ကမၻာတ၀ွမ္းလံုးရိွ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမုိကေရစီအေရးအတြက္ ဒီမုိကေရစီကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူအားလံုးသို႔
အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကို ၁၉၉၈ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၂၇ ရက္ေန႔တြင္ စတင္ တည္ေထာင္ ဖြဲ႕စည္းခဲ့ရာ ၂၇.၉.၂၀၁၁ ရက္ေန႔တြင္ ၂၃ ႏွစ္တင္းတင္းျပည့္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ တည္ေထာင္ျခင္း ၂၃ ႏွစ္ျပည့္ အခမ္းအနားကို ေရႊဂံုတိုင္ရိွ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္ ရံုး၌ နံနက္ (၁၁)နာရီတြင္ စတင္ က်င္းပမည္ျဖစ္ပါသည္။ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္္ တည္ေထာင္ျခင္း (၂၃) ႏွစ္ျပည့္ အခမ္းအနားကို ဂီတေဖ်ာ္ေျဖပြဲမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးဆုိင္ရာ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားျဖင့္ စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပမည္ ျဖစ္ပါသည္။
အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္သည္ ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္၊ ႏိုဗယ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ တည္ၾကည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာ ဦးေဆာင္မႈေအာက္တြင္ စစ္အစိုးရ၏ ေကာက္က်စ္ ယုတ္မာမႈမ်ဳိးစံုျဖင့္ ပါတီအား ၿဖိဳခြင္းရန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့မႈမ်ားကို ႀကံ႕ႀကံ႕ခံ ရပ္တည္ခဲ့ပါသည္။ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္သည္ သန္႔ရွင္း၍ တရားမွ်တသည္ဟု တကမၻာလံုးက သတ္မွတ္ ထားေသာ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲႀကီးတြင္ မဲအျပတ္အသတ္ျဖင့္ အႏိုင္ရရိွခဲ့ပါသည္။ ျမန္မာျပည္သူလူထု၏ ေထာက္ခံမႈရရိွခဲ့ေသာ ျပည္သူ႔ပါတီႀကီးျဖစ္ပါသည္။ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံျပည္သူ တရပ္လံုး၏ ယံုၾကည္ကိုးစားမႈကို ခံယူကာ ျမန္မာျပည္သူတရပ္လံုး၏ တာ၀န္ေပးခ်က္ျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဒီမုိကေရစီေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရး၊ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးတုိ႔အတြက္ မဆုတ္မနစ္ေသာ ဇြဲလံု႔လျဖင့္ ၂၃ ႏွစ္လံုးလံုး ႀကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့ရာမွာ ယခုဆုိလွ်င္ ေအာင္ျမင္မႈ အလင္းေရာင္စကို စတင္ ေတြျမင္ေနရၿပီ ျဖစ္ပါသည္။
ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္၊ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ တစ္ခုတည္းေသာ ဒီမုိကေရစီေရး၊ ႏိုင္ငံေရး ဦးေဆာင္မႈပါတီအျဖစ္ ၂၃ ႏွစ္တုိင္ေအာင္ ရပ္တည္ႏိုင္ခဲ့ပါၿပီ။ ျမန္မာဒီမုိကေရစီအေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရး၊ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးတုိ႔အတြက္ ျမန္မာတမ်ဳိးသားလံုးကို ဦးေဆာင္မႈ ေပးေနသည့္ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္တည္ေထာင္ျခင္း ၂၃ ႏွစ္ျပည့္ အခမ္းအနားကို ဒီမိုကေရစီ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူ ျပည္သူတရပ္လံုးက တက္ေရာက္ၾကပါရန္ ေလးစားစြာ ဖိတ္ၾကားအပ္ပါသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံဒီမုိကေရစီကြန္ယက္
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
ခ်င္းမိုင္ (မဇၩိမ) ။ ။ တနလၤာေန႔တြင္ ျဖစ္ခဲ့သည့္ ေရႊဝါေရာင္ ေလးႏွစ္ျပည့္ လႈပ္ရွားမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး လႈပ္ရွားမႈတြင္ ပါဝင္သူမ်ားကို ေဝဖန္ေနသည့္အေပၚ မိမိတို႔ ေစတနာသန္႔သန္႔ႏွင့္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တာ ျဖစ္ေၾကာင္း လႈပ္ရွားမႈကုိ ဦးေဆာင္ပါဝင္ခဲ့သူ တဦးလည္းျဖစ္၊ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ၿပိဳင္ခဲ့သည့္ တသီးပုဂၢလ ဦးဝင္းခ်ိဳက ဆိုသည္။ ယင္းလႈပ္ရွားမႈကို လံုၿခံဳေရးႏွင့္ ရဲဝန္ထမ္း ၄ဝဝ ခန္႔က လူစုခြဲပစ္ခဲ့သည္။
ေရႊဝါေရာင္ ေလးႏွစ္ျပည့္ လႈပ္ရွားမႈ အစီအစဥ္မ်ားအေၾကာင္း၊ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးအေပၚအျမင္၊ ယခုလႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားလြတ္ေရး အေပၚသက္ေရာက္မႈ၊ လႈပ္ရွားမႈမ်ားအေပၚ ေဝဖန္ခ်က္ မ်ားကို ျပန္လည္တုန္႔ျပန္မႈတို႔ကို မဇၩိမ သတင္းေထာက္ မ်ဳိးသန္႔ က ဦးဝင္းခ်ဳိကို ေမးျမန္းထားသည္။
ဘယ္လို အုိင္ဒီယာနဲ႔ ဒီေန႔ အစီအစဥ္ကို လုပ္ျဖစ္တာလဲခင္ဗ်ာ့။
“အမွန္ေျပာရရင္ က်ေနာ္က ေရႊဝါေရာင္ ႏွစ္ပတ္လည္ပြဲကို သြားတက္တာပါ။ ပြဲက ေဒၚေနာ္အုန္းလွတို႔ ဦးစီးၿပီးေတာ့ ဒဂံုၿမိဳ႕သစ္ အေရွ႕ပိုင္းမွာ လုပ္တာပါ၊ က်ေနာ္ သြားတက္တဲ့အခါက်ေတာ့ အဲဒီမွာ သူတို႔ ဆုေတာင္းဖို႔အတြက္ သူတို႔ အစီအစဥ္ရွိတယ္ဆိုတာ သိရပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ သူတို႔ ဆုေတာင္းဖို႔ လုပ္ထားတဲ့ အစီအစဥ္က ကားသံုးစီးနဲ႔ ဆူးေလ ဘုရားမွာ သြားၿပီးေတာ့ ဆုေတာင္းမယ္ ဝတ္ျပဳမယ္ေပါ့။ အဲဒီအတြက္ အားလံုး အဆင္ေျပေျပ၊ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းေလးျဖစ္ဖို႔ က်ေနာ္က အဲဒီက်ေတာ့မွ က်ေနာ္က ပူးေပါင္းပါဝင္ျဖစ္တာပါ က်ေနာ္ ဦးေဆာင္ တာမဟုတ္ပါဘူး၊ ဒီကိစၥ က်ေနာ္ စီစဥ္တာ မဟုတ္ပါဘူး”
အန္ကယ္က ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ျဖစ္ဖို႔ ပါဝင္ျဖစ္တယ္ဆိုေတာ့၊ အာဏာပိုင္ေတြဘက္က တင္းတင္းမာမာ တုန္႔ျပန္လာမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားလို႔လား။
“ပထမ က်ေနာ္သိထားတာကေတာ့ ပုဒ္မ ၃၅၄ (၂ဝဝ၈ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒပါ ပုဒ္မ) ျပည္သူေတြရဲ႕ ဆႏၵကို လြတ္လပ္စြာေဖၚထုတ္ဖို႔ဆိုတဲ့ ကိစၥမွာ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ ဂၽြန္လ ငါးရက္ေန႔မွာ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ လြတ္ေျမာက္ဖို႔အတြက္ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမေရွ႕မွာ ဆႏၵျပဖို႔အတြက္ က်ေနာ္ရယ္ ေနမ်ဳိးေဝရယ္၊ ကိုစုိးၾကည္ရယ္၊ ကိုမင္းေအာင္ရယ္ က်ေနာ္တို႔ ၾကိဳးစားခဲ့ပါေသးတယ္။ အဲဒီတုန္းက အာဏာပိုင္ေတြက ေျပာပါတယ္။ နည္းဥပေဒ ထုတ္ျပန္ရျခင္းမရွိေသးတဲ့အတြက္ပါတဲ့။ အဲဒီေတာ့ နည္းဥပေဒ ထုတ္ျပန္ဖို႔ဆိုတာကလည္း အခုမွ လႊတ္ေတာ္မွာ ေဆြးေႏြးေနဆဲဆိုတာ က်ေနာ္သိတယ္ေလ။ ဆိုေတာ့ နည္းဥပေဒ မထုတ္ျပန္ေသးခင္ က်ေနာ္တို႔ ႏုိင္ႏိုင္နင္းနင္း ထိန္းသိမ္းႏိုင္သေလာက္ ထိန္းသိမ္းေပးဖို႔အတြက္။ က်ေနာ္က ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို လက္ခံထားတဲ့ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပဲြဝင္ခဲ့တဲ့ ကိုယ္စားလွယ္အေနနဲ႔ က်ေနာ္ လိုက္သြားတာပါ။”
ဘယ္လိုကေန ဘယ္လုိတားတာလဲ ခင္ဗ်ာ့။
“ေျမာက္ဥကၠလာကေန ကမၻာေအး ဘုရားလမ္းကို ခ်ဳိးပါတယ္။ အဲဒီမွာ ယဥ္ထိန္းကေန တားၿပီးေတာ့ လုိင္စင္ စစ္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ရဲမႉးၾကီးက လုိင္းကားေတြဟာ လိုင္းမဆြဲဘဲနဲ႔ နဝလီ (အငွားလိုက္ျခင္း) ငွားတဲ့အတြက္ အေရးယူခံရမွာျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာတဲ့အခါမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ငွားလာတဲ့ ကားေတြက ေရွ႕ဆက္ မသြားရဲေတာ့ဘူး သူတို႔က ဥပေဒနဲ႔ ၿငိေနတဲ့အတြက္ သူတို႔ အေရးယူခံရမွာေၾကာက္ပါတယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ငွားထားတဲ့ ပိုက္ဆံကုိ ျပန္ေပးပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ကလည္း ေနာက္ထပ္ ကားငွားဖို႔ မလြယ္တဲ့အခါ လမ္းေလွ်ာက္သြားမယ္ဆိုေတာ့ ငါး ေယာက္ထက္ပိုရင္လည္း တည္ဆဲဥပေဒအရ အေရးယူမွာပါတဲ့။ အဲဒါနဲ႔ က်ေနာ္တို႔က ကမၻာေအး ဘုရားလမ္း ပလက္ေဖါင္းမွာပဲ ဘုရားဝတ္ျပဳပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ လူစုခြဲလိုက္ပါတယ္”
ရဲ အဲဒီေလာက္ပမာဏက အစတည္းက ေစာင့္တားတာလား။
“ဦးေမာင္စိုး (ရဲမႉး) လာတားတုန္းကေတာ့ သူရယ္၊ ကားႏွစ္စီးေလာက္ပဲ ပါတာေပါ့။ ကားႏွစ္စီးေလာက္က
ေနၿပီးေတာ့ ေနာက္ထပ္က်ေတာ့ အမ်ားၾကီးေရာက္လာတာေပါ့။”
ဒီအစီအစဥ္မွာ တျခား ဘယ္သူေတြပါေသးလဲ။
