင္ဟာ ျပည္တြင္းစစ္မီးကိုေမႊးေနျပန္တယ္။ အဓိပၸါယ္မဲ့တဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ရဲ့ဒဏ္ေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ေစ့ေစ့ညက္ေၾကမြပ်က္စီးေနတာကို သိလွ်က္နဲ႔ မသိက်ဳိး ကြ်န္ျပဳ ေနတာဟာ ျပည္သူလူထုအေပၚ အရမ္းရက္စက္ရာေရာက္ပါတယ္။
ကိုယ့္အေပၚ ဘာရန္ျငိဳးရန္စမွမရွိတဲ့ျပည္သူေတြအေပၚ ဒီလုပ္ရပ္ေတြက ဒုကၡဝဝၾကီး ေပးထားသလို မ်ဳိးျဖစ္မေနဘူးလား၊
က်ေနာ္လက္ရွိ- ဦးသိန္းစိန္မဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီး မင္းေအာင္လႈိင္ကို အထူးသတိေပးလိုတာက မိမိဟာ ၾကိဳးဆြဲတိုင္းကေနရေအာင္ ရုပ္ေသးရုပ္မဟုတ္ဘူး၊ ဇတ္ဆရာအလိုက် 'က' ရေအာင္လည္း ဇတ္မင္းသားေတြမဟုတ္ၾကဘူး။
မိမိကိုယ္ကိုမိမိ စစ္သားေကာင္းတစ္ေယာက္အျဖစ္ခံယူထားရင္ လုပ္ရဲ- ကိုင္ရဲတဲ့စိတ္ေတြေမြးျမဴျပီး၊ ျပည္သူဘက္ကျပတ္ျပတ္သားသား ရပ္တည္ရဲရမယ္။ သန္းေရႊရဲ့ဆိုးေမြေတြကို ဆက္လက္ထိမ္းသိမ္းေနရင္... အပၸါယ္တခါးကိုတြန္းဖြင့္ရာလည္းေရာက္တဲ့အျပင္- မိမိလုပ္ခဲ့တဲ့ ဆိုးေမြေတြကို မိမိရဲ့ မ်ဳိးဆက္ေတြ တေန႔တခ်ိန္ ျပန္လည္ခံစားရမွာက်ိန္းေသတယ္။
ဒါေၾကာင့္- အပၸါယ္တခါးကို ျပိဳင္တူမေခါက္မိ္ၾကဖို႔ - အပါၸယ္တံခါးပိတ္္တဲ့ ျပည့္အက်ဳိးကိုသယ္ပိုးရင္း နိဗာန္တခါးကိုျပိဳင္တူေခါက္ၾကပါစို႔လို႔ ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီးမင္းေအာင္လိႈင္ကို အထူးသတိေပး ေျပာၾကားလိုပါတယ္။
ဒါမွမဟုတ္ ျပည္သူေတြအေပၚ ေျပာခ်င္ရာေျပာ၊ လုပ္ခ်င္ရာဆက္လုပ္ေနရင္ေတာ့ ရက္ေပါင္းတစ္ရာမေျပာနဲ႔ အစိုးရသက္တမ္းသာကုန္ဆံုးသြားမည္၊ေမာင္သိန္းစိန္အစိုးရဟာ ျပည္သူေတြကို လိမ္ညာလွည့္ျဖားေနတဲ့ လူလိမ္အစိုးရတစ္ရပ္သာ ျမန္မာနဲ႔ ကမာၻ႕အလယ္တြင္ အမည္ဆိုးနဲ႔ တြင္က်န္ေနမည္ကို အထူးသတိခ်ပ္သင့္ေၾကာင္း အၾကံျပဳေရးသားလိုပါသည္။
ဦးသိန္းစိန္ရက္တရာျပည့္ေသာ္လဲဘာေတြလုပ္ၿပီးၿပီလဲ နားေထာင္ၾကည့္က်ရေအာင္ပါ။ေရွ့ေနဦးမင္းလြင္ဦး၊ Burma Democratic Concern (BDC) မွဦးမ်ိဳးသိန္း၊ျမန္မာသတင္းသမၼဂၢမွ ဦးေမာင္ေမာင္ျမင့္တို႕(Rfa)မွာေဆြးေႏြးထားပါတယ္
Ko Baloi ၊ ohnMar Oo Facebookမွ
Friday, July 15, 2011
0 ေစတနာသာ အဓိက သို႔ေသာ္ ႏွပ္ မထားရ