“က်ေနာ္သိတဲ့လူေတြထဲမွာေတာ့ တေလာက ျမစ္ၾကီးနား ေထာင္ကျပန္လႊတ္လာတဲ့ မ်ဳိးခင္ပါတယ္။ လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္နဲ႔ ျပန္လႊတ္လာတဲ့ က်ေနာ္တို႔ အလုပ္သမား ေသြးစည္းညီၫြတ္ေရးမွာ အတူတူ လက္တြဲခဲ့တဲ့ ထြန္းထြန္းႏိုင္တို႔ပါတယ္။ ေဒၚေနာ္အုန္းလွ၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားလြတ္ေျမာက္ေရး ကြန္ယက္က ကိုေဝဠ တို႔ပါတယ္။ တျခားလူေတြေတာ့ က်ေနာ္မသိပါဘူး။”
ရည္ရြယ္ခ်က္က ဆႏၵထုတ္ေဖၚဖို႔လုပ္တာလား၊ ဆုေတာင္းဖို႔ သက္သက္ပဲလားခင္ဗ်ာ့။
“က်ေနာ္တို႔က ဆႏၵျပဖို႔ လံုးဝမၾကိဳးစားခဲ့တာပါ။ က်ေနာ္တို႔က ကားနဲ႔သြားၿပီးေတာ့ ဆူးေလဘုရားမွာ ဝတ္ျပဳမယ္၊ ဆုေတာင္းမွာ ဒီဟာက က်ေနာ္တို႔ ဆႏၵျပတဲ့အေၾကာင္းအရာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီဟာက က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ဆႏၵေဖၚထုတ္ျခင္း ဘာလုိခ်င္တယ္ ဘာေပးပါ။ ဒီဟာကို မလိုခ်င္ဘူး ဟိုဟာေပးပါ အစရွိသျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ဆႏၵေတြ ေျပာေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုေဝဠဳတို႔ စီစဥ္တာကလည္း ဝတ္ျပဳဆုေတာင္းဖို႔ပါပဲ”
ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္မေပးတာဟာ ဒီလို လႈပ္ရွားမႈေတြ ျဖစ္လာမွာကို စိုးရိမ္လို႔,လို႔ ေျပာသံေတြ ၾကားရပါတယ္။ အခုလႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားကိစၥ မထိခုိက္ႏုိင္ဘူးလား။
“က်ေနာ္တို႔လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္ စီစဥ္တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ တခ်ိန္တည္းမွာ အမွားအယြင္းျဖစ္ခဲ့ရင္လည္း က်ေနာ္တာဝန္ယူပါတယ္။ ေခါင္းမေရွာင္ပါဘူး။ က်ေနာ္ ဘာ့ေၾကာင့္ ဒီပြဲထဲကို ဝင္သြားရသလဲဆိုတာလည္း ကေလးေတြက က်ေနာ့္ကို ေတာင္းဆိုပါတယ္။ အန္ကယ္ ဝိုင္းထိန္းေပးပါ။ က်ေနာ္ကလည္း ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ခဲ့တဲ့ ကိုယ္စားလွယ္တေယာက္အေနနဲ႔ သူတို႔က ေျပာပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္ကလည္း အဲဒီကိစၥ ဝိုင္းဝန္း ကူညီေပးတာပါ”
ေနာက္တခုက ဒီကိစၥဟာ ေသြး႐ိုးသား႐ိုးမဟုတ္ဘူး ေနာက္ကြယ္မွာ တခုခု ရွိေနႏိုင္တယ္လို႔ ေဝဖန္ၾကပါတယ္ အဲဒီအေပၚမွာေကာ။
“က်ေနာ္လည္း အဲဒါကို သိပါတယ္၊ ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္က လံုးဝ လက္မခံႏိုင္ဘူး။ ေနာက္ကြယ္က
ျပႆနာကို ေဖၚထုတ္ရမယ္လို႔ ရဲရဲတင္းတင္း ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာရဲတဲ့ ေစတနာကို ေလးစားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ထူေထာင္ခ်င္ရင္ က်ေနာ္တို႔လို လူည့ံေတြလည္းဒီႏုိင္ငံမွာ အသက္ရွင္ခြင့္ျပဳပါ လို႔ေျပာခ်င္တယ္။”
“က်ေနာ္တို႔ ေခ်ာင္းေရက သူ႔ဘာသာ သူေနာက္တာပါဗ်ာ။ နင္မဟုတ္ရင္ နင့္အေဖပဲလို႔ေတာ့ မေျပာေစခ်င္ဘူး။ က်ေနာ္တို႔ ေရေသာက္ဆင္းမိပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီေခ်ာင္းေရ ေနာက္သြားတယ္။ က်ေနာ္မဟုတ္ပါဘူး ဆိုရင္ေတာင္ နင္မဟုတ္ရင္ နင့္အေဖပဲလို႔ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ မေျပာေစခ်င္ပါဘူး။”
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း အာရပ္မွာ ျဖစ္ေနသလိုမ်ဳိး လႈပ္ရွားမႈေတြ မျဖစ္ေစလိုပံု ေပၚပါတယ္၊ ဒီအေပၚမွာေကာ။
“က်ေနာ္တို႔ ေခါင္းေဆာင္က ဒါလုပ္ဆိုမွ လုပ္တဲ့လူေတြမဟုတ္တာေတာ့ က်ေနာ္တို႔မွာ အျပစ္ရွိတာ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ေနာက္တခါ က်ေနာ္တို႔က ကိုယ့္အယူအဆ ေလးေတြကို
ေဖၚထုတ္တာလည္း ေခါင္းေဆာင္လည္း လက္ခံႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ အဲဒီအတြက္ ေခါင္းေဆာင္လုပ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ဘယ္သူ႔မွာမွ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵလံုးဝမရွိပါခင္ဗ်ာ။”
ဒီလႈပ္ရွားမႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အန္တီစုနဲ႔ သေဘာထား မကြဲႏိုင္ဘူးလား။
“က်ေနာ္ကေတာ့ အဲဒီလို မျမင္ဘူးခင္ဗ်ာ့၊ အန္တီကေတာ့ အားလံုး ကိုယ့္ဟာကို လမ္းေလွ်ာက္ႏုိင္ဖို႔အတြက္ ပိုၿပီးေတာ့ စိတ္ဝင္စားမယ္ ထင္ပါတယ္။ အစတည္းကလည္း အန္တီေယာက္တည္းနဲ႔ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ျဖစ္လာဖို႔ဆိုတာ မဟုတ္ေသးဘူး မွားတယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ ေျပာပါတယ္။ သူ႔တေယာက္ တည္းကိုပဲ အားကိုးေနရင္ အာဏာရွင္ ျဖစ္သြားမယ္လို႔လည္း ေျပာဖူးပါတယ္။ ဒီကိစၥမွာ ကေလးေတြ လုပ္တာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္က ဝိုင္းဝန္း ထိန္းသိမ္းပါတယ္။ အဲဒီဟာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္မွားသြားရင္လည္း သမိုင္းက ေရးသြားပါလိမ့္မယ္။ သို႔ေသာ္ လည္း က်ေနာ္တို႔ ေစတနာ မသန္႔တဲ့ အလုပ္ေတာ့ တခုမွ မလုပ္ခဲ့ပါဘူး။”
ေနာက္ထပ္ေမးခ်င္တာက အမ်ဳိးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးဆိုတဲ့ ေဝါဟာရကို အန္ကယ္ ဘယ္လို အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ပါသလဲ။
“ဖြဲ႔စည္းပံု အသက္မဝင္ေသးခင္ ေရြးေကာက္ပဲြလည္း မစေသးခင္က က်ေနာ္ေျပာခဲ့တယ္ဗ်။ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးဆိုတာ အုပ္ခ်ဳပ္သူနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ခံလူတန္းစား ၾကားထဲမွာ သံသယ ကင္းကင္းနဲ႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဆက္ဆံႏိုင္ခဲ့ရင္ အဲဒါဟာ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးပါပဲ။”
အဲဒီ ပြင့္ပြင္းလင္း ဆက္ဆံေနၾကတဲ့ အေျခအေနေတြ ျမင္ေနရၿပီလား။
“အဲဒါကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ စမ္းသပ္ဆဲကာလျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ တေယာက္ကို တေယာက္ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္နဲ႔ တေယာက္ကိုတေယာက္ အမွားအယြင္းေလးေတြရွိရင္ သည္းခံၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ျပဳျပင္သြားရင္ ဒီကိစၥဟာ အဆင္ေျပသြားမယ္လို႔ က်ေနာ္က ယူဆပါတယ္။ ျပည္သူမပါတဲ့ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရး ဆိုတာ ျဖစ္ႏိုင္မယ္လို႔ ခင္ဗ်ားေကာ ထင္သလားဗ်ာ။”
အန္ကယ့္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရး အယူအဆလည္း ေျပာပါဦး။
“အခုလက္ငင္းအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံေရး အယူအဆနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးကို မလုပ္ရေသးဘူး ထင္တာပဲ။ က်ေနာ္တို႔ အခုလုပ္ေနတာေတြက ႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြား ကာကြယ္မႈကိုပဲ မၿပီးဆံုးႏိုင္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ေနရေသးတာ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒက ၂ဝ၁ဝ၊ ၂ဝ၁၁ ေဖေဖၚဝါရီ က်ေတာ့မွ ျပန္ရွိတာကိုး။ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ဆယ္ေလာက္နီးနီး ႏိုင္ငံသားတို႔၏ မူလ အခြင့္အေရးမ်ားနဲ႔ တာဝန္မ်ား ဆိုတဲ့ဟာက အခုအခ်ိန္မွာ တခါမွ မခံစားဘူးဖူးေလ။ ႏိုင္ငံသားတို႔၏ မူလ အခြင့္အေရးမ်ားနဲ႔ အခန္းက႑ ပုဒ္မ ၃၄၅ ကေန ၃၉ဝ အထိကို ေၾကေၾက ညက္ညက္သိဖို႔ကို အရင္ဆံုးၾကိဳးစားေနရတဲ့အခါမွာ မူဝါဒ ကိစၥ ကိုေျပာဖို႔ မလြယ္ေလာက္ေသးဘူး။”
ေနာက္ဆံုး ေမးခြန္းပါပဲ ခင္ဗ်ာ၊ ဒီေန႔ အေျခအေနမွာ ရဲေတြ၊ လံုၿခံဳေရးေတြက အန္ကယ္တို႔ကို ဆက္ဆံတဲ့ အေနအထားလည္း သိပါရေစ။
“ကာလ၊ ေဒသ၊ ပေရာဂ အေပၚမွာပဲ မူတည္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အေျခအေနတခု ေျပာင္းသြားလို႔ရွိရင္ အျပဳအမူက
ေျပာင္းသြားရမွာကိုး။ အခုအေျခအေနမွာေတာ့ သူတို႔ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္တယ္လို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။”
ေနာက္ထပ္ ျဖည့္ေျပာခ်င္တာရွိရင္ ေျပာပါခင္ဗ်ာ။
“ဒီလိုပါဗ်ာ။ က်ေနာ္တို႔ အေကာင္းၾကိဳးစားၿပီး လုပ္ေနပါတယ္။ မွားတာေတြ ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဘာမွ မလုပ္တာထက္ စာရင္ေတာ့ ေစတနာ သန္႔သန္႔နဲ႔ လုပ္ကိုင္ရင္းနဲ႔ မွားတာေလးေတြရွိရင္ က်ေနာ္တို႔ကို နားလည္ေပးပါ။ က်ေနာ္တို႔ ေစတနာ မယုတ္မာပါဘူး။ က်ေနာ္ ဘယ္သူ႔အားကိုးနဲ႔ ဘယ္သူ႔ ၾသဇာနဲ႔ က်ေနာ့္ကို ဒီလို အလုပ္မ်ဳိး လုပ္ေနတယ္လို႔ က်ေနာ့္ကိုျဖစ္ႏုိင္ရင္ မစြတ္စြဲေစခ်င္ဘူးဗ်ာ။ က်ေနာ့္ကို ေသေသခ်ာခ်ာေလး ေလ့လာေပးပါ။ ဦးဝင္းခ်ဳိက အေရွ႕မွာ ရင္ဘတ္၊ အေနာက္မွာ ေက်ာကလြဲရင္ ဘာမွ မရွိတဲ့လူပါ။ လံုးဝတသီးပုဂၢလပါ အဲဒါကို လံုးဝ ေၾကညာပါတယ္။”
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
ေမသၾကၤန္ဟိန္း(ျမစ္မခ)
စက္တင္ဘာ ၂၆၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။
ဒီေန႕ နံနက္ကတည္းက အလွဴပြဲေတြ၊ အခမ္းအနားေတြ ရွိတာကို ၾကားရ သိရပါတယ္။ သတင္း ဂ်ာနယ္ ႏွစ္ေစာင္အတြက္ သတင္းေတြပို႕ေပးေနရလို႕ ရံုးကေန ထြက္ခြင္႕ရတဲ႕အခ်ိန္က ေန႕လည္ ၁၁ နာရီ ေက်ာ္ေနပါၿပီ။
ဆူးေလဘုရားအနီး၊ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမ ေရွ႕ကို ေရာက္တဲ႕အခ်ိန္မွာ ေန႕လည္ ၁၂နာရီ ထိုးၿပီး ၁၅ မိနစ္ပါ။ ျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမေရွ႕က ႕ မီဒီယာေကာ္နာေရွ႕မွာ က်မရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ မိတ္ေဆြေတြကိုလည္း ကင္မရာ ကိုယ္စီနဲ႕ ေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။
ျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမေရွ႕မွာေတာ႕ ယူနီေဖာင္းအျပည္႕အစံု၀တ္ လံုထိန္းေတြကို တင္ထားတဲ႕ ကား ၆ စီးနဲ႕ ျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမအနီးမွာ ေစာင္႕ေနတဲ႕ ရဲကား ၃ စီးကို ျမင္ေတြ႕ေနရပါတယ္။
ေန႕လည္ ၁နာရီ ထိုးၿပီး ၃ မိနစ္ေလာက္မွာပဲ မိုးစက္ေတြက ေ၀ါကနဲ႕ သြန္ခ်လိုက္ပါတယ္။ မိုးစက္ေတြနဲ႕အတူ အ၀ါေရာင္တီရွပ္အက်ီာၤေတြ ၀တ္ထားတဲ႕ အမ်ိဳးသားအမ်ိဳးသမီး အေယာက္ ၃၀ ေလာက္က ကားေတြ၊ လိုင္းကားေတြ၊ ရဲကားေတြကို ျဖတ္ၿပီး မဟာဗႏၶဳလပန္းျခံေရွ႕ကေန ဆူးေလ ဘုရားေပၚကို တက္သြားၾကပါေတာ႕တယ္။
အဲဒီအ၀ါေရာင္တီရွပ္ေတြ ေနာက္ကို ယူနီေဖာင္း၀တ္ ရဲ ၂၀ ေလာက္က ေျပးလိုက္သြားၾကသလို၊ ကင္မရာကိုင္ သတင္းသမား ၃၀ ေလာက္နဲ႕ ၊ အရပ္၀တ္ထားတဲ႕ ရဲ ၂၀ ေလာက္ကလည္း အေျပးအလႊား ေျပးလိုက္ၾကပါတယ္။
ဆူးေလဘုရားေပၚမွာေတာ႕ ဘုရားဖူးသူ နည္းနည္း လံုျခံဳေရးခ်ထားတဲ႕ ယူနီေဖာင္း၀တ္ရဲ၊ ရဲအရာရွိမ်ား၊ အရပ္၀တ္ရဲမ်ားမ်ားနဲ႕ သတင္းသမားေတြက၀ိုင္းၿပီး အ၀ါေရာင္လမ္းေလွ်ာက္လာၾကသူေတြ၊ ဆုေတာင္းေနၾကသူေတြကို ေမးျမန္းၾက၊ ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကနဲ႕ပါပဲ။
မိုးေတြကလည္း တေ၀ါေ၀ါရြာလုိ႕၊ သတင္းသမားေတြရဲ႕ တေယာက္တခြန္းေမသံေတြနဲ႕ မွတ္တမ္းတင္ ဓါတ္ပံုရိုက္ေနၾကသူေတြၾကားမွာအ၀ါေရာင္၀တ္သူေတြကေတာ႕ တည္တည္ျငိမ္ၿငိမ္ေအးေအးေဆးေဆးနဲ႕ပါပဲ။
`ဘာေၾကာင္႕ခုလို လမ္းေလွ်ာက္ဆုေတာင္းၾကတာပါလဲ`ဆိုတဲ႕ အေမးအဆံုးမွာ ပန္းေတြ ေပြ႕ထားတဲ႕ မ်က္ႏွာ ခ်ိဳခ်ိဳနဲ႕ အသက္ ၃၀ ေက်ာ္အရြယ္ အမ်ိဳးသားက ေလသံေအးေအးနဲ႕ပဲ ေျဖပါတယ္။
`၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရး အထိမ္းအမွတ္ ႏွစ္ပတ္လည္ပါ။ၿပီးေတာ႕ က်ေနာ္တုိ႕ ရဲ႕ ရဲေဘာ္ေတြျဖစ္တဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရတဲ့သူေတြကို ရည္စူးၿပီး ေကာင္းမႈကုသိုလ္ လုပ္တာပါ။ အကၤ်ီ၀ါကို ၀တ္ဆင္ရျခင္းကလည္း ၂၀၀၇ ျဖစ္စဥ္ကိုပဲ ရည္ရြယ္ကိုယ္စားျပဳၿပီး ၀တ္ဆင္တာပါ။ ဒီအထိမ္းအမွတ္ပြဲမွာ ႏိုင္ငံေရး ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံ ေနရသူေတြရဲ႕ မိသားစု၀င္ေတြ၊ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ မိသားစု၀င္ေတြ၊ အဂၤါ၀တ္ျပဳ ဆုေတာင္းအဖြဲ႕က အဖြဲ႕၀င္ေတြပါပါတယ္” လို႕ သူက ေအးေဆးစြာပဲ ေျပာပါတယ္။
ခဏၾကာေတာ႕ ရဲအရာရွိၾကီးေတြက အ၀ါေ၇ာင္တီရွပ္၀တ္ေတြနဲ႕ စကားေတြ ေျပာဆိုၾကပါတယ္။မိုးစက္သံေတြနဲ႕ ရပ္ေနရာကေန ဘာေတြ ေျပာၾကသလဲဆို မၾကားရလိုက္ေပမဲ႕၊ ကမၻာေအးကေန ေရာက္လာမဲ႕ အဖြဲ႕ကို ေစာင္႕ေနတာကိုေတာ႕ ၾကားလိုက္ရပါတယ္။
က်န္တဲ႕ အဖြဲ႕၀င္ေတြကေတာ႕ မိုးေရေတြထဲမွာ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ထိုင္ေနၿပီး ဘုရား၀တ္ျပဳေနၾကတယ္။ သူတို႕ဟာ စိုးရြံ႕ေနပံုမရဘူး၊ ပ်ာယာလည္း ခတ္မေနၾကဘူး၊ ျပာယာခတ္ေနတဲ႕ သူေတြ ဟိုပံုရိုက္ ဒီပံုရိုက္နဲ႕ ကင္မရာ၊ ဗီဒီယို ကင္မရာ ကိုင္ထားၾကသူေတြ ၾကားမွာ အ၀ါေရာင္သူေတြကေတာ႕ ေအးေဆးစြာနဲ႕ ဘုရား၀တ္ျပဳေနၾကပါရဲ႕။
ကမၻာေအး ဘုရားမွာ ဆုေတာင္းတဲ႕ အဖြဲ႕ တဖြဲ႕ရွိေသးတယ္၊ သူတုိ႕နဲ႕လည္းဆူးေလမွာပဲ ဆံုဖို႕ ခ်ိန္းထားတယ္ဆိုတဲ႕ စကားေၾကာင္႕ မီဒီယာသမားေတြ ကမၻာေအး ဘုရားဘက္ကို ေရြ႕ဖို႕ ျပင္ၾကတယ္။
ဆူးေလနဲ႕ ကမၻာေအးဘုရား လူခြဲၿပီး ေနၾကမယ္ဆိုၿပီး မီဒီယာသမားေတြ အခ်င္းခ်င္းတိုင္ပင္ၿပီး ကမၻာေအးဘက္ကို ေရြ႕ၾကတယ္။ အဲဒီထဲမွာ က်မလည္းပါတာေပါ႕။
ကားငွားၿပီး ထြက္ခဲ႕ေပမဲ႕ ေရႊဂံုတိုင္ေရာက္ေတာ႕ မိုးေရေတြက လမ္းေပၚတက္ၿပီး ကားဆက္သြားလို႕မရေတာ႕ဘူး၊ သိတယ္မဟုတ္လား၊ ရန္ကုန္မွာ မိုးရြာရင္ မိုးရြာလို႕ နာရီ၀က္မျပည္႕ခင္ လမ္းေတြေပၚေရေတြေရာက္လာတာ ကားေဘာ္ဒီေအာက္ပိုင္း ျမွဳပ္တယ္ေလ၊ အဲဒါနဲ႕ ဆူးေလဘက္ ျပန္လွည္႕လာေတာ႕ ဦးေထာင္ဘိုလမ္းထိပ္မွာ ေရႊဂံုတိုင္ဘက္ကို လမ္းေလွ်ာက္လာတဲ႕ အ၀ါေရာင္အဖြဲ႕ကို ေတြ႕လုိက္ရပါတယ္။
အ၀ါေရာင္၀တ္ဆင္သူေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ေလာက္နဲ႕ ၄ ေယာက္တတြဲလမ္းေလွ်ာက္လာတဲ႕ သူေတြပါ။ အမ်ိဳးသမီးအမ်ိဳၚသားေတြနဲ႕ တက္တက္ၾကြၾကြေလွ်ာက္လာၾကတာပါပဲ။ မိုးေတြလည္း ကင္းစင္စျပဳလာၿပီ အ၀ါေရာင္၀တ္ဆင္သူေတြလည္း ရြဲရြဲစိုစိုနဲ႕ ေဘးနားကလိုက္ၾကည္႕သူေတြလည္း မိုးေရေတြ ရြဲစိုေနၾကပါတယ္။ ကားေပၚကေန လိုက္လာတဲ႕ ယူနီေဖာင္း၀တ္ ရဲအရာရွိေတြကေတာ႕ မပါဘူးေပါ႕ေနာ္။
လမ္းေလွ်ာက္သူေတြနဲ႕ သူတို႕နားေဘးနားမွာေတာ႕ အရပ္၀တ္နဲ႕ ရဲေတြပါ၊ သူတုိ႕မွာလည္း ကင္မရာေတြ နဲ႕ပါပဲ။ သတင္းေထာက္နဲ႕ စံုေထာက္ေတြလည္း မ်က္လံုးခ်င္း မၾကာခဏ စံုမိၾကပါရဲ႕။ အျမဲေတြ႕ေတြ႕ေနရတဲ႕ သူေတြမို ႕ သူတုိ႕ေတြကလည္း က်မတို႕ေတြကို မွတ္မိ၊ က်မတို႕သတင္းသမားေတြကလည္း သူတို႕ေတြကို မွတ္မိနဲ႕ပါ။လမ္းေလွ်ာက္သူေတြေနာက္ တေကာက္ေကာက္လုိက္ၾကရင္း ေရႊဂံုတိုင္မီးပိြဳင္႕မွာ ရပ္လိုက္ၾကပါတယ္။
ကမၻာေအး အဖြဲ႕က လူစုကြဲသြားၿပီ ဆူးေလကို ျပန္ၾကရေအာင္ဆိုလို႕ ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္လွည္႕ၿပီး ထြက္လာေတာ႕ညေန ၃နာရီ ခြဲကာနီးပါပီ။
ဆူးေလမွာ ျပန္ဆံုၾကေတာ႕ ညေန၄နာရီပါ။ ဆူးေလမွာ သံလ်င္က လာတဲ႕အဖြဲ႕နဲ႕ ေဒၚေနာ္အုန္းလွတို႕အဖြဲ႕ ဆံုၾကၿပီး ဆုေတာင္းဖို႕ ျပင္ဆင္ၾကပါတယ္။
အ၀ါေရာင္၀တ္စံုေတြနဲ႕ အ၀ါေရာင္ပန္းခက္ေတြကိုင္ၿပီး ညီညီထိုင္လို႕ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ရြတ္ဆို ဆုေတာင္းၾကတာပါ။
`ဒီမိုကေရစီ လႈပ္ရွားမႈမ်ားေၾကာင္႕ အက်ဥ္းေထာင္အသီးသမီးတြင္ ေထာင္က်အက်ဥ္းက်ခံေနရေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား အျမန္ဆံုးျပန္လည္း လႊတ္ေျမာက္ပါေစ၊ နယ္စပ္ေဒသအသီးသီးတြင္ ျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင္႕ ဒုကၡေရာက္ေနေသာ တိုင္းရင္းသား ျပည္သူလူထုၾကီး တရပ္လံုးျငိမ္းခ်မ္း သာယာေစ ရန္ အတြက္ တန္းတူညီမွ်တဲ႕ စစ္မွန္ေသာ ေတြ႕ဆံုရွင္းလင္းမႈမ်ားႏွင္႕ ေျဖရွင္းႏိုင္ပါေစ`ဆိုၿပီး ဆုေတာင္းၾကတယ္။
ဆုေတာင္းေနတဲ႕ သူတို႕ေတြရဲ႕ ဟန္ပန္နဲ႕ အမူအရာကလည္း ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕ပါတယ္။ေအာ္ဟစ္ျခင္း၊ ရုိငး္စိုင္းျခင္း စတဲ႕ဟန္ပန္မ်ိဳၚလံုး၀ မရွိၾကပါဘူး၊ သတင္းသမားမ်ား၊ အရပ္၀တ္ ရဲမ်ား၊ ယူနီေဖာင္း၀တ္ ရဲမ်ားႏွင္႕ အတူ လာေရာက္ၾကည္႕ရွႈၾကေသာ ျပည္သူလူထုမ်ားႏွင္႕ ဆူးေလဘုရား ေနာက္ဘက္မုဒ္ႏွင္႕ေျမာက္ဘက္မုဒ္ၾကားျပည္႕ညွပ္သြားေတာ႕တယ္။
`တိုငး္ျပည္ႏွင္႕ျပည္သူလူထုၾကီး အက်ိဳးႏွင္႕ ဆန္႕က်င္ေသာ ဧရာ၀တီျမစ္ဆံုေရကာတာ စီမံေရးကိစၥ ျပည္သူလူထုၾကီးဆႏၵႏွင္႕ အညီ ျဖစ္ေပၚပါေစ`ဟု အ၀ါေရာင္၀တ္ဆင္သူ၅၀ ၀န္းက်င္ခန္႕က ဆုေတာင္းခဲ႕ၾကတယ္။
အဲဒီေနာက္ေတာ႕ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား အျမန္ဆံုး လႊတ္ေျမာက္ေရး ဆိုတဲ႕ ဆႏၵအေပၚမွာ ျပည္သူလူထုတည္ရွိေနတဲ႕ ဆႏၵကို စည္းကမ္းရွိစြာ ၊ ယဥ္ေက်းစြာႏွင္႕ ဒီေန႕ျဖစ္ေပၚေနတဲ႕ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးအေပၚကို ရွငး္ရွင္းလင္းလင္း ျမင္ျမင္သာသာနဲ႕ အားေပးေထာက္ခံလိုက္တဲ႕ သက္ေသျပခ်က္ကို ေအာင္ျမင္စြာ ျပဳလုပ္ႏိုင္တဲ႕အတြက္ ဒီေန၇ာမွာ ေအာင္ျမင္စြာ ျပီးဆံုးေၾကာင္း အမ်ိဳးသားတဦးက ေၾကညာခဲ႕ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ႕ အ၀ါေရာင္ေတြ လူစု ခြဲလိုက္ၾကပါတယ္။ က်မတို႕ေတြလည္း ကင္မရာသိမ္းၿပီး ျပန္ဖုိ႕ျပင္ၾကပါၿပီ။