လြန္ခဲ႔ေသာ ႏွစ္မ်ား(အေတာ္ၾကာၾကာ) ဆီက စိုးေပ သည္ အကြက္သစ္ ေဖာ္ကာစ ရပ္ကြက္ တစ္ခုတြင္ ေျမကြက္ တစ္ကြက္အား ခ်ဲထီ (သံုးလံုး) ေပါက္ခိုက္ ႏွင္႔ ႀကံဳႀကိဳက္သျဖင္႔ အေျပးကေလး ၀ယ္လိုက္ေလသည္။ ထိုစဥ္ အခါက ယင္းေျမကြက္ကေလးသည္ ျမန္မာက်ပ္ေငြ တစ္ေသာင္း ရွစ္ေထာင္ (18000) ခန္႔ေပးရေလသည္ ဟူလို။ ၿမိဳ႔ျပင္ အစြန္အဖ်ားလည္း ျဖစ္သည္႔ အျပင္ လမ္းလည္း ေကာင္းေကာင္းမေပါက္၊ ေရလည္းမရ၊ မီးလည္း မရ ေသာ ရပ္ကြက္ အသစ္စက္စက္ ျဖစ္လွ်က္ ရွိေသာေၾကာင္႔ လြန္စြာမွ သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေသာ ေစ်းႏႈန္းျဖင္႔ ၀ယ္ယူ ရရွိေလသည္။ ၀ယ္သာ၀ယ္ရ စိတ္မခ်မ္းသာရေသာ္လည္း ငါသည္ကား ေျမပိုင္ ျဖစ္သည္ကား ဟူလွ်က္ စိုးေပသည္ ထိုရက္ပိုင္း ကေလးမ်ားဆီက လြန္စြာမွ ေျမာက္ၾကြ ေျမာက္ၾကြ ျဖစ္ခဲ႔ေသးသည္။
စိုးေပ၀ယ္ထားေသာ ေျမကြက္ကေလး ႏွင္႔ မလွမ္းမကမ္း တစ္ေလွ်ာက္ လြန္စြာမွ က်ယ္၀န္းလွေသာ ေျမကြက္ႀကီးတြင္ ေျပာင္းဖူးပင္မ်ားကို စိုက္ပ်ိဳးလွ်က္ ထား၏။ ယင္းေနာက္ အျခားေသာ ကြက္ျခင္းဆက္ ေျမကြက္ ၾကယ္ႀကီးမ်ားကိုလည္း ၿခံခတ္ လွ်က္ ျမင္ရ၏။ အေတာ္ပင္ ေခါင္ခိုက္ေသာ စိုက္ပ်ိဳးမရေသာ ေရမရ မီးမရေသာ ရပ္ကြက္ တြင္ အဘယ္ကဲ႔သို႔ေသာ သူမ်ားသည္ ငါ႔ထက္ ဦးစြာ ေျမကြက္ တို႔ ရထားေလသနည္း။ ၀ယ္ယူ ထားၾကေလသနည္း။ လြန္စြာမွ စီးပြားတြက္ တြင္က်ယ္ ေလစြဟု ေအာက္ေမ႔ မိေလသည္။ ထို႔တည္းေနာက္ တစ္ကြက္တည္းေသာ ေျမကြက္ကေလးကိုပိုင္ဆိုင္ေသာ စိုးေပသည္ အားငယ္လွ်က္ ရွိေလသည္။
ယင္းေျမကြက္ ၀ယ္ယူၿပီးေနာက္ သံုးႏွစ္ခန္႔ ၾကာေသာ္ အႏွီ ရပ္ကြက္ကေလးတြင္ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ေစတနာမိုးမ်ား တလေဟာ ရြာသြန္းသည္႔ အတြက္ လွ်ပ္စစ္ မီတာေဘာက္စ္ မ်ားကို ခ်ထားေပးေလသည္ ကိုႀကံဳႀကိဳက္ရ၏။ တစ္ရပ္ကြက္လံုး မီးထိန္ထိန္ လင္းမည္ မလင္းမည္ကား မေသခ်ာေသာ္ျငားလည္း မီတာေဘာက္စ္ ကေလးမ်ားတပ္ဆင္ၿပီး လွ်ပ္စစ္ႀကိဳးကေလးမ်ား ရွိရင္ျဖင္႔ ေျမကြက္ ေစ်းတို႔ ေထာင္တက္လွ်က္ ေစ်းေကာင္း ရလတၱံ႔ဟု ေတြးမိကာ စိုးေပသည္ ေပ်ာ္မဆံုး ျဖစ္ခဲ႔ေလသည္။ ထင္သည္႔ အတိုင္းေစ်းမ်ားလည္း အနည္းငယ္ တက္၏။ သို႔ေသာ္ လမ္းမေကာင္းေသး ေရမရေသး။
သို႔ႏွင္႔ ေနာက္ထပ္ သံုးႏွစ္ ခန္႔ၾကာလတ္ေသာ္ တစ္အိမ္လွ်င္ ေရတစ္ပိုက္ ေပးေလသည္ ဟူလို။ စိုးေပ ေနာက္ထပ္ ေပ်ာ္ရျပန္၏။ ေရ မီး စံုလင္ေသာ ရပ္ကြက္ ကေလး ျဖစ္ေလစြ။ ေစ်းေကာင္းမ်ားလည္း ေပးၾကေလစြ အို ေပ်ာ္စရာ အတိ။ သို႔ေသာ္လည္း စိုးေပ ရထားေသာ ေျမကြက္သည္ အကြက္အကြင္းမေကာင္း လမ္းမေကာင္း ဟူလို ျဖစ္ရျပန္၏။ ကတၱရာ ေက်ာက္ေခ်ာ လမ္းမ်ားခင္းထားသည္ကို စိုးေပ ေတြ႔ရပါ၏။ ယင္းလမ္းမမ်ားသည္ စိုးေပတို႔ အ႕ကြက္မ်ားဆီသို႔ မေရာက္လာပဲ အထက္က ေျပာခဲ႔သည္႔ ကြက္ျခင္းဆက္ ေျမကြက္ႀကီးမ်ား ဘက္တြင္ ျဖစ္ရ၏။ အလို အႏွီ ထိုသူတို႔ ေျမကြက္ မ်ားသည္ကား ကံေကာင္းေလစြ။ ေနရာလည္းေကာင္း အခ်က္အျခာလည္းက် လမ္းလည္း ေကာင္း၏ ေစ်းေကာင္း ရမည္ကား မလြဲေပ။
ထို႔ေနာက္တြင္ မူကား ယင္းကြက္ျခင္းဆက္ ေျမကြက္ ႀကီးမ်ား အေၾကာင္း စိုးေပ အနည္းငယ္ စပ္စုမိေလသည္ မွာ ေအာက္ပါ အတိုင္းပင္ ျဖစ္ေလသည္ ဟူတကား။ ယင္း ရပ္ကြက္ ကေလးကို စတင္ အကြက္မ်ား ေဖာ္စဥ္က အကြက္အကြင္း ေကာင္းေသာ ေနရာမ်ားကို စီနီယာ အလိုက္ ဘဘႀကီး၊ ဘဘလတ္၊ ဘဘငယ္ ကေလးတို႔က ေရွးဦးစြာ ပထမ ယူထားၾက ေလသည္ ဟူသတတ္။ ယင္းေနာက္မွ ဘဘေနာက္ေပါက္ ကေလးမ်ားက ပုလင္းမ်ား၊ ပုန္းမ်ား အႀကီးအက်ယ္ ပူေဇာ္လွ်က္ ေနာက္ထပ္ အကြက္အ႕ကြင္း သာေသာ ေနရာကေလးမ်ားကို ထပ္မံ ယူၾကေလသည္ ဟူသတတ္။ ယင္းသို႔ ဘဘကေလးမ်ားအဖြဲ႔က အလကား မတ္တင္း ယူၿပီးလတ္ေသာ္ စိုးေပတို႔ ျပည္သူမ်ားကို ေခ်ာင္းဖ်ား ေခ်ာင္းနား ေခ်ာင္ႀကိဳ ေခ်ာင္ၾကား ေျမကြက္ကေလးမ်ားကို ေရာင္းခ်ေလသည္ ဟူသတတ္။
စိုးေပတို႔သည္ကား ႏွစ္ပါးသြားကၾကရာ ဇာတ္ထုပ္တြင္ ေနာက္မွ ျဖတ္ေလွ်ာက္ ေပးမိလွ်က္သာတည္း။ ဘဘတို႔အဖြဲ႔၏ ေျမကြက္ႀကီးမ်ားသည္ အလကားမတ္တင္းဘ၀မွ သိန္းေပါင္း ရာခ်ီတန္ေသာ ေျမကြက္မ်ား ဘ၀ ေရာက္လတ္ေသာ္ ဘဘတို႔ ေရာင္းၾက၏။ ဘဘတို႔ ေတာ္ပါ၏။ ဘဘတို႔ သြက္ၾကပါ၏။ စိုးေပတို႔ ေျမကြက္ကေလးမ်ားကား ထူးမျခားနား ဘ၀က မတက္။ စိုးေပတို႔ တုန္း၏ အၾက၏။
သို႔ႏွင္႔ စဥ္းစားမိ၏။ ရပ္ကြက္သစ္ တစ္ခုအား အ႕ကြက္သစ္ ေဖာ္ျခင္း ဟူသည္ကား လိုအပ္ခ်က္ အရျဖစ္တန္ရာ၏။ ၿမိဳ႕ျပေနလူတန္းစား တို႔အတြက္ လိုအပ္ခ်က္ ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔သာ အကြက္သစ္ ေဖာ္ရ၏။ ထို႔ေၾကာင္႔ လိုအပ္ေသာ အရာမ်ား ျဖစ္သည္႔ ေရ၊ မီး၊ လမ္း၊ တံတား အစံုအလင္ တို႔ကို အ႕ကြက္သစ္ ေဖာ္စဥ္ အခါကပင္ တစ္ပါတည္း အၿပီး ေဆာင္ရြက္ေသာ္ မရသေလာ။ အမွန္သာ ေစတနာျဖင္႔ ေဖာ္ေဆာင္ ပါက ရပါ၏။ သို႔ေသာ္ျငားလည္း အဘယ္ကဲ႔သို႔ေသာ ေၾကာင္႔ တစ္ေရးတစ္ေမာ အိပ္ေမာက်လွ်က္မွ တစ္ေရးႏိုးေသာ္ အႀကံေပၚသကဲ႔သို႔ မီတာကေလးမ်ား ေပးလိုက္၊ ေရကေလးမ်ား ေပးလိုက္ လုပ္ေလသနည္း။
စိုးေပတို႔က နားမလည္ေသာ္လည္း နားလည္သူမ်ားကမူ ေစ်းကစားျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာေလ၏။ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းေကာင္း ေသာက္ခ်င္လွ်င္ အႏွပ္ေကာင္းရမည္ ဆိုသကဲ႔သို႔ ေျမကြက္ေစ်းေကာင္း ရလိုလွ်င္ အႏွပ္ေကာင္းရမည္ ဟူ၏။ ေျမကြက္အား ထိုပံု ထိုနည္း ႏွပ္ ထားျခင္း ျဖစ္ေလသည္ တကား။ အံ႔ခ်ီးဖြယ္ အႀကံပင္တည္း။ ႏိုင္ငံေတာ္မွ ေစတနာ ဗလပြ ျဖင္႔ေဖာ္ေဆာင္ေပးေသာ ရပ္ကြက္ သစ္ၾကီးသည္ သံုးႏွစ္ခန္႔ ၾကာေသာ္ မီတာကေလးမ်ားရ၏၊ ေနာက္သံုးႏွစ္ၾကာေသာ္ ေရကေလးမ်ား ရ၏၊ ေနာက္ သံုးႏွစ္ ခန္႔ၾကာေသာ္ လမ္းကေလးမ်ားခင္းလာေပး၏။ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ေစတနာတို႔သည္ကား ရံႈခ်ီ ႏွပ္ခ်ီ ေစတနာမ်ား ဟုဆိုရေတာ႔မည္လား မယားငယ္ လစာေပး ေစတနာဟု ဆိုရေတာ႔မည္လား မသိ လြန္စြာမွ တြန္႔ဆုတ္ တြန္႔ဆုတ္ ႏိုင္လွ်က္ ရွိေပသည္ တကားဟု စိုးေပ သေဘာေပါက္မိ၏။ ေစတနာတို႔ တြန္႔ဆုတ္လွ်က္ ၿပီးေသာ္ ႏိုင္ငံ႔သားေကာင္းရတနာႀကီးမ်ား သည္လည္း ေစ်းေကာင္းရေသာ ေျမကြက္တို႔ကို တစ္ျပားမွ မစိုက္ရပါပဲလွ်က္ ေရာင္းခ်ၾက၏။ ျမတ္ၾက၏။ ေကာင္း၏။ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ေစတနာ ဗလပြ တို႔သည္ကား ႏွပ္ ထားေသာ ေစတနာပင္ ျဖစ္ေပ၏။ လြန္စြာ အံ႔ခ်ီးဖြယ္ ျဖစ္ရပါတကား။
ႏိုင္ငံေတာ္သည္ ေရွးယခင္က ယင္းသို႔ ေျမကြက္မ်ား ရပ္ကြက္ သစ္မ်ား ေပၚတြင္သာ ေစတနာမ်ားကို ႏွပ္ ထားသည္ မဟုတ္ ယခု မ်က္ေမွာက္ ကာလတြင္လည္း သူ၏ ေစတနာမ်ားကို ႏွပ္ လွ်က္ ထားေသးသည္။ စိုးေပတို႔သည္ တယ္လီဖုန္း ေျမာက္ျမားစြာကို ၾကားရ ျမင္ရ၏။ တစ္လ ႏွစ္လ ၾကာလွ်င္ ဖုန္း အမ်ိဳးအစား အသစ္ တစ္ခု ေပၚ၏။ ထို႔ေနာက္ ေနာက္ထပ္ အသစ္ ေပၚလာျပန္၏။ ႏိုင္ငံေတာ္မွ ေစတနာ ဗလပြ ျဖင္႔ ျဖန္႔ထားေပးေသာ တယ္လီဖုန္းမ်ားကို အရပ္ အရပ္ မွ ဖားကေလးမ်ားက ေခါင္းျပဴလွ်က္ လာေရာက္ ေလွ်ာက္ထားၾက၏။ ယင္းသို႔ ေခါင္းေပၚလာေသာ ဖားေလးမ်ားကို ေခါင္းကို ရိုက္လွ်က္ စား၏။ ရာသီစာ စားသကဲ႔သို႔ ခ်ိဳၿမိန္မည္ ျဖစ္ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ေစတနာသည္ကား လြန္စြာ အားက်ဖြယ္ ေကာင္းေလစြ။ ေျမာက္ျမား စြာေသာ တယ္လီဖုန္း အမ်ိဳးအစားတို႔သည္ကား တစ္ႏိုင္ငံလံုး ဗလပြ ျဖစ္လွ်က္ ရွိေနသည္မွာကား ႏိုင္ငံေတာ္၏ ေစတနာမ်ားပင္ မဟုတ္ေလာ။ လိုင္းၾကပ္ လို႔ ေခၚမရလို႔ ဆိုသည္႔ အသံမ်ား ေနာက္မွ ပြက္ပြက္ညံ႔ၾကေပေလာ႔ ႏိုင္ငံေတာ္သည္ကား ရာသီစာကေလးမ်ားကို စားလွ်က္ ႏွပ္ေန ေပေတာ႔မည္ သာျဖစ္၏။ ေတာ္ၾကာေန ဒီလို လုပ္လိုက္ ခနေန ဟိုလိုလုပ္လိုက္ နည္းနည္းၾကာလွ်င္ ထိုသို႔လုပ္လိုက္ ျဖင္႔ ေစတနာတို႔ ေျပာင္းလဲလွ်က္ ရွိသည္မွာကား အပ်ိဳေဖာ္၀င္ကာစ သူငယ္မ၏ စိတ္ကဲ႔သို႔ပင္ ဂဏာမၿငိမ္ ျဖစ္သည္ႏွင္႔ တူေပေတာ႔သည္ မဟုတ္ေလာ။