ညေနလူစုခြဲေတာ႕ ၄နာရီ ေက်ာ္ပါၿပီ။ မိုးေတြလည္း ကင္းစင္ပါၿပီ။ ေအာင္ျမင္တဲ႕အတြက္ ေက်နပ္ၾကသူေတြ၊ အဖမ္းအဆီးခံရသူ မရွိလို႕ စိတ္ေအးခ်မ္းၾကသူေတြနဲ႕ပါ။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး ၄ ႏွစ္ျပည္႕အထိမ္းအမွတ္ ဆူးေလ ဆုေတာင္းပြဲကေတာ႕ မိုးေရေတြၾကားမွာပဲ ျပီးစီးခဲ႕ပါၿပီ။
က်မတို႕လို သတင္းသမားေတြကတာ႕ အေျပးအလႊားနဲ႕ ရံုးကို ျပန္ၿပီး စာေရးဖုိ႕ အသည္းအသန္ပါပဲ။ ဒၤီေန႕ ဆုေတာင္းပြဲ သတင္းကို ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ေဖာ္ျပခြင္႕ရမရ မေသခ်ာၾကေပမဲ႕ သတင္းသမားေတြက ေတာ႕ သတင္းျဖစ္ျဖစ္၊ ေဆာင္းပါးပါးျဖစ္ျဖစ္ေရးၾကမွာပါ။
ဘယ္မွာမွ ေဖာ္ျပခြင္႕မရခဲ႕ရင္လည္း ကိုယ္႕ facebook မွာကိုယ္တင္ၾကမယ္ဆိုတဲ႕က်မလို သတင္းသမားေတြလည္း ရွိေနၾကမွာပါ။
မိတ္ေဆြမ်ားအား ေလးစားခင္မင္လ်က္
ေမသၾကၤန္ဟိန္း
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
ေဒၚေနာ္အုံးလွတို႕ ဦးေဆာင္ျပီး ရန္ကုန္မွာ အခု ဆႏၵျပေနပါတယ္ လို႕သတင္းရရွိပါတယ္။
ေျမာက္ဥကၠလာေန ဆုေလဘုရားကို ခ်ီတက္ၾကမယ္။လူ၁၀၀ ေလာက္ရွိတယ္လို႕သိရပါတယ္။ မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕အ၀င္လမ္း၀န၀ေဒး ရုပ္ရွင္ရံုေရွ႕မအေရာက္ ရဲက ပုဒ္မ ၄၄၆ တည္ဆဲဥပေဒအရ အေရးယူမယ္လို႕ တုန္႕ျပန္လာတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ရဲကၿခိမ္းေၿခာက္တာျဖစ္ပါတယ္။ ျမစ္ဆုံကိစၥ လို႕ ယူဆႏိုင္ပါတယ္။ အခု တံတားေလးလမ္းဆုံမိုးေလ၀သေရာက္ေနျပီ လို႕သိရပါတယ္။ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရက ဒီမိုကေရစီအစိုးရလို႕ဆိုထားေတာ့ ဆႏၵၿပခြင့္ေပးထားသလား စမ္းသပ္မႈတခုပဲလို သုံးသပ္မိပါတယ္။
အခုျဖစ္ေနတဲ့ ျပည္တြင္းကလႈပ္ရွားမႈေတြ ဆူးေလမွာ လူ၄၀၀ေလာက္စုၿပီး လႈပ္ရွားမႈေတြလုပ္ေနတယ္ ဆုေတာင္းပြဲ ကို ေရႊ၀ါေရာင္တူညီ၀တ္စံု၀တ္ၾကတယ္လို႔ၾကားတယ္ .. ေၿမာက္ဥကၠလာမွ ဆႏၵၿပသူမ်ားခ်ီတက္ ေနာက္ မိနစ္ 30 တြင္ ဆူးေလေရာက္မည္ ဆူးေလမွာရာနဲခ်ီၿပီး ေျမာက္ဥကၠလာမွ ခ်ီတက္လာသူေတြကိုႀကိဳအခု အေျခအတင္ျဖစ္ေနတယ္.. ရဲက ပုဒ္မ ၄၄၆ တည္ဆဲဥပေဒအရ အေရးယူမယ္လို႕ တုန္႕ျပန္လာတယ္တဲ့ မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕အ၀င္လမ္း၀ န၀ေဒး ရုပ္ရွင္ရံုေရွ႕မွာ ၿခိမ္းေၿခာက္တာပါ ရမလားလို့ ဆႏၵၿပခြင့္ေပးထားတာပဲဆိုၿပီး အေယာက္ ၃၀ ကေဖါက္ထြက္လာတယ္ တခ်ိဳ႕က မိုူးေလ၀သ ေ၇ွ့အပိတ္ခံေနရတယ္
န၀ေဒးလမ္းဆံုနဲ့ကမာၻေအးၾကားမွာ အပိတ္ခံေနတယ္လုိ႕ သတင္းရရွိပါတယ္ ။
ျမိဳ႕ထဲကိုခ်ီတက္တံဲ့သူေတြ မီဒီယာလႊတ္ေပးၿပီး အၿမန္ဆုံး သတင္းရယူေပးေစလုိပါတယ္ ခင္ဗ်ာ ။
ရန္သူကအားသံုးျပီးႏွိမ္နင္းမယ့္သေဘာရွိတယ္။
ၿပည္သူလူထု အားလုံး ပူးေပါင္းေပးၾကပါ.....ခင္ဗ်ာ ။
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
ျမန္သရန္႔ျပည္အေၾကာင္း
အပိုင္း ( ၁ )
ေအဒီ ၂၀၆၀
‘ မာမား မာမား… သားသားေလ ဒီေန႔ သမိုင္းဆိုင္ရာ စာေမးပြဲမွာ ပထမရခဲ႔တယ္’…
သားသား၏ အသံစာစာႏွင့္ ေျပး၀င္လာမႈေၾကာင့္ က်မ မီးဖိုေခ်ာင္မွာ ဟင္းခ်က္ေနရင္း ဂတ္စ္အိုးကို အသာပိတ္ကာ အိမ္ေရွ႕ခန္းသို႔ ေျပးထြက္လာမိ၏။
‘သားသား ဘာေတြျဖစ္လာတုန္း၊ မာမားကို ေျပာပါဦး’
သားသားေလ ဒီေန႔ အတန္းထဲမွာ သမိုင္းေမးခြန္းေျဖဆိုမႈမွာ ပထမအဆင့္နဲ႔ ေအာင္ခဲ႔တယ္ မာမားရဲ႕’
‘ဟုတ္လား သားသားတို႔ သမိုင္းဆရာက ဘာေတြေမးတာတုန္း’
‘ဆရာက ဟုိးတုန္းက ေမးခြန္းေတြလည္းေမးတယ္ ၊ ခုေနာက္ပိုင္း သမိုင္းေခတ္သစ္ေမးခြန္း ေတြလည္း ေမးတယ္’
‘ဟုတ္လား သားသားရဲ႕၊ မာမားကို ေျပာပါဦး သားသားေမးခြန္းေတြကို’
‘ဆရာက ေမးတာက လြယ္ပါတယ္’
‘သားသားတို႔ ျပည္မႀကီးမွာရွိတဲ႔ မဟာတံတိုင္းႀကီးကို ဘယ္သူေဆာက္ခဲ႔သလဲတဲ႔’
‘သားသားက ရွီဟြန္တီး လို႔ေျဖခဲ႔တယ္’
‘ေနာက္ၿပီး သားသားတို႔ တရုတ္ျပည္သစ္ႀကီးကို ဘယ္သူ တည္ေထာင္ခဲ႔သလဲတဲ႔’
‘သားသားက ေမာ္စီတုန္းလို႔ ေျဖခဲ့တယ္’
‘ေနာက္ သားသားတို႔ မဟာတရုတ္ျပည္ႀကီး အာရွမွာ ႀကီးထြားဖို႔ ဘယ္သူလုပ္ခဲ႔သလဲတဲ႔’
‘သားသားက ဟူက်င္းေတာင္လို႔ ေျဖခဲ႔တယ္ မားမားရဲ႕’
‘အို. သားသားက သိပ္ေတာ္တာပဲ’
‘ဒါေပမဲ႔ မာမား ဆရာက အမွတ္စာရင္းေတြ ေျပာပီးေတာ့ သားသားကို တခုေမးတယ္ သိလား’
‘ဘာတဲ႔တုန္း သားသားရဲ႕’
‘ေလ်ာင္ခ်န္းယိ မင္း ဧရာ၀တီဆိုတာ သိသလားတဲ႔’
‘သားသားက ဆရာဘာေျပာတာလဲလို႔ ထပ္ေမးေတာ့ ဆရာက ဧရာ၀တီဆိုတာ သိသလားလို႔ေမးတယ္’
သားသား မသိဘူး မာမား။ အဲ႔ဒါ ဘာကို ေျပာတာလဲဟင္။ မာမားေကာ သိလား။ ေျပာျပပါလား မာမား သိရင္’
‘ေဩာ္ သားသားရယ္၊ မာမား အမ်ားႀကီး ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ မာမား ခုေတာ့ မေျပာပါရေစနဲ႔ဦး။ သားသားကို ေျပာျပဖို႔ မာမား ျပန္စဥ္းစားဦးမယ္ေနာ္..။ ကဲ သားသားလဲ ေရသြားခ်ိဳးေခ်ဦး’
သားသားသည္ ငါတို႔ တိုင္းျပည္ တရုတ္ျပည္ကိုခ်စ္သည္၊ တို႔ဘိုးဘြားအေမြ တို႔ တရုတ္ျပည္ကို ျမတ္ႏုိးသည္ဆိုေသာ ေက်ာင္းတြင္ မူလတန္းမွ စ၍သင္ထားေပးေသာ သီးခ်င္းကို ဆိုၿငီးကာ ေရသြားခ်ိဳးေလသည္။
အပိုင္း ( ၂ )
တကယ္ေတာ့ သားသားသည္ အသက္ ၁၀ ႏွစ္သားခန္႔ အေျခခံပညာ အလယ္တန္း ၅တန္းေက်ာင္းသား ႀကီး ျဖစ္ေနေပၿပီ။ က်မတို႔ အေၾကာင္းကို ေျပာျပရရင္ က်မတို႔သည္ တရုတ္ျပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံ၊ ျမန္သရန္ျပည္နယ္၊ ျပည္ၿမိဳ႕အနီးတြင္ ေနထိုင္ေနပါသည္။ က်မ၏ မိခင္သည္ ျမန္မာလူမ်ိဳး မိဘႏွစ္ပါးမွ ေပါက္ဖြားလာၿပီး၊ က်မ၏ ဖခင္သည္ ျပည္ႀကီးတရုတ္မွ လူမ်ိဳးျခားတဦးျဖစ္ေလသည္။ က်မ ျမန္မာတ၀က္၊ တရုတ္တ၀က္ကိုယ္တိုင္ ကျပားသည္ပင္ သားသားတို႔ အေဖ ေလ်ာင္ခ်င္းခ်ိဳ ႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်ပီး ယခုဆို သားသားေတာင္ ေမြးဖြား၍ ၁၀ ႏွစ္သား ေရာက္လို႔ ေနေပသည္။
က်မသည္ သားသား၏ သမိုင္းဆရာ ေနာက္ဆံုးေမးေသာ ေမးခြန္းႏွင့္ပတ္သက္၍ စိတ္ထဲတြင္ အေတြးမ်ိဳးစံုျဖစ္ေနပါသည္။ ‘သမိုင္းဆရာ၏ သားသားကို ဧရာ၀တီကို မင္းသိသလား’ ဟုေသာ ေမးခြန္းသည္ က်မကိုယ္တိုင္ပင္ ဧရာ၀တီကို ငါေကာ သိသလားဟူေသာ ထပ္ဆင့္ေမးခြန္းေပၚတြင္ မူတည္ေနပါသည္။
သားသားေရခ်ိဳးပီးလွ်င္ သားသားကို ေျဖရမည့္ အေျဖသည္ က်မအတြက္ ရင္ေလးေနပါသည္။ အကယ္၍ သည္ေနရာတြင္ သားသားဖခင္ က်မခင္ပြန္း ေလ်ာင္ခ်င္းခ်ိဳရွိပါက သူကိုယ္တိုင္ေျဖမည္ျဖစ္ေသာ္လဲ ခင္ပြန္းသည္ သည္ယခုအခါ ေနျပည္ေတာ္ ေဘဂ်င္းရွိ ႏိုင္ငံမ်ားနယ္မခ်ဲ႕ေရး အစည္းအေ၀းသို႔ သြားေရာက္တက္ေရာက္ေနေပသည္။ ယခု အခါ ကမၻာေပၚတြင္ တျပည္ေထာင္ႏွင့္တျပည္ေထာင္ နယ္မခ်ဲ႕ေရး၊ တန္းတူညီမွ် ဆက္ဆံေရး၊ ႏွင့္ တိုင္းျပည္အခ်င္းခ်င္းတို႔ ေဖးမကူညီေပးေရးတို႔ ေခတ္စားေနရာ ႏိုင္ငံျခားေရးဌာန ျမန္သရန္႔ျပည္နယ္တြင္ အလုပ္လုပ္ေနေသာ က်မခင္ပြန္း သည္အစည္းေ၀းသို႔ သြားသည္မွာ မဆန္းလွေပ။
က်မ ဇာတ္ေၾကာင္း က်မ ျပန္ေျပာျပရေသာ္၊ က်မ၏ နာမည္အရင္းမွာ ေဆြသက္ထားေအာင္ ျဖစ္ပါသည္။ တရုတ္အမည္ကေတာ့ လ်န္က်ဲမူ ျဖစ္ပါသည္။ ဆိုခဲ႔သည့္အတိုင္း က်မ အေဖသည္ျပည္ႀကီးတရုတ္ လ်န္ေဟာင္ဟီး ျဖစ္၍ က်မအေမသည္ ျမန္မာလူမ်ိဳး လွလွစိန္ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုထက္ပို၍ ဆိုရေသာ္ က်မ အဖိုးႏွင့္အဖြားျဖစ္ပါသည္။ က်မ အေမ၏ အေဖႏွင့္အေမလည္းျဖစ္ပါသည္။ အဖိုး၏ နာမည္သည္ ဦးသူေတာ္ဟု ေခၚဆို၍ အေမ၏ နာမည္သည္ ေဒၚသက္ႏွင္းဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။ အဖိုးတို႔ အဖြားတို႔ လူရြယ္ေခတ္က က်မၾကားဖူးသည္မွာ ယခု က်မတို႔ ျမန္သရန္႔ျပည္နယ္သည္ ျမန္မာျပည္ေထာင္စု ႏိုင္ငံဟုေခၚတြင္သည္ဟု အေမေျပာဆုိခ်က္မ်ားကို ၾကားဖူးပါသည္။
က်မသည္ အဖိုးအဖြားတို႔အားေကာင္းေကာင္း မမွီလိုက္ေသာ္လည္း အေမႏွင့္အထိအေတြ႕မ်ား၍ အေမ႔ထံမွ ျမန္သရန္႔ေခၚ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းကို အမ်ားႀကီး ၾကားခြင့္ရခဲ႔သည္။ အေမ လွလွစိန္၏ အေဖ အဖိုး သူေတာ္သည္ သူ႔ေခတ္သူ႔အခါ က်မစိတ္ထင္ ( ေအဒီ ၂၀၁၇ ) သာသာေလာက္တြင္ ျမန္သရန္႔ျပည္တြင္း ထင္ရွားေသာ အဖြဲ႕အစည္းတခုမွ အဖြဲ႔၀င္တဦးျဖစ္ခဲ႔ေပမည္။ အဖိုးတို႔သည္ ျမန္႔သရန္႔ျပည္ႀကီးကို ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးေပလိမ့္မည္။