ထို႔နည္းတူ အင္တာနက္ ဆိုေသာ အရာတြင္လည္း ႏိုင္ငံေတာ္သည္ ေစတနာ ဗလပြ ျဖင္႔ ႏွပ္ ထားေသး၏။ ၾကည္႔ေလရာ အရပ္တြင္ မ်ိဳးစံု စြာေသာ အင္တာနက္ မ်ားကို ျမင္ရ၏။ သို႔ေသာ္လည္း ရာသီစာ စားမည္႔ ေစတနာ မွန္း ၾကည္႔ရံုမွ် ျဖင္႔သိႏိုင္၏။
သို႔ေသာ္လည္း ေစတနာဟူသည္မွာကား အျပစ္မျမင္စေကာင္းေပ။ တစ္ဦးက ေစတနာ တစ္ဥိးက ေမတၱာ ဆိုသည္႔ အတုိင္း စိုးေပတို႔သည္ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ႏွပ္ ထားေသာ ေစတနာႀကီး ေအာက္၀ယ္ အႏွပ္ ခံၾကရေပဦးမည္ မဟုတ္ေလာ။ ေမတၱာျဖင္႔ သည္းခံ ေပေရာ႕။ ေစတနာတို႔သည္ကား ေပါမ်ား ေဖာင္းပြ ဗလပြ ျဖစ္လွ်က္ ရွိေန၏။ ေနရာတကာ ေစတနာ ျဖင္႔ လုပ္ေပး ကိုင္ေပး၏။ သို႔ေသာ္ ႏွပ္ထားေသာ ေစတနာတို႔ ေကာင္းစြာ ႏူးနပ္ လာေသာ အခါ ျပသနာ တို႔ ႀကံဳရမည္ ျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင္႔ ေစတနာ မ်ားသည္ကား မ်ားပါ၏ သို႔ေသာ ္မုဒိတာ ကား မပြားႏိုင္ပါ။
စိုးေပ (Lay Lwint Thu facebook)
Thursday, July 14, 2011
0 သန္းေရႊသိန္းစိန္အာဏာရူးမ်ားလက္ထက္ကေလးစစ္သားစုေဆာင္းမႈ၊လူ႕အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားတိုင္ၾကားခ်က္အေထာက္အထားမွတ္တမ္းမ်ား -အပိုင္း(၁)
0 ~ ရွားပါးေပ်ာက္ကြယ္လုနီးပါးျဖစ္ေနသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း မိန္႔ခြန္းမ်ား ~
0 (သား)သုခရဲ႕ အားေဆးတစ္ခြက္
(သား)သုခရဲ႕ အားေဆးတစ္ခြက္
၁၄.၇.၂၀၁၁ (ၾကာသပေတး)ေန႔တြင္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)႐ံုးခ်ဳပ္႐ွိရာ ေျမာက္ဒဂံု ၿမိဳ႕နယ္သို႔ ေက်းဇူး႐ွင္ စာေရးဆရာ ဒါ႐ိုက္တာ ဘဘဦးသုခ၏ သားျဖစ္သူ သုခ(သား) (ခ) ကိုရဲေအာင္ တို႔မိသားစုအား ဘဘဦးသုခ၏ တပည့္ရင္းျဖစ္သူ ဒါ႐ိုက္တာ ဦးႏွင္းမိုးမွ လိုက္လံပို႔ေဆာင္ ခဲ့သည္။
သုခ(သား) (ခ) ကိုရဲေအာင္သည္ ႏိုင္ငံရပ္ျခား၌ ေနထိုင္ေနသူတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး စာေရးဆရာ တစ္ဦးလည္းျဖစ္သည္။ ယခု ျမန္မာျပည္သို႔ေရာက္႐ွိခိုက္ ဖခင္ျဖစ္သူ ဘဘဦးသုခ မ်ိဳးေစ့ခ်ေပးခဲ့ေသာ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)သို႔ လာေရာက္ေလ့လာမႈျပဳၿပီးေနာက္ အလွဴေငြ ၁၅၀၀၀၀/- က်ပ္အား သဒၶါထက္သန္စြာျဖင့္ လွဴဒါန္းခဲ့သည္။ ထို႔အျပင္ သုခကုသိုလ္ျဖစ္ေဆးခန္း(ရန္ကုန္)သို႔လည္း လူနာ မ်ားအား ေဆး၀ါးကုသမႈတို႔ကို လိုက္လံေလ့လာခဲ့သည္။ သုခ(သား) (ခ) ကိုရဲေအာင္သည္ မိေ၀း ဖေ၀း ရဟန္းသံဃာ ဆရာသမားမ်ားႏွင့္ ေ၀းလံေသာ ႏိုင္ငံရပ္ျခားတြင္ ေနထိုင္ေနေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္တြင္း႐ွိ လူငယ္တို႔အတြက္ ဘ၀ရပ္တည္ခ်က္စာေပမ်ား၊ ငါးပါးသီလကို ေန႔စဥ္ ေဆာက္တည္ေသာလူမ်ား၊ ေဆာက္တည္ရေကာင္းမွန္း မသိေသာသူမ်ား၏ ကိုယ္က်င့္တရား ျခားနားမႈ ေဆာင္းပါးမ်ားႏွင့္ လူမႈအက်ိဳးေဆာင္၊ လူငယ္ျပဳျပင္ေရးမ်ားကို ေရးသားေနေသာ ဘဘ ဦးသုခ၏ စာေပမ်ိဳးေစ့ျဖစ္ေသာ သုခ(သား) အမည္ျဖင့္ ေရးသားေနေသာ စာေရးဆရာတစ္ဦး ျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ နာေရးကူညီမႈအသင္း (ရန္ကုန္)၊ သုခကုသုိလ္ျဖစ္ေဆးခန္း(ရန္ကုန္)တို႔တြင္ လုိအပ္ေသာ အေထာက္အကူပစၥည္းမ်ား၊ အကူ အညီမ်ားကို ဆက္လက္ေဆာင္႐ြက္ေပးမည္ဟုလည္း ေျပာၾကားသြားသည္။
ဘဘဦးသုခ မ်ိဳးေစ့ခ်ထူေထာင္ခဲ့ေသာ နာေရးကူညီမႈအသင္း (ရန္ကုန္)၏ တိုးတက္ ျမင့္မားမႈမ်ားႏွင့္ အမ်ားျပည္သူတို႔အေပၚ ထိေရာက္ေသာကူညီမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေပး ျခင္းတုိ႔အေပၚ သုခ(သား) (ခ) ကိုရဲေအာင္သည္ မ်ားစြာေက်နပ္ ၀မ္းသာပီတိျဖစ္ကာ သာဓု … သာဓု … သာဓုဟု ေခၚဆိုသြားပါသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနျဖင့္ ဘဘဦးသုခ မ်ိဳးေစ့ခ်ထူေထာင္ေပးခဲ့ေသာ နာေရးကူညီမႈ အသင္း(ရန္ကုန္)၏ ႐ွင္သန္တိုးတက္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေနၾကဆဲအခ်ိန္တြင္ အတိုက္အခိုက္ အေႏွာင့္ အယွက္ အဟန္႔အတားမ်ား ႀကံဳႀကိဳက္ခံစားေနရစဥ္ ကြယ္လြန္သြား႐ွာၿပီျဖစ္ေသာ ဘဘဦးသုခအား ရည္မွန္းေတာင္းတေအာက္ေမ့ေနဆဲ ဘဘဦးသုခ၏ ရင္ေသြးျဖစ္သူ သုခ(သား) (ခ) ကိုရဲေအာင္ ေရာက္႐ွိလာျခင္းသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ မဟာအားေဆးတစ္ခြက္ ေသာက္သံုးလိုက္ရျခင္းပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။
အဘလမ္းျပခဲ့တဲ့ . . . အေမြ
အဘလမ္းၫႊန္ခဲ့တဲ့ . . . အေမြ
အဘဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ . . . အေမြ
အဘမ်ိဳးေစ့ခ်ခဲ့တဲ့ . . . အေမြ
အဘရဲ႕အေမြ . . . အားလံုးနဲ႔ဆိုင္တဲ့အေမြ . . . အားလံုးပိုင္တဲ့အေမြ
ဒီအေမြကို . . . အပြန္းအပဲ့မခံႏိုင္
အႏိုင္က်င့္မခံႏိုင္
အေစာ္ကားမခံႏိုင္။
တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ . . . အေမြ။
အဘရဲ႕အေမြကို တိုးပြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ရမွာ တစ္မ်ိဳးသားလံုးရဲ႕အလုပ္။
အဘရဲ႕အေမြကို ျမႇင့္မားလာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ရမွာ တစ္မ်ိဳးသားလံုးရဲ႕တာ၀န္။
အဘရဲ႕အေမြကို ဂုဏ္႐ွိန္ျမႇင့္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ရမွာ တစ္မ်ိဳးသားလံုးရဲ႕၀တၱရား။
အဘရဲ႕အေမြကို သမိုင္းထူႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ရမွာ တစ္မ်ိဳးသားလံုးရဲ႕အဓိ႒ာန္။
ဒီအေမြကို . . . ထိပါးေစာ္ကား အႏုိင္က်င့္လာရင္ေတာ့
ျဗဟၼစိုရ္တရား လက္ကိုင္မထားႏိုင္ေတာ့ . . . ေသြး ေသြးျခင္း၊
အသက္ အသက္ျခင္း၊
သမိုင္း သမိုင္းျခင္းလဲရန္အသင့္။
အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း။ အဘရဲ႕ အေမြသည္ ဗုဒၶရဲ႕အေမြေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။
ေက်ာ္သူ
0 လူမႈေရးျဖင့္ သာသနာျပဳျခင္း
လူမႈေရးျဖင့္ သာသနာျပဳျခင္း
လိႈင္မဟာစည္ ၀ိပႆနာကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းတိုက္သည္ ေက်းဇူးေတာ္႐ွင္ ဆ႒သံဂီတိပုစၧက၊ အဂၢမဟာပ႑ိတ၊ အရိယမဂၢလမ္းၫႊန္၊ ကမ႓ာ့ဗုဒၶသာသနာျပဳ မဟာစည္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ နည္းနာနိႆယအတိုင္းက်င့္သံုးၾကတဲ့ ေက်ာင္းမ်ားအနက္မွ တစ္ေက်ာင္းျဖစ္ၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ လိႈင္ၿမိဳ႕ နယ္၊ (၁၁) ရပ္ကြက္၊ ေယာဂီေက်ာင္းလမ္း လိႈင္တကၠသိုလ္အနီးတြင္ တည္႐ွိပါသည္။ ၄င္းအျပင္ လိႈင္ မဟာစည္ ၀ိပႆနာေက်ာင္းတိုက္ ဆရာေတာ္ အ႐ွင္စႏၵ၀ရက အေနျဖင့္ ျမန္မာျပည္အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္သို႔ မဟာသတိပ႒ာန္ ၀ိပႆနာတရားျပန္႔ပြားေစရန္အတြက္ ကမၼ႒ာနာစရိယမ်ားေစလႊတ္၍ တရားစခန္းမ်ားဖြင့္လွစ္ သင္ၾကားသာသနာျပဳခဲ့ပါသည္။ ထိုသို႔သြားေရာက္၍ သာသနာျပဳရာတြင္ မဖြံ႔ၿဖိဳးေသာေဒသအခ်ိဳ႕မွ ပညာဆက္လက္သင္ၾကားလိုေသာ္လည္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ပညာဆက္လက္မသင္ၾကား ႏိုင္သည့္ ပညာသင္အ႐ြယ္ ခ်င္း၊ ကရင္၊ ပအို႔၀္၊ ၀၊ ပေဒါင္၊ မြန္၊ ဗမာ စသည့္ ကေလးငယ္မ်ားကို ေတြ႔႐ွိခဲ့ရသည္။ ဤတြင္ ပညာသင္ႏိုင္သည့္ ကေလးငယ္မ်ား၏ဘ၀ကို ေလာကီပညာ၊ ေလာကုတၱရာ ပညာႏွစ္မ်ိဳးျဖင့္ ျမႇင့္တင္ေပးလိုေသာ လိႈင္မဟာစည္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ေမတၱာႏွင့္ ဆႏၵအရ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္တြင္ တိုင္းရင္းသားကေလးမ်ား ေလာကီ၊ ေလာကုတၱရာ ပညာသင္ ေထာက္ပံ့ေရးအဖြဲ႔ကို စတင္ဖြဲ႔စည္း၍ လိႈင္ၿမိဳ႕နယ္၊ လႈိင္မဟာစည္ ၀ိပႆနာေက်ာင္းတိုက္တြင္ သင္ၾကားေပးလွ်က္႐ွိရာ ေက်ာင္း သား/သူ (၁၀၀) ဦးေရခန္႔ ႐ွိခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ သင္ၾကား ေပးရာတြင္ ေက်ာင္းတိုက္မွ သင္တန္းနည္းျပ ရဟန္းေတာ္မ်ား၊ သီလ႐ွင္မ်ား၊ တိုင္းရင္းသား/သူေလး မ်ားအျပင္ ျပင္ပမွ ေစတနာ႐ွင္၊ ၀ါသနာ႐ွင္ ဆရာ/မမ်ားကပါ လာေရာက္၍ သင္ၾကားပညာဒါန ျပဳခဲ့ၾကသည္။