ဒီေနရာတြင္ ေစာန သားသားတို႔ သမိုင္းဆရာ စကားဆက္၍ ေျပာခ်င္သည္မွာ ဧရာ၀တီကိစၥျဖစ္သည္။ အဖိုးတို႔ေခတ္က ဧရာ၀တီဆိုသည့္ ျမစ္ႀကီးဧရာမွာ ျမန္႔သရန္႔ျပည္ႀကီး ေျမာက္ပိုင္းအစမွ ေတာင္ပိုင္းအဆံုးထိ ျပည္ႀကီးအစအဆံုးမိုင္ေပါင္း ၁၃၀၀ ေက်ာ္ အလြန္ရွည္လ်ားေသာ ျမစ္ႀကီးတစင္းျဖစ္ေပမည္။ က်မကိုယ္တိုင္က သကၠရာစ္ ၂၀၃၁ ခုႏွစ္တြင္ ဖြားျမင္ခဲ႔ေလေတာ့ အဖိုးတို႔ေခတ္ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ အဖိုးတို႔ ဧရာ၀တီကို ေကာင္းေကာင္းမွီသူမဟုတ္ေပ။ က်မအေမ ေဒၚလွလွစိန္ ကိုယ္တိုင္ပင္ ၂၀၁၂ မွာေမြးဖြားေလေတာ့ ဧရာ၀တီကို သူမွီပင္ မွီလိုက္ေသာ္လည္း အေမ အရြယ္ေရာက္ေသာ အခ်ိန္မွာ ျမန္သရန္႔ျပည္ႀကီးတြင္ ဧရာ၀တီဆိုတာ မရွိေတာ့ေပ။ ေရွးလူႀကီးမ်ား အိပ္ရာ၀င္ ပံုျပင္မ်ားအျဖစ္သာ ၾကာရေပေတာ့သည္။
က်မ၏ အေမ ငယ္ငယ္က သူ႔အေဖ က်မအဖိုးေျပာေျပာျပေသာ ဧရာ၀တီပံုျပင္မ်ားကို အၿမဲၾကားခဲ႔ရသည္။ အဖိုးတို႔ေခတ္က ဧရာ၀တီသည္ ျမန္သရန္႔ျပည္ႀကီး၏ အဓိက အေရးပါေသာ ျမစ္ႀကီးအျဖစ္ စီးဆင္းခဲ႔ေၾကာင္း၊ အဖိုးတို႔ အမ်ိဳးသားအားလံုးအတြက္ သမိုင္းစဥ္တေလွ်ာက္ တန္ဖိုးႀကီးပစၥည္းအျဖစ္ရွိေသာ ျမစ္ႀကီးအျဖစ္ လည္းေကာင္းၾကားသိခဲ႔ရသည္။ အဖိုးတို႔ လူရြယ္အရြယ္တြင္ ၎ျမစ္ႀကီးသည္ ခုက်မတို႔ ျပည္မႀကီးမွ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားထုတ္ရန္ဆိုေသာ အေျပာျဖင့္ဆည္ေဆာက္သိမ္းပိုက္လိုက္ေသာေၾကာင့္ ယခုအခါတြင္ ထိုျမစ္ႀကီးသည္ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အား ဘာမွ မထုတ္ႏိုင္ပဲ တိမ္ေကာသြားရေလသည္။
က်မေယာက္်ား ေလ်ာင္ခ်င္းခ်ိဳေျပာဖူးသည့္ သူတို႔ သမိုင္းမွာ၊ သူတို႔ ျပည္ႀကီးသားမ်ားသည္ ျမန္သရန္႔ျမစ္ႀကီးကို လွ်ပ္စစ္ထုတ္လႊတ္ဖို႔ ဆည္ေဆာက္သည္ဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ေသးေသးေလး ျပေသာ္လည္း ေနာက္ကြယ္တြင္ ႀကီးမားေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားရွိေၾကာင္း၊ ထိုရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားကို သူ တကၠသိုလ္ တက္ေရာက္ေသာအခါ ဂုဏ္ထူးတန္းတြင္ အထူးျပဳဘာသာရပ္အေနျဖင့္ သင္ၾကားခဲ့ရေၾကာင္း ေျပာၾကားပါသည္။
ထို ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ လွ်ပ္စစ္ဟူသည္ သူတို႔ ျပည္မႀကီးဘိုးေဘးအစဥ္က တရုတ္ျပည္မႀကီးကို တည္ေထာင္ ခဲ႔ ေသာ ေမာ္စီတုန္းအဖိုးႀကီး၏ ဆရာမ်ားျဖစ္ေသာ လီနင္ဆိုသည္ သူတို႔ ျပည္မႀကီးႏွင္း ကပ္လ်က္တိုင္းျပည္က ႏွာဖူးေျပာင္း ထိပ္ႀကဲအဖိုးႀကီးက သူတို႔ ရုရွ ဆိုသည္ျပည္ႀကီး တည္ေထာင္စဥ္ ကတည္းက ‘လွ်ပ္စစ္ႏွင့္ရုရွျပည္ႀကီးတည္ေဆာက္အ့ံ’ ဟု က်မအဖိုး၏ အေဖ မေမြးခင္ေခတ္ကတည္းက ေၾကြးေၾကာ္ေသာေၾကာင့္ ဒီကိစၥသည္ မထူးဆန္းေၾကာင္း။ လွ်ပ္စစ္ကို ထုတ္လႊတ္လိုလွ်င္ သည္ေလာက္ ပထ၀ီႏိုင္ငံေရးအတြက္ အေရးပါေသာ အဖိုးတန္ျမစ္ႀကီးမ်ားကို ရင္းစရာမလိုပဲ တျခားေသာ နည္းမ်ားျဖင့္ ထုတ္လႊတ္ႏိုင္ေၾကာင္း က်မ ေယာက္်ားမၾကာခဏ ေျပာဖူးပါသည္။ မင္းတို႔ အဖိုးေတြေခတ္က မင္းတို႔ အဖိုးေတြျပည္ႀကီးက ပညာမတတ္လို႔ လူညာခံထိသည္ဟု မၾကာခဏ စေနာက္ေျပာရာ က်မသည္ ေယာက္်ားကေျပာေသာ္လည္း အမ်ိဳးကိုထိ၍ မခ်ိေအာင္ နာမိပါသည္။ က်မကိုယ္ထဲတြင္ ျမန္သရန္႔ျပည္ႀကီး ၏ ေသြးေတြ အမ်ားႀကီး ရွိသည္မဟုတ္ပါေလာ။
က်မလည္း ေခတ္ပညာကို အထိုက္အေလ်ာက္သင္ၾကားတက္ေျမာက္ခဲ႔ၿပီး ျမန္သရန္႔ျပည္ႀကီးကစက္မႈလက္မႈ တကၠသိုလ္ႀကီးမွ ဘြဲ႔ရခဲ႔ေသာ အင္ဂ်င္နီယာ တဦးျဖစ္ပါသည္။ ယခုက်မတို႔ေခတ္တြင္ ေရအား၊ေလအားတို႔မွ လွ်ပ္စစ္ထုတ္ယူသည္ဆိုသည္မွာ သားသားတို႔ ေက်ာင္းတြင္ ကေလးခ်င္း အပ်င္းေျပေဆာ့ကစားရာ တခုလို ျဖစ္ေနပါသည္။ က်မ စဥ္းစားမိသည္။ က်မတို႔ အဖိုးသူေတာ္တို႔ လူေတြသည္ အသိဥာဏ္ႏံုနဲလို႔သာ က်မ ေယာက္်ားတို႔ ျပည္မႀကီး၏ အလိမ္အညာတြင္ ခံရ၍ သူတို႔ သမိုင္း၀င္အဖိုးတန္ျမစ္ႀကီးကို ထိုးေပးလိုက္ရ သည္ ဟု ထင္ပါသည္။ က်မတို႔ ေခတ္တြင္ ျမစ္၊ေခ်ာင္းမ်ား မေျပာႏွင့္၊ အိမ္နားကပ္စီးေနေသာ ေျမာင္းမ်ား ကို ပင္ တယုတယႏွင့္ ထိန္းသိမ္းေပးေနေသးသည္။ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားဆိုသည္မွာ မရခ်င္အဆံုး ႏ်ဴကလီးယားဆိုသည့္ ဟိုက္ဒရိုဂ်င္ဆင့္ကြဲေပါက္ဖြားမႈ ျဖစ္စဥ္မွ ထုတ္ယူေနရာ မ်ားလြန္း၍ မနည္းပင္ အေတာသတ္ထားရေသးသည္။
အဖိုးတို႔ လွ်ပ္စစ္ေလးႏွင့္ ျမစ္ႀကီးကို ထိုးေကၽြးလိုက္တာ မတန္လိုက္ေလးခ်င္းဟု က်မထင္မိပါသည္။ က်မ တို႔ အဖိုးျပည္သည္ ယခင္က ျမန္မာႏိုင္ငံဟု၍လည္းေကာင္း ဧရာ၀တီ ျမစ္ႀကီးပိုင္ရွင္ဟု၍လည္းေကာင္း ရွိသည္ဟု သိရပါသည္။ ဒါကလဲ က်မအေမ၏ ေျပာျပခ်က္အရသိပါသည္။ က်မတို႔ ေခတ္တြင္ သမိုင္းကို ျပည္ႀကီးသမိုင္းဟုသာ သင္ရပါသည္။ ဆြန္ယက္ဆင္ ၊ ေမာ္စီတုန္း၊ လူေခ်ာက္ခ်ီ၊ က်ဴအင္လိုင္း၊ ၀မ္က်ားေပါင္ႏွင့္ ဟူက်င္ေတာင္းတို႔မွာ က်မတို႔ မဟာတရုတ္ျပည္ႀကီး၏ သမိုင္း၀င္ေခါင္းေဆာင္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ တကယ္ေတာ့ လွ်ပ္စစ္ေလးအတြက္ ဒီတျပည္လံုးႀကီးေနာက္ဆံုး ထိုးေကၽြးသလို ျဖစ္သြားမယ္ ဆိုတာ က်မတို႔ အဖိုးတို႔ေခတ္က သမိုင္း၀င္ေခါင္းေဆာင္မ်ား မစဥ္းစားၾကဘူးလားလို႔ က်မေတြးမိပါသည္။ က်မတို႔ အဖိုးသူေတာ္တို႔သည္ အသံုးမက်ေသာ အသိဥာဏ္ႏံုနဲေသာ သူမ်ားသာ ျဖစ္ေပမည္ဟု က်မစဥ္းစားမိပါသည္။ ဤအတြက္ က်မ အရွက္ရမိပါသည္။ က်မ၏ တဦးတည္းေသာ သားသားကို သည္ကိစၥ ဖြင့္ေျပာမည္ မဟုတ္ပါ။
အပိုင္း ( ၃ )
သားသားသည္ ေရမိုးခ်ိဳး ထမင္းစားပီး၍ ညအိမ္စာလုပ္ပီးေသာ အခါတြင္ က်မအား ေက်ာင္းက ျပန္လာစဥ္ အခါက ေမးခြန္းကို ေမးပါသည္။
‘မာမား ၊ ဧရာ၀တီဆိုတာ ဘာလဲဟင္၊ မာမားသိရင္ ေျပာျပပါလား’
‘အို၊ သားရယ္… မာမားလည္း ၾကားဖူးတယ္ကြ၊ ဧရာ၀တီဆိုတာ မာမား အဖိုးတို႔ ေခတ္တုန္းက ရွိတဲ႔ ျမစ္ႀကီး တစင္းကြ’
‘ဟုတ္လား မာမား ၊ မာမား အဖိုးက ဘယ္သူတုန္းဟင္’
‘မာမား ၊ မေျပာပါရေစနဲ႔ကြာ၊ သားသားက လိမ္မာပါတယ္’
‘ဟင့္အင္၊ မရဘူး၊ မာမားရယ္ ေျပာပါ ၊ မာမားအဖိုးက ဘယ္သူတုန္း’
‘အင္း…………..။ သားသား အတင္းေမးေတာ့လဲ မာမားေျပာျပရမွာေပါ့’
‘မားမားတို႔ အဖိုး သားသား အေဘးႀကီး ဟာ ဖိုးသူေတာ္ပဲ သားသားရဲ႕’
‘ဖိုးသူေတာ္ ဟုတ္လား မာမား’
ေအး ဟုတ္တယ္ သားသားရဲ႕’
‘အဖိုးတို႔ ေခတ္တုန္းက မားမားတို႔ ခုေနတဲ႔ ျမန္သရန္႔ျပည္ႀကီးမွာ ဧရာ၀တီဆိုတဲ႔ ျမစ္ႀကီး တစင္းရွိတယ္ေျပာတယ္။ မာမားေတာ့ မႀကံဳဘူးပါဘူးကြယ္’
အဲ႔. ျမစ္ႀကီးက ဘယ္ေရာက္သြားသလဲ မာမား’
‘အင္း မာမား အေမ မင္းဖြားဖြား ေျပာတာေတာ့ အဲ႔ျမစ္ႀကီးကို မာမား အဖိုးေတြက ခု ပါပါးတို႔ ျပည္ကို ေရာင္းစားလိုက္တယ္တဲ႔’
‘ဟင္… ပါပါးတို႔ ကို ေရာင္းတယ္ဆုိေတာ့ မာမား ဖိုးဖိုးေတြက ဆင္းရဲလို႔ေပါ့ေနာ္’
‘အင္းေပါ့ မာမားလဲ ေသခ်ာမသိေပမဲ႔ မရွိလို႔ ေရာင္းလိုက္ရတယ္လို႔ ထင္မိတာပဲေလ’
‘ဟင္.. အဲ႔ဒါနဲ႔ ဘယ္လိုျဖစ္သြားလဲ။ အဲ႔ ျမစ္ႀကီးကို သားသား သြားလည္ခ်င္တယ္’
‘အို.. သားသားရယ္ ဖိုးဖိုးတို႔က အဲ႔ျမစ္ႀကီး ေရာင္းပီး သိပ္မၾကာဘူး၊ ျမစ္ႀကီးလဲ ေကာသြားတယ္လို႔ မာမား အေမက ေျပာတယ္’
‘ဟင္. ဒါဆို ျမစ္ႀကီးမရွိေတာ့ဘူးေပါ့ ေနာ္ မာမား’
‘ဟုတ္တယ္ သားသား။ မာမားတို႔ အဖိုးေတြဟာ ဒီျမစ္ႀကီးကို မေရာင္းေအာင္ အသက္နဲ႔ ရင္းပီး ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေပမဲ႔ အဖိုးတို႔ ေခတ္က အာဏာပိုင္ရွင္ေတြက အတင္းေရာင္းလို႔ ျမစ္ႀကီးက အေရာင္းခံရတယ္တဲ႔’
‘သားသား ပါပါးကိုေတာ့ သြားမေျပာနဲ႔ဦးေနာ္၊ သူတို႔ေတြက ျမစ္ႀကီးကိုလိုခ်င္တာ မဟုတ္ဘူး။ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားကို လိုခ်င္တာ မဟုတ္ဘူး။ မာမားတို႔ ခုေနေနတဲ႔ ျမန္သရန္႔ျပည္ႀကီးကိုလို ခ်င္ေနတာ။ အဲ႔ဒါေၾကာင့္ အဲ႔လို တဖက္လည့္လုပ္လိုက္တာ’
‘ဟင္ . မာမားကလည္း အဲ႔လို တဖက္လည့္လုပ္ရေအာင္၊ မာမားတို႔ အဖိုးေတြက ငတံုးငအေတြလား။’
‘ဖိုးဖိုးတို႔ကေတာ့ မတံုးေလာက္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ သူတို႔ အာဏာပိုင္ေတြက တံုးလို႔ ေနမွာေပါ့’
မာမားကလဲ ဒါေလးကို လူထုနည္းနဲ႔ ဆႏၵျပရင္ ဘယ္သူက လုပ္ရဲမွာမို႔လို႔လဲ။ သာသားတို႔ဆို ေက်ာင္းမွာ အိမ္စာ ႏွစ္ပုဒ္ေပးလို႔ မလုပ္ခ်င္ရင္ တပုဒ္လုပ္ပီး တေယာက္ထဲ ထ ဆႏၵျပေတာင္ ဆရာမေတြက ခြင့္ျပဳေသးတာပဲ’
‘ေအးကြယ္ . မာမားတို႔ အဖိုးေခတ္က ခြင့္မျပဳလို႔ေနမွာေပါ့။ မာမားလဲ ဒီအေၾကာင္းေတြ ေျပာသာ ေျပာေနရတာ ေသခ်ာမသိပါဘူးကြယ္။ မာမား အေမ သားသားအဖြား မေသခင္ေျပာသြားတာတုန္းက ခုမာမားတို႔ ေနေနတဲ႔ ကြန္ဒိုမီနီယံေအာက္ကဟာ အရင္က ျပည္ေရႊစံေတာ္နားမွာ ရစ္ေခြသြားတဲ႔ ဧရာ၀တီလို႔ေခၚတဲ႔ ျမစ္ႀကီးေနရာပဲတဲ႔’
‘ဟင္.. ဟုတ္လာ’..
‘ဟုတ္တယ္ သားသား ဖြားဖြားႀကီးက ေျပာခဲ႔တာ။ ဟိုဘက္ကမ္းကို ၾကည့္ပါလား၊ ဘုရားႀကီး အႀကီးႀကီးကို ျမင္ရလိမ့္မယ္။ အဲ႔ဒါ မာမားအေမက သူ႔အေဖ ငယ္ငယ္တုန္းက ဓါတ္ပံုတခုမွာ ျမင္ဖူးတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ သူလဲ ေနာက္ေတာ့ ေသခ်ာမသိေတာ့ပါဘူး’
‘ကဲ သားသား အိပ္ေတာ့ေလ။ မနက္ဖန္ ပါပါး ျပန္လာမွာ။ ေစာေစာ ထပီး ေလယာဥ္ကြင္းသြားႀကိဳရဦးမယ္။’
‘လူ၀င္မႈ အရာရွိေတြနဲ႔ေတြ႔ရင္ သားသားက ေကာင္းေကာင္းမေျပာရင္ သူတို႔က သားသားကို ဖမ္းထားဦးမယ္’
‘ဟုတ္ကဲ႔ပါ မာမား။ သားသားတို႔ ပါပါး ႏိုင္ငံသားကဒ္ေၾကာင့္ေနေနရတာ သိပါတယ္။. သားသားအိပ္ေတာ့မယ္’
‘ဂြဒ္ႏိုက္ခ္’S
အပိုင္း ( ၄ )
က်မလဲ သားသား အိပ္သြားေတာ့ က်မတို႔ အဖိုးေခတ္အေၾကာင္းကို ေတြးမိေနေလသည္။ ဒီေနရာဟာ က်မ အဖြားေျပာရသလိုဆို က်မတို႔ ျမန္မာေတြေနရာပါပဲ။ ခုေတာ့ က်မတို႔ ကျပားေတြက သားသားအေဖ က်မေယာက္်ား ေလ်ာင္ခ်င္းခ်ိဳ ႏိုင္ငံသားကဒ္ေၾကာင့္ေနေနရေသာ ေနရာျဖစ္ေနပါတယ္။ က်မတို႔ ခိုင္းေစတဲ႔ အခိုင္းအေစေလးေတြကေတာ့ တကယ့္ကို ဖိုးဖိုးတို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ အသားက ညိဳညိဳ ၊ေလးတိေလးကန္ ၊ အသိဥာဏ္ထိုင္းထိုင္းနဲ႔ လူေတြပါ။
အို က်မလဲ ဒါေတြ မေတြးခ်င္ေတာ့ပါဘူး. မနက္ဖန္ ေယာက္်ား ေလ်ာင္ခ်င္းခ်ိဴ ျပန္လာမွာပဲ စိတ္က ေတြးပီး အိပ္ယာ၀င္လိုက္ပါေတာ့တယ္.။
ၿပီးပါၿပီ။
တကယ္ေတာ့ ဒီ၀တၳဳကို ေရးဖို႔ အာရံုရသည္က ညေနက ရံုးအျပန္ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရသည့္ လမ္းမွာ အာရံုရခ်င္းျဖစ္ပါသည္။ ဒါေပမဲ႔ လမ္းတ၀က္ေလာက္ေရာက္ေနေတာ့ ငါ ျပန္ေရးရင္ ေကာင္းမလားဟု စိတ္က တထင့္ထင့္ျဖစ္ေနပါသည္။ ထမင္းစားပီးလို႔ အခ်ိန္ ရေနတုန္း ေရးခ်င္စိတ္ကလဲ အရမ္းျဖစ္လာလို႔ သည္ေတြးမိတဲ႔ ဇာတ္ကြက္ေလးကို ဇာတ္လမ္းေလးအသြင္ ဖန္တီး ေရးသားလိုက္ပါတယ္။
ဖတ္တဲ႔ သူမ်ားလဲ က်ေနာ့္ ၀တၳဳဆိုလိုရင္းကို သေဘာေပါက္မိမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ သည္၀တၳဳက ေဂ်ာ့ခ်္ေအာ္၀ဲလ္၏ 1984 ၊အက္လဒပ္စ္ ဟပ္ကစေလ ၏ Brave New World တို႔ ႏွင့္ တူညီျခင္းမရွိႏိုင္ပါ။ က်ေနာ့္၏ ကိုယ္ပိုင္ အေတြးအျမင္ အရသာ ေပါက္ဖြားေမြးဖြားေပးေသာ ၀တၳဳေလးတပုဒ္ျဖစ္ပါသည္။ မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး ေတြးဆၾကပါ။ သမိုင္း၏ လူဆိုး၊ မိမိတို႔ မ်ိဳးဆက္မ်ားစြာရဲ႕ အေရးမပါ အသိဥာဏ္တံုးေသာ လူမ်ား မျဖစ္ၾကပါေစႏွင့္။
ဖိုးသူေတာ္ Facebookမွ
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
ဗမာစကားသာ တစ္လံုးမွ မတတ္တာ သူတို႔က စီးပြားေရးေတာ့ အကြက္သိပ္ျမင္တယ္။ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း နယ္ပယ္ ခ်ဲ႕ထြင္ေနလိုက္ၾကတာ ဘယ္သူမွ လိုက္မမီႏို္င္ေတာ့ဘူး။ ၿမိဳ႕တြင္းအခ်က္အခ်ာေနရာ ေတြမွာသူတို႔က လူမ်ားစုလိုျဖစ္လာေတာ့ အစဥ္အလာ မပ်က္က်င္းပတဲ့ ရပ္ကြက္ဘုရားပြဲေတြ၊ ကထိန္ပြဲ ေတြလည္း မက်င္းပႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဘုရားဒကာေတြက အေဝးကို ေရာက္ကုန္ၾကၿပီဆိုေတာ့ ဘုရားေတြဆိုတာလည္း က်ီးနဲ႔ဖုတ္ဖုတ္ ျဖစ္ေနၾကေတာ့တယ္။
မႏၲေလး နန္းၿမိဳ႕ႏွင့္ ေရက်ံဴးသိပ္မၾကာခင္က ဂ်ာနယ္ တစ္ေစာင္က သတင္းတစ္ပုဒ္ ဖတ္လိုက္ရတဲ့ အတြက္ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ စိတ္ထဲမွာ ေဖ်ာက္လို႔မရေအာင္ စြဲထင္ေနတယ္။ စိတ္လက္မ ၾကည္မသာလည္း ျဖစ္ရတယ္။
ပြဲသဘင္ေပါတဲ့ၿမိဳ႕မႏၲေလးၿမိဳ႕မွာ ဒီႏွစ္အၿငိမ့္အဖြဲ႔ ႏွစ္ဖြဲ႕သာ ရွိေတာ့တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းပါ။ မယံုႏိုင္ ေလာက္ ေအာင္ ကို အံ့ၾသမိတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလားလို႔ အထပ္ထပ္ စဥ္းစားၾကည့္တယ္။ မႏၲေလးကလူေတြကို ကုိယ္တိုင္ ေမးၾကည့္ေတာ့မွ ဟုတ္တယ...္ဆိုတာ မယံုခ်င္ဘဲ ယံုလိုက္ရတယ္။ ေရွးက မႏၲေလးဆိုတာ ျမန္မာျပည္က ဘယ္ၿမိဳ႕နဲ႔မွ မတူေအာင္ ပြဲလမ္းသဘင္ေတြ ေပါမ်ားတဲ့ၿမိဳ႕ျဖစ္တယ္။ ဆယ့္ႏွစ္လရာသီ ပြဲျပတ္တယ္မရွိဘူး။ ကိစၥႀကီးငယ္ရွိလို႔ ညဘက္ အသြားအလာလုပ္ရင္ အၿငိမ့္စင္ေတြ ဇာတ္စင္ေတြနဲ႔ ပိတ္မေနတဲ့လမ္းကို အေတာ္ရွာၿပီးသြားရတယ္။ မႏၲေလး က ရပ္ကြက္တိုင္းမွာ ဘုရားတစ္ဆူ အနည္းဆံုးရွိတယ္။ တခ်ိဳ႕ရပ္ကြက္ဆို ႏွစ္ဆူရွိတယ္။ ဘုရားပြဲ၊ ကထိန္ပြဲ၊ ဘာပြဲျဖစ္ျဖစ္ အၿငိမ့္ တစ္ခုနဲ႔ ဇာတ္တစ္ခုပါၿမဲပဲ။ ၿပီးေတာ့ ၂ရက္ က်င္းပၿမဲျဖစ္တယ္။ တခ်ိဳ႕ခ်မ္းသာ တဲ့ရပ္ကြက္ဆိုရင္ အၿငိမ့္ႏွစ္ခုေလာက္ထိ ထည့္ေလ့ရွိတယ္။
သဘင့္တကၠသိုလ္ပြဲေတြမ်ားေတာ့ အၿငိမ့္ေတြ ဇာတ္ေတြလည္း မ်ားတယ္။ အၿငိမ့္ အဖြဲ႕ေပါင္း ႏွစ္စဥ္ ေလးငါးေျခာက္ဆယ္ ရွိတယ္။ ႐ံုနဲ႔ကတဲ့ ဇာတ္ႀကီးနဲ႔ ၾကည့္ခ်င္ပြဲကတဲ့ ဇာတ္ကေလးေတြလည္း အေတာ္မ်ားတယ္။ ရဟန္း၊ သံဃာမ်ား စာဝါလိုက္ၾကရာမွာ မႏၲေလးမွာ လာၿပီး စာမသင္ဖူးေသးရင္ စာတတ္ၿပီလို႔ မယူဆၾကဘူး။ အဲဒီလိုပဲ သဘင္သည္မ်ားလည္း မႏၲေလးလာၿပီး ပညာမဆည္းပူးရေသးရင္ ပညာစံုၿပီ၊ သဘင္သည္ လားေျမာက္ၿပီလို႔ မယူဆဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သဘင္ေလာကမွာ မႏၲေလး ကို သဘင့္တကၠသိုလ္လို႔ ေခၚေလ့ရွိတယ္။ ဒါေတြအျပင္ တျခား ထူးျခားခ်က္ေတြလည္း ရွိေသးတယ္။ ဥပမာ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ ေတြထုလုပ္တဲ့ ေက်ာက္ဆစ္ လုပ္ငန္း၊ ေၾကးသြန္း လုပ္ငန္းနဲ႔ နိဗၺာန္ကုန္ လို႔ေခၚတဲ့ ဘုရားထီးေတာ္၊ စိန္ဖူးေတာ္၊ ပလႅင္ေတာ္၊ မွန္စီေရႊခ်လုပ္ငန္း စတဲ့ လုပ္ငန္းေတြ အႀကီးအက်ယ္ လုပ္တာဆိုလို႔လည္း မႏၲေလးတစ္ၿမိဳ႕ပဲရွိတယ္။ မႏၲေလးၿမိဳ႕မွာေတာင္ ဘုရားႀကီးအေရွ႕မုခ္နဲ႔ အေနာက္မုခ္ ေက်ာက္ဆစ္တန္းတို႕မွာပဲ လုပ္ၾကတယ္။
အႏုပညာၿမိဳ႔ေတာ္ဘုရားေရႊခ်တဲ့ ေရႊဆိုင္းလုပ္ငန္း ဆိုရင္လည္း ျမန္မာျပည္ ဘယ္အရပ္ဘယ္ေဒသ မွာမွ မရွိဘူး။ မႏၲေလးက မ်က္ပါးရပ္
တစ္ခုတည္း မွာပဲလုပ္တယ္။ ျမန္မာျပည္အႏွံ႕က ဘုရားပုထိုးေစတီမ်ား ေရႊခ်ဖို႔ မႏၲေလးကပဲ မွာယူၾကရတယ္။ ရွင္ ျပဳ၊ နားသေတြမွာ ဝတ္ဆင္ၾကတဲ့ ေမာင္ရင္ေလာင္းဝတ္စံု၊ ဦးေသွ်ာင္၊ မကိုဋ္၊ စလြယ္၊ ဟသၤာေျခနင္းနဲ႔ နားထြင္းသူ ဝတ္ဆင္ရတဲ့ ဒြါဒယာ ဘယက္နဲ႔ စည္းပံုစတဲ့ ေရႊခ်ည္ထိုး ပစၥည္းမ်ားလည္း မႏၲေလးက ေရႊခ်ည္ထိုးရပ္ တစ္ခုတည္းမွာပဲ လုပ္တယ္။ ဒါေတြေၾကာင့္ ေရွးေခတ္ အဆက္ဆက္ကပဲ မႏၲေလးကို ယဥ္ေက်းမႈ အႏုပညာၿမိဳ႕ေတာ္လို႔ ေခၚဆိုခဲ့ၾကတယ္။
အလုပ္ကို စြန့္တယ္ မႏၲေလးကို မစြန့္ဘူးမင္းေနျပည္ေတာ္ အျဖစ္ကေန ဒုတိယ ၿမိဳ႕ေတာ္အဆင့္ကို ေလွ်ာက် သြားေပမယ့္ မႏၲေလးသားေတြက ဝမ္းမနည္းဘူး။ ျမန္မာ့ ယဥ္ေက်းမႈ အႏုပညာၿမိဳ႕ေတာ္အျဖစ္ရွိ ေနရတာ ကိုပိုၿပီး ဂုဏ္ယူၾကတယ္။ ပိုၿပီးျမတ္ႏိုးၾကတယ္။ အစိုးရဝန္ထမ္းေတြ ရာထူးတက္ၿပီး ရန္ကုန္ ကို ေျပာင္းရတယ္ ဆိုရင္ ရာထူးကို မယူဘဲ မႏၲေလးမွာပဲ တြယ္ကပ္ၿပီး ေနၾကတယ္။ ျငင္းမရဘူးဆိုမွ မႏၲေလးက ခြာတယ္။ တခ်ိဳ႕ေနာက္ခံ ေတာင့္တင္း သူမ်ားဆိုရင္ အလုပ္ ကိုစြန္႔လိုက္တယ္။ မႏၲေလးကိုမစြန္႔ဘူး။ မႏၲေလးသားေတြ မႏၲေလး ခ်စ္တာကို ရန္ကုန္က လူေတြက နားမလည္ႏိုင္ၾကဘူး။ အျမင္က်ဥ္းတယ္။ ေဒသစြဲႀကီးတယ္လို႔ ဆိုၾကတယ္။
အျမင္က်ဥ္းတာမဟုတ္ဘူးအမွန္ေတာ့ ေဒသစြဲႀကီးတာ မဟုတ္ဘူး။ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ အႏုပညာေတြကို ခ်စ္တာ၊ တြယ္တာ ျမတ္ႏိုးတာျဖစ္တယ္။ အျမင္က်ဥ္းၿပီး ငါၿမိဳ႕မွငါ့ၿမိဳ႕၊ ငါ့လူမ်ိဳးမွ ငါ့လူမ်ိိဳး ဆိုတဲ့ သေဘာမရွိဘူး။ မင္းတုန္းမင္း တရားႀကီး မႏၲေလးၿမိဳ႕ကို စတည္ကတည္းက အေလာင္းမင္း တရားလက္ထက္မွာ ဖမ္းဆီး ေခၚေဆာင္လာျခင္းခံခဲ့ရတဲ့ ယိုးဒယား လူမ်ိဳး လက္မႈပညာသည္ေတြနဲ႔ သဘင္ပညာရွင္ေတြကို ရပ္ကြက္တည္ေပးၿပီး စုေဝးေနထိုင္ေစခဲ့တဲ့ အတြက္ ျမန္မာေတြနဲ႔ ေထြးေရာ ယွက္တင္ ေနခဲ့ၾကတယ္။ ပသီမ်ိဳး ႏြယ္ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္မ်ား အတြက္လည္းရပ္ကြက္ေတြ တည္ ေပးၿပီး ဗလီေက်ာင္းႀကီးေတြ တခမ္းတနားေဆာက္လုပ္ေနထိုင္ ေစခဲ့တယ္။ အေမရိကန္သာသနာ ျပဳဆရာ ေဒါက္တာမတ္ႀကီးကို လည္း သာသနာျပဳခြင့္ေပး႐ံုမက စာသင္ေက်ာင္းပါေဆာက္ေပးၿပီး စာသင္ေစခဲ့တယ္။ အဲဒီေက်ာင္းမွာ သားေတာ္ေတြကို အပ္ႏွံပညာသင္ ၾကားေစခဲ့တယ္။
ေဆြလိုမ်ိဳးလိုေနၾကမႏၲေလးမွာ ရတနာပံု ေနျပည္ေတာ္သတင္းစာ ထုတ္ေဝေတာ့လည္း တ႐ုတ္လူမ်ိဳး ဦးအဟီးကို အယ္ဒီတာခန္႔ၿပီး ဘုိးဝဇီရနဲ႔ အတူ လုပ္ကိုင္ေစခဲ့တယ္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား ဟာ ေရွးေဟာင္း အစဥ္အဆက္ ကတည္းက ဘာသာျခားေတြ၊ လူ မ်ိဳးျခားေတြနဲ႔ လက္ပြန္းတတီး ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေနခဲ့ၾကတာ ျဖစ္တယ္။ ဇာတ္ခြဲတာေတြ ခြဲျခားဆက္ဆံတာ ေတြ မရွိဘူး။ အားလံုးကို ေဆြမ်ိဳးလိုေပါင္းသင္းတယ္။ သဘာဝကိုက ခင္မင္တတ္ေတာ့ ဘယ္သူ႕ကိုမဆို ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြ ဆက္ဆံတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဘာသာျခား လူမ်ိဳးျခားေတြကလည္း တံု႔ျပန္ၿပီး ခင္ခင္မင္မင္နဲ႔ ေဆြမ်ိဳးလို ဆက္ဆံၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ခပ္ငယ္ငယ္အခ်ိန္ ေရာက္ေတာ့ ဘာသာျခား လူမ်ိဳး ျခားရယ္လို႔ေတာင္ မထင္မွတ္ၾကေတာ့ဘူး။ အားလံုး ေရာေရာေႏွာ ေႏွာနဲ႔ သူ႔အိမ္ကိုယ္ဝင္စား၊ ကို္ယ့္အိမ္သူဝင္စား ျဖစ္ေနၾကၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔အိမ္ရဲ႕ဘယ္ဘက္မွာ ေဘာလံုးကန္ဖက္ သူငယ္ခ်င္း နန္ဒူးတို႔ အိမ္ရွိတယ္။ သူက ဟိႏၵဴလူမ်ိဳး ျဖစ္တယ္။ ညာဘက္ကေတာ့ တ႐ုတ္လက္ဖက္ရည္ဆိုင ္ျဖစ္တယ္။ အေဖ တစ္ခု သမီးတစ္ခု ေနၾကတာမို႔ ကြၽန္ေတာ္ တို႔ကိုပဲ ေဆြမ်ိဳးလို မွတ္ယူထားၾကတယ္။
ဗမာေတြျဖစ္ကုန္ၾကအိမ္ေနာက္ဘက္မွာေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းထြန္းၾကည္၊ ထြန္းလွ၊ ထြန္းေအးတို႔က်ေတာ့ အစၥလာမ္ ဘာသာဝင္ေတြ။ ဒါေပမဲ့ လဖုန္းေက်ာင္းမွာ အတူေနၾကတာဆိုေတာ့ အၿမဲတမ္း လည္ပင္းဖက္ ေနခဲ့ၾကသူေတြ ျဖစ္တယ္။ တခ်ိဳ႕မ်ားဆို တ႐ုတ္ရယ္၊ ကုလားရယ္လို႔ အေခၚသာ ရွိေတာ့တယ္။ တ႐ုတ္စကား၊ ကုလားစကားေတာင္ တတ္ၾကေတာ့တာ မဟုတ္ဘူး၊ အားလံုး ဗမာစကားေျပာၿပီး ဗမာေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုက်ေတာ့ အဲဒီလို မဟုတ္ဘူး။ ကုိယ့္ရပ္ကြက္ထဲ ေရာက္လာ ၾကသူေတြက ဗမာစကား တစ္လံုးမွ မတတ္ၾကေလေတာ့ ဘယ္သူနဲ႔မွ အေပါင္းအသင္း မလုပ္ဘူး။ အုတ္တံတိုင္း အျမင့္ႀကီးေတြ ကာရံၿပီးသူတို႔ဟာ သူတို႔သီးျခားေန ၾကတယ္။ လမ္းမွာေတြ႔လို႔ ကို္ယ္က ဗမာ့ထံုးစံအတိုင္း ၿပံဳးျပရင္လည္း မ်က္ႏွာထားတင္းတင္းနဲ႔ မတူသလိုမတန္သလို ၾကည့္ၿပီး မ်က္ႏွာလႊဲသြားၾကတယ္။ သူတိို႔က လာမေရာ သလို သူတို႔ကို လာေရာတာလည္း မႀကိဳက္ဘူး။