၁၃.၇.၂၀၁၁ ရက္ေန႔တြင္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္) ဥကၠ႒ ဦးေက်ာ္သူသည္ သူ၏ အမ ၀မ္းကြဲျဖစ္သူ မၿပံဳးၿပံဳးရီ လူႀကံဳပါးလိုက္ေသာ ပစၥည္းကို လိႈင္မဟာစည္ေက်ာင္းတိုက္၌ သီလ႐ွင္ ဆရာေလးထံတြင္ သြားေရာက္ယူေဆာင္ရာ လိႈင္မဟာစည္ဆရာေတာ္ႀကီးမွ ဦးေက်ာ္သူအား ေတြ႔ဆံု လိုသည္ဟု မိန္႔ၾကားသည့္အတြက္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးအား သြားေရာက္ဖူးေတြ႔စဥ္ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးမွ ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ေတာ္တြင္ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ အႏုပညာ႐ွင္တို႔၏ ေနာက္ဆုံးသြား ရာလမ္းႏွင့္ ယသ သတို႔သား၏ အမ်ားသူငါတို႔အေပၚ ကိုယ္က်ိဳးစြန႔္ ေပးဆပ္ခဲ့မႈမ်ားအေၾကာင္းကို ဆံုးမၾသ၀ါဒ ေျပာၾကားၿပီးသည့္ေနာက္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)သို႔ လိႈင္မဟာစည္ ဆရာေတာ္ ႀကီး ကမၼ႒ာနာစရိယ ဆရာေတာ္ေလးမ်ား၊ ကမၼ႒ာနာစရိယ သီလ႐ွင္ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ေယာဂီ ေက်ာင္းသား/သူမ်ားက စုေပါင္းလွဴဒါန္းေငြ (၁၀၀၀၀၀/-) က်ပ္တိတိကို လွဴဒါန္းေပးအပ္ခဲ့သည္။ လွဴဒါန္းမႈအၿပီး သီလ႐ွင္ဆရာေလးမ်ား၏ ေတာင္းဆိုခ်က္၊ လိႈင္မဟာစည္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ခြင့္ျပဳ ခ်က္အရ တိုင္းရင္းသားေက်ာင္းသား/သူ (၅၀) ဦးခန္႔ကို လူမႈေရးလုပ္ေဆာင္ ေပးဆပ္ခ်က္မ်ား၊ အေတြ႔အႀကံဳမ်ားကို ေႏြးေထြးစြာေျပာဆိုခြင့္ ရ႐ွိခဲ့သည္။ ထိုသို႔ ေလာကီ၊ ေလာကုတၱရာ ပညာရပ္မ်ား အား လာေရာက္သင္ၾကားၾကေသာ တိုင္းရင္းသားေက်ာင္းသား/သူမ်ားအေပၚ လူသားတို႔ ထား႐ွိရမည့္ လူ႔က်င့္၀တ္မ်ား၊ လူမႈေရးေပးဆပ္မႈမ်ားကို မိမိတို႔၏ ေခါင္းလႈပ္တိုင္း၊ ပါးစပ္လႈပ္တိုင္း၊ လက္လႈပ္တိုင္း၊ အခ်ိန္တိုင္း အခ်ိန္တိုင္း၌ ကုသုိလ္ရ႐ွိေအာင္ေနထိုင္ၾကဖို႔ ေျပာၾကားသြားခဲ့ျခင္းသည္ လူမႈေရးျဖင့္ သာသနာျပဳျခင္းပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။
ကိုေက်ာ္သူ
Wednesday, July 13, 2011
Subscribe to:
Posts (Atom)