သူတို႔လူမ်ားစုဘယ္သူနဲ႔မွမေရာဘဲ ခပ္တင္းတင္း ေနႏိုင္မွာေပါ့။ သူတို႔လို လူမ်ိဳးေတြက ေနရာတိုင္း ရပ္ကြက္ တိုင္း မွာ လက္ၫိႈးထိုးမလြဲ ရွိေနၾကတာကိုး။ တခ်ဳိ႕ရပ္ကြက္ေတြဆို သူတို႔ေတာင္ လူမ်ားစု ျဖစ္ေနေသးတယ္။ မူလက ေသာင္းဂဏန္းေလာက္သာ တန္ဖိုးရွိတဲ့အိမ္ေတြ ေျမေတြကို သူတို႔က သိန္းရာခ်ီေပးၿပီး ဝယ္ၾကေလေတာ့ ရြာခံၿမိဳ႕ခံေတြက ေရာင္းၿပီး ၿမိဳ႕သစ္ေတြဘက္ ေျပာင္းကုန္ၾကတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ရာဂဏန္းက ေထာင္ဂဏန္း၊ အခုဆို ေသာင္းဂဏန္းအထိ ေတာင္ေပးၿပီး ဝယ္ၾကေတာ့ ဗမာေတြက မေရာင္းဘဲ မေနႏိုင္ၾကေတာ့ဘူးေလ။
ဘုရားေတြ က်ီးနဲ့ဖုတ္ဖုတ္ပိုက္ဆံေတြ ဘယ္လိုရလို႕ ဘယ္ေလာက္ထိမ်ားေပါေနသလဲ မသိေတာ့ဘူး။ ဒီလူေတြက အခုဆို မႏၲေလးကေနၿပီး ထားဝယ္တို႔ ေက်ာက္ျဖဴတို႔အထိပါ သြားၿပီး ဝယ္ေနၾကတယ္တဲ့။ ဗမာစကားသာ တစ္လံုးမွ မတတ္တာ သူတို႔က စီးပြားေရးေတာ့ အကြက္သိပ္ျမင္တယ္။ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း နယ္ပယ္ ခ်ဲ႕ထြင္ေနလိုက္ၾကတာ ဘယ္သူမွ လိုက္မမီႏို္င္ေတာ့ဘူး။ ၿမိဳ႕တြင္းအခ်က္အခ်ာေနရာ ေတြမွာသူတို႔က လူမ်ားစုလိုျဖစ္လာေတာ့ အစဥ္အလာ မပ်က္က်င္းပတဲ့ ရပ္ကြက္ဘုရားပြဲေတြ၊ ကထိန္ပြဲ ေတြလည္း မက်င္းပႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဘုရားဒကာေတြက အေဝးကို ေရာက္ကုန္ၾကၿပီဆိုေတာ့ ဘုရားေတြဆိုတာလည္း က်ီးနဲ႔ဖုတ္ဖုတ္ ျဖစ္ေနၾကေတာ့တယ္။ ဘုရားပြဲေတြ မက်င္းပႏိုင္ေတာ့ဘူး ဆိုေတာ့ အၿငိမ့္ေတြ ဇာတ္ေတြလည္း ဘယ္ကရေတာ့မွာလဲ။ အစကေတာ့ ဇြဲမေလွ်ာ့ဘဲ တင္းခံေသးတယ္။ ၾကာေတာ့ ဘာသားနဲ႔ထုထားလို႔ ခံႏိုင္ ေတာ့မွာလဲ။ အၿငိမ့္ေတြ ဇာတ္ေတြ က တျဖဳတ္ျဖဳတ္နဲ႔ ျပဳတ္ကုန္ၾက ရပါေတာ့တယ္။
ဗမာစာပါ ေပ်ာက္မွာစိုးယဥ္ေက်းမႈ အႏုပညာေတြ ေပ်ာက္ဆံုးသြားရတာဟာ ဘာနဲ႔မွကို မတူတဲ့ ဆံုး႐ႈံးမႈ ျဖစ္တယ္။ ယဥ္ေက်းမႈပေပ်ာက္ရင္ လူမ်ိဳးပါေပ်ာက္တယ္ဆိုတဲ့ ဆို႐ုိးစကားအတိုင္း အင္မတန္ ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္။ ယဥ္ေက်းမႈ အႏုပညာေပ်ာက္ ၿပီးတဲ့ေနာက္ ထပ္ေပ်ာက္မွာက ဗမာစကား ျဖစ္တယ္။ အခုေတာင္ ၿမိဳ႕ထဲက ဆိုင္းဘုတ္ေတြမွာ ဗမာစာနဲ႔ေရးတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ အေတြ႕ရ နည္းၿပီး အဂၤလိပ္စာနဲ႔ တ႐ုတ္စာ ဆိုင္းဘုတ္ေတြခ်ည္း ေတြ႕ရေတာ့တယ္။ မူႀကိဳေက်ာင္းနဲ႔ ကေလး ထိန္းေက်ာင္း ေတြဆိုရင္လည္း တ႐ုတ္စာပါသင္ေပးမွ မိဘေတြက အပ္ခ်င္ၾကတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ မႏၲေလးသားမ်ားက မႏၲေလးကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ၾကဖို႔ အခြင့္ရတိုင္း ေျပာေနေရးေနၾကရတာျဖစ္တယ္။ ေဒသစြဲႀကီးလို႔ အျမင္က်ဥ္းလို႔ လံုးဝမဟုတ္ပါဘူး။ မႏၲေလးကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္တာဟာ ကိုယ့္လူမ်ိဳးနဲ႔ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကို ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္တာနဲ႔ အတူတူပဲျဖစ္ပါတယ္။
လူထုစိ္န္ဝင္း
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
(The Telegraph မွ 23 September 2011 ရက္စြဲပါ "General's ways" ေဆာင္းပါးကို ဘာသာျပန္ဆိုသည္)
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈကို မလိုလားဆံုး အာဏာရွင္ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားပင္လွ်င္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲသူမ်ားအျဖစ္ ဟန္ေဆာင္ျပရန္ လိုလားေနၾကသည္ဟု ဆိုေသာ္ျငားလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွ အစိုးရသစ္မွာမူ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ အခ်ိဳ႕ကို ယင္းတို႔ အမွန္တကယ္ ျပဳလုပ္လိုျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ျပည္တြင္း ျပည္ပမွ ေဝဖန္ဆန္းစစ္သူမ်ားကို အသိေပးစည္း႐ံုးရန္ စစ္မွန္ေသာ အေၾကာင္းရင္းမ်ား ရွိေနသည္။
အရပ္သား သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔၏ ပထမအႀကိမ္ ေတြ႕ဆံုမႈသည္ အစိုးရက သူကိုယ္တိုင္ႏွင့္ ႏုိင္ငံကို ဇာတ္ဝင္ခန္း အသစ္အျဖစ္ မီးေမာင္းထိုးျပသည့္ မဟာဗ်ဴဟာ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းပင္ ျဖစ္သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၌ တရားဝင္ ရပ္တည္လႈပ္ရွားႏုိင္သည့္ က႑မရွိသလို သူမ၏ပါတီသည္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေခတ္ကို အဆံုးသတ္ေပးသည္ဟု ဆိုႏိုင္ေသာ မႏွစ္က မေတာ္မတရား ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားတြင္ ပါဝင္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ျခင္း မရွိခဲ့ပါ။ အမွန္စင္စစ္ သူမ၏ NLD ပါတီသည္ ယခင္ စစ္ဖက္အာဏာရွင္မ်ားက ဆႏၵ ခံယူပြဲအတုျဖင့္ ျပည္သူမ်ားကို အဓမၼ ေထာက္ခံခိုင္းခဲ့ေသာ အေျခခံဥပေဒကိုပင္ အသိအမွတ္ မျပဳခဲ့ပါ။
ယခုအခါ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဖိတ္ၾကား ေတြ႔ဆံု႐ံုမွ်သာမကပဲ သူမ၏ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈအေပၚ ကန္႔သတ္ထားမႈ အေတာ္မ်ားမ်ားကိုပင္ ေျဖေလွ်ာ့ေပးလိုက္ေလသည္။
သမၼတႀကီးက ျပည္ပေရာက္ ႏုိင္ငံေရး အတိုက္အခံမ်ား ျပည္ေတာ္ျပန္လာၾကရန္ ေမတၱာရပ္ခံလိုက္သည့္အျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္ကာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးလိုၾကေသာ ႏုိင္ငံျခားအစိုးရမ်ား၊ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအေပၚတြင္လည္း ပိုမိုလိုက္ေလ်ာ ပြင့္လင္းမႈကို ျပသခဲ့ျပန္သည္။
အေနာက္ အင္အားႀကီးႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ လြတ္လပ္ေသာ အကဲခတ္ ေစာင့္ၾကည့္သူမ်ား၏ တူတူတန္တန္ အဖတ္လုပ္ျခင္းကို မခံသည့္ ျမန္မာအစိုးရက ယင္းတို႔၏ ဒီမိုကေရစီ "႐ိႈး" ကို အသိအမွတ္ ျပဳခံရေစရန္ ရည္ရြယ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း အထက္ပါ အခ်က္အားလံုးက ညႊန္ျပေနသည္။
ေနာက္ပိတ္ဆံုးတြင္မူ အုပ္ခ်ဳပ္သူ အစိုးရသစ္ဆိုသည္မွာ အရပ္ဝတ္ ဆင္ျမန္းထားေသာ စစ္သားေဟာင္း မ်ားသာ ျဖစ္ၾကေပသည္။
ယခုအခါ ျမန္မာအစိုးရသစ္အေပၚ အဆုိးျမင္သည့္ အယူအဆမွာ ေခတ္မစားေတာ့ဘဲ နည္းလမ္းသစ္မ်ား ထြက္ေပၚလာမည့္ အလားအလာမ်ား ရွိေနသည္။ ယင္းသို႔ ျဖစ္လာႏိုင္သည့္ အေၾကာင္းရင္းမ်ားကိုၾကည့္လွ်င္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ အစိုးရသစ္ႏွင့္ ဒိုင္ယာေလာ့ ေဆြးေႏြးပြဲတံခါးကို သူမကိုယ္တိုင္ မပိတ္ခ်င္ရသလဲဟူေသာ ေမးခြန္းကို အရင္ဆံုးေတြးရမည္။ သူမသည္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္က ဆႏၵခံယူပြဲအတုကို ကန္႔ကြက္ကာ မႏွစ္က ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားႏွင့္ ေဝးေဝးေနခဲ့သည့္တိုင္ေအာင္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီ ရရွိေရးအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္ျခင္းကို လက္ေလွ်ာ့ခဲ့ျခင္း မရွိေပ။
သမၼတႀကီးႏွင့္ ေတြ႔ဆံုရန္ သေဘာတူျခင္းျဖင့္လည္း သူမသည္ ထိပ္တိုက္ ရင္ဆိုင္ရျခင္းထက္ ေစ့စပ္ညႇိႏိႈင္းျခင္းကို ပိုမို ႏွစ္သက္ေၾကာင္း ျပသခဲ့သည္။ တပ္မေတာ္ႏွင့္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္မ်ားအၾကား ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ၾကားဝင္ေစ့စပ္ေပးရန္ကိုပင္ သူမက သေဘာတူဖြယ္ရွိသည္။
သို႔ေသာ္လည္း သမၼတ ဦးသိန္းစိန္သည္ သူမဖက္က အျပဳသေဘာေဆာင္ေသာ အခ်က္ျပမႈမ်ားကို ျပန္လည္တံု႔ျပန္ရန္ႏွင့္ ျမန္မာျပည္သူ မ်ားကို စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီ အရသာေပးရန္ လံုလံုေလာက္ေလာက္ ထိထိေရာက္ေရာက္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မွာလားဟူေသာ အဓိက ေမးခြန္းႀကီး ထြက္ေပၚလာသည္။
လက္ရွိ ျမန္မာအစိုးရသည္ သူ႔ပံုရိပ္သူ ေၾကာ္ျငာထိုးရန္ အလြန္တရာပင္ စိတ္ဝင္စားေနသည္။ အသိအမွတ္ျပဳ ခံခ်င္သည္ဆိုေသာ္လည္း ပို၍ အေရးႀကီးသည့္ အေနာက္ႏိုင္ငံ အေရးယူဒဏ္ခတ္မႈမ်ားကို ဖယ္ရွားေပးေစလိုျခင္း ျဖစ္သည္။
စစ္သားတစ္ျဖစ္လဲ အရပ္သား သမၼတႀကီးအေနျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံမွသာမက ကမၻာကပါ စိတ္ခ်ယံုၾကည္မႈ ရရွိေအာင္ မ်ားစြာ ႀကိဳးစား ရေပလိမ့္ဦးမည္။
လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ကို တကယ့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးသမား စစ္စစ္ျဖစ္ေၾကာင္း အသိအမွတ္ျပဳ လက္ခံရန္ အခ်ိန္ ေစာလြန္း ေနေသးသည္။
yangonchronicle
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
ေလမွာ၀ဲပ်ံ ခြပ္ေဒါင္းအလံ
ံ( ေမာင္ေမာင္၀မ္း )
- ၿမန္မာႏုိင္ငံ၏လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈ႕သမုိင္း၊အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရးသမုိင္း၊ဒီမုိကေရစီႏွင္႔လူ႔အခြင္႔ေရးႀကိဳးပမ္းမႈ႔ သမုိင္းမ်ားတြင္ ေက်ာင္းသားထု၏ကိုယ္စားၿပဳ တုိက္ပြဲ၀င္ခြပ္ေဒါင္းအလံအား အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စု၊ နယူးေယာက္ၿပည္နယ္၊ဘတ္ဖဲလုိးၿမိဳ႕တြင္ ေဒသဆုိင္ရာ တာ၀န္ရွိသူမ်ားမွ တရား၀င္လြင္႔ထူခြင္႔ေပးခဲ႔သည္မွာ ယခုအႀကိမ္သည္..ဒုတိယအႀကိမ္ေၿမာက္ၿဖစ္ပါသည္။
- မူလက ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္သည္..ေက်ာင္းသားထု၏ကုိယ္စားၿပဳအထြတ္အၿမတ္ထားရာသေကၤတ ၿဖစ္ခဲ႔ေသာ္လည္း သမုိင္း၏ေတာင္းဆုိခ်က္အရ….ၿပည္သူလူထုတရပ္လုံး၏ ႏွလုံးသည္းပြတ္ ၊တုိက္ပြဲ၀င္ နမိတ္ပုံ အားမာန္ၿဖစ္ခဲ႔ပါသည္။
- ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္သည္…ဒီမုိကေရစီႏွင္႔လူ႔အခြင္႔ေရးရရွိရန္ႀကိဳးပမ္းမူ႕ခရီးႀကမ္း၏အထြတ္အၿမတ္ ထား ရာ….ပုံရိပ္တခုလည္းၿဖစ္သည္။
ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္သည္…အာဏာရွင္မ်ားကုိဆန္႔က်င္ရာ…မတရားမႈ႔ကုိေတာ္လွန္ရာ၏..မုိးႀကိဳးသြားလက္ႏွက္လည္းၿဖစ္သည္…..
ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္ကုိဦးညြတ္ၿခင္းသည္…..အာဏာရွင္ကုိဆန္႔က်င္ၿခင္း၊မတရားမႈ႕ကုိတြန္းလွန္ၿခင္း…ဒီမုိကေရစီႏွင္႔လူ႔အခြင္႔ေရးကုိတာ၀န္ယူၿခင္းဟူေသာအဓိပၸါယ္မ်ားၿဖင္႔ၿပည္႔ႏွက္ေနယုံမက…ၿပည္သူလူထုတရပ္လုံးအား ဦးခုိက္လုိက္ၿခင္းလည္းၿဖစ္သည္။
- ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္ကုိ အသိမွတ္ၿပဳၿခင္းသည္…အထက္ေဖာ္ၿပပါ..အခ်က္မ်ားကုိ အေလးထားၿခင္း ဟူေသာ..သေဘာထားၿဖစ္ယုံမက…ၿမန္မာၿပည္သူလူထုအားတန္ဘုိးထားၿခင္းလည္း ၿဖစ္သည္ဟု… အေလးအနက္ယုံႀကည္ပါသည္။ယင္းအတြက္အသိမွတ္ၿပဳေပးေသာအေမရိကန္ၿပည္ ေထာင္စုအစုိးရႏွင္႔ အေမရိကန္ႏုိင္ငံသူ၊ႏုိင္ငံသားမ်ားအားလုံးကုိလည္း အထူးပင္ေက်းဇူးဥပကာရ တင္ရွိပါသည္။
ယေန႔ၿမန္မာႏုိင္ငံေတာ္သည္အာဏာရွင္မ်ား၏လက္ေအာက္မွမလြတ္ေၿမာက္ေသးေသာနုိင္ငံတႏုိင္ငံၿဖစ္သည္။ ဒီမုိကေရစီႏွင္႔ လူ႔အခြင္႔ေရးဆိတ္သုဥ္းဆဲႏုိင္ငံတႏုိင္ငံၿဖစ္သည္။
- စစ္အာဏာရွင္မ်ားမွေမြးဖြားေပးလုိက္ေသာစစ္အသြင္ေၿပာင္းအရပ္သားအစုိးရသည္…လူထုေခါင္း ေဆာင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ႏွင္႔အၿပဳသေဘာေဆာင္ေသာေတြ႔ဆုံမႈ႔မ်ားရွိလင္႔ကစား..အၿပဳသေဘာ ေဆာင္ေသာ အက်ိဳးရလာဒ္မ်ားယေန႔တုိင္ေကာင္းမြန္စြာထြက္ေပၚလာၿခင္းမရွိေသးပါ….
- သုိ႔ၿဖစ္ပါေသာေႀကာင္႔….ယေန႔က်ေရာက္ေသာ…သမုိင္း၀င္ခြပ္ေဒါင္းအလံလႊင္႔ထူၿခင္း အခန္းအနားမွေတာ္လွန္ေရး၊ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားအေနၿဖင္႔…ေအာက္ပါအခ်က္မ်ားကုိေတာင္းဆုိလုိက္ပါသည္။
ၿပည္တြင္းစစ္မ်ားကုိရပ္စဲၿပီး စစ္မွန္ေသာၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိအၿမန္ဆုံး အေကာင္ထည္ေဖာ္ရန္၊
ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားအား ခၽႊင္းခ်က္မရွိအၿမန္ဆုံးလႊတ္ေပးရန္။
အမ်ိဳးသားၿပန္လည္သင္႔ၿမတ္ေရးကုိ အစြမ္းကုန္အေကာင္ထည္ေဖာ္ရန္ ႏွင္႔
ယေန႔လတ္တေလာၿဖစ္ေပၚေနေသာ….ႏုိင္ငံေတာ္၏သဘာ၀အရင္းအၿမစ္မ်ားႏွင္႔လူသားမ်ားအားဒုကၡၿဖစ္ေပၚေစႏုိင္မည္႔… ဧရာ၀တီၿမစ္ပ်က္စီးေရးမည္သည္႔စီမံကိန္းမဆုိ ရပ္တန္႔ရန္တုိ႔ၿဖစ္သည္။
ဒါကေတာ႔ …ယေန႔က်ေရာက္သည္႔ အလံတင္အခန္းနားအတြက္ ဒီမုိကရက္တစ္အင္အားစုမ်ား၏ သေဘာထားထုတ္ၿပန္ ေက်ၿငာခ်က္……အေမရိကန္ေဒသတလြားဆီမွ ႏုိင္ငံေရးေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုမ်ား အင္တုိက္အားတုိက္ေရာက္ရွိလာႀကတယ္…. အေ၀းေရာက္ညြန္ေပါင္းအစုိးရအဖြဲ႔ရဲ႕၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာစိန္၀င္း ကစလုိ႔ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ၊ ႏုိင္ငံေရးတက္ႀကြလႈတ္ရွားသူေတြ၊ အမိ်ဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ပါတီ၀င္ေတြ….ေတာ္ေတာ္စုံလုိ႔…
အလံေတာ္ကုိလႊင္႔ထူဖုိ႔အခ်ိန္ေရာက္လာေတာ႔ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္ေဟာင္းမ်ားရဲ႕
ဂုဏ္ၿပဳတပ္ဖြဲ႔ကေနရာယူလုိက္တယ္….ဒီမုိကရက္တစ္အင္အားစုေတြက အသင္႔အေနအထား…အားလုံးက ၿငိမ္သက္လွ်က္…ဂုဏ္ၿပဳတပ္ဖြဲ႔ရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ကုိသန္းစုိးရဲ႕ရဲ႕တပ္ဖြဲ႔အမိန္႔ေပးသံက…ေလထုကုိေဖာက္ခြဲရင္း…
တုိက္ပြဲ၀င္ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္အား…..အေလးၿပဳအားလုံးရဲ႕ဦးညြတ္မႈ႔မွာ ထြက္ေပၚလာတဲ႔…ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္းသံက…က်က္သေရရွိလုိက္တာ….ဒီအခ်ိန္မွာ အားလုံးဟာ စုံညီ ပီတိေတြနဲ႔ရင္ခုန္ေနမယ္ဆုိတာကုိေၿပာႏုိင္ပါတယ္ေလ……….
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဒါက္တာစိန္၀င္း က လက္ရွိၿဖစ္ေပၚေနတဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအခင္းအက်ဥ္းကုိ မိန္႔ခြန္း ေခၽႊၿပီး… အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစိအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ လြတ္ေၿမာက္နယ္ေၿမ -အေမရိကန္ဌာနခြဲ ဥကၠဌ ကုိမ်ိဳးသန္႔က… ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္အေႀကာင္းကုိတင္ၿပခဲ႔တယ္…၈၈ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကုိေမာင္ေမာင္၀မ္းက ဒီမုိကရက္တစ္အင္အားစုမ်ားရဲ႕ သေဘာထားေက်ၿငာခ်က္ကုိ ဖတ္ႀကားသြားခဲ႔ၿပီးေနာက္…ဆရာေတာ္ ဦးပညာေဇာတ ( ေရႊ၀ါေရာင္ဆရာေတာ္ ) ကလည္း ေရႊ၀ါေရာင္နဲ႔စပ္လ်ဥ္းတဲ႔ အေႀကာင္းအရာမ်ားကုိ ေဟာေၿပာသြားခဲ႔ပါတယ္…။
ေနာက္မွာေတာ႔…တက္ေရာက္လာတဲ႔ ေဒသအသီးသီးမွ ဒီမုိကရက္တစ္အင္အားစုမ်ားက.. ဂုဏ္ၿပဳအမွာစကားေတြ ေၿပာႀကားၿပီး…ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ( ABSDF ) ၊ အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ( လြတ္ေၿမာက္နယ္ေၿမ ) ၊ ဗကသမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ( ႏုိင္ငံၿခားေရးရာေကာ္မတီ ) ၊ လူ႔ေဘာင္သစ္ ဒီမုိကရက္တစ္အပါ၀င္…အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးက သ၀ဏ္လႊာမ်ားကုိဖတ္ႀကားခဲ႔ႀကတယ္…….
ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္ကေတာ႔…အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စု၊နယူးေရာက္ၿပည္နယ္။ဘတ္ဖဲလုိးၿမိဳ႕ရဲ႕က်က္သေရေဆာင္ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမေရွ႕ေက်ာက္တုိင္ ပန္းၿခံ၀န္းရဲ႕ တုိင္ထိပ္မွာ ႀကြားႀကြား၀ံ႔၀ံ႔ ငြားငြားစြံ႔စြံ႔…….
အလံဆုိတာမိမိယုံႀကည္ခ်က္၊ခံယုံခ်က္ေတြကုိၿမႈတ္ႏွံပူေဇာ္ၿခင္းရဲ႕သေကၤတလကၡဏာတခုပါ…..ခြပ္ေဒါင္းအလံမွာၿမန္မာၿပည္သူေတြရဲ႕…….ဒီမုိကေရစီနဲ႔လူ႔အခြင္႔ေရးၿငိမ္းခ်မ္းေရး။တန္းတူညီမွ်ေရးဆုိတဲ႔ယုံႀကည္မႈ႔ေတြကိန္း၀ပ္ ေနတယ္……က်ဆုံးသြားတဲ႔ ေက်ာင္းသားၿပည္သူရဟန္းရွင္လူတုိ႔ရဲ႕၀ိဥာဥ္ေတြ ရွင္သန္ေနတယ္။ …အာဏာရွင္မွန္သမွ် မတရားမႈ႔မွန္သမွ်ကုိ ေၿခာက္လွန္႔ဖယ္ရွားပစ္မဲ႔ ခြန္အားသစ္ေတြ အၿမဲလန္းဆန္း ေနတယ္…..
မႀကာခင္တေန႔ အမိႏုိင္ငံေတာ္ရဲ႕ေၿမေပၚမွာ ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္ကုိ အၿမင္႔ဆုံးထိ လႊင္႔ထူ ႏုိင္ေအာင္… ..တုိ႔ရဲ႕မနက္ၿဖန္ေတြကုိအေကာင္ထည္ေဖာ္ႀကပါစို႔…..
အားလုံးကုိေလးစားစြာၿဖင္႔
ေမာင္ေမာင္၀မ္း
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
ေမသၾကၤန္ဟိန္း(ျမစ္မခ)
ေတာ္၀င္ႏွင္းဆီေဆြးေႏြးပြဲမွာ ေဒါက္တာခင္ေမာင္ညိဳ ေမးခဲ႕တဲ႕ ေမးခြန္းပါ။
`ျမစ္ဆံုဆည္ၾကီးရဲ႕ လံုျခံဳေရးကို ဘယ္သူ တာ၀န္ယူမွာလဲ၊ ျမန္မာ စစ္တပ္လား၊ တရုတ္စစ္တပ္လား`တဲ႕...။ ???????????????????
အိပ္မက္ဆိုးေတြ မက္ေနၿပီ။တကယ္ကို ေခၽြးစီးေတြနဲ႕ ေျခာက္ျခားစရာေကာင္းတဲ႕ အိပ္မက္ဆိုးပါ။
ဧရာ၀တီျမစ္ဆံု စီမံကိန္းေဆာက္လုပ္တဲ႕ ေနရာကို တရုတ္ကုမၸဏီကေန တရုတ္အလုပ္သမား အမ်ိဳးသား ၅ ေသာင္းကို ေခၚသြင္းလာမယ္လို႕ ၾကားေတာ႕ က်မ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ပ်က္သြားမိတယ္။
တရုတ္အလုပ္သမား အမ်ိဳးသား ၅ ေသာင္းေရာက္လာရင္ ကခ်င္ျပည္နယ္က အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ ဘ၀ ဘယ္လို ျဖစ္သြားႏိုင္မလဲ။ ျမန္မာအမိ်ဳးသမီးေတြ တရုတ္ျပည္ကို လူကုန္ကူးခံေနရတဲ႕ကိစၥကိုေတာင္ မေျဖရွင္းႏိုင္ေသးတာ။ ျမန္မာျပည္ထဲကို ေရာက္လာတဲ႕ တရုပ္အလုပ္သမား ၅ ေသာင္းေၾကာင္႕ ျမန္မာျပည္သူ အမ်ိဳးသမီးဘယ္ေလာက္ေတာင္ ပ်က္ဆီးသြားမလဲ ဆိုတာကို က်မ ေတြးမၾကည္႕ရဲေတာ႕ဘူး။
ေနာက္ထပ္ က်မကို ဆက္ၿပီး အေတြးပြားေစတာေတြ ရွိပါေသးတယ္။ ေတာ္၀င္ႏွင္းဆီေဆြးေႏြးပြဲမွာ ေဒါက္တာခင္ေမာင္ညိဳ ေမးခဲ႕တဲ႕ ေမးခြန္းပါ။
`ျမစ္ဆံုဆည္ၾကီးရဲ႕ လံုျခံဳေရးကို ဘယ္သူ တာ၀န္ယူမွာလဲ၊ ျမန္မာ စစ္တပ္လား၊ တရုတ္စစ္တပ္ လား` တဲ႕...။ သိပ္ေကာင္းတဲ႕ ေမးခြန္းပါ။
စက္တင္ဘာ ၂၃ ရက္ေန႕၊ေတာ္၀င္ႏွင္းဆီမွာ ျမန္မာငွက္နဲ႕ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးအသင္းက ဦးစီး
ၿပီး ရန္ကုန္က ပညာရွင္ အသီးသီး ကို ဖိတ္ၿပီး ေဆြးေႏြးၾကတဲ႕ ေဆြးေႏြးပြဲကို က်မ တက္ခဲ႕တယ္။ အဲဒီက ျပန္ေတာ႕ က်မ တကိုယ္လံုး ညွိဳးျခံဳးၿပီး ေတြးစရာေတြ ပါလာခဲ႕တယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ႕ က်မရဲ႕ေျခာက္အိပ္မက္က စေတာ႕တာပါပဲ။
အိပ္မက္ထဲမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေပ်ာက္သြားတယ္။ က်မေနတဲ႕ ျပည္ရိပ္မြန္ဟာလည္း ေပ်ာက္သြားတယ္။
လွည္းတန္းေစ်းကလည္း တရုတ္ေစ်းျဖစ္ေနတယ္၊ ျမင္ျမင္သမွ် လူေတြကေတာ႕ မ်က္လံုးေမွးေမွး၊ အသား နီစပ္စပ္နဲ႕ ေခၽြးေတြ စီးက်ေနတဲ႕ တရုတ္လူမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ေနာက္ဆံုး က်မ လက္ထဲက ကိုင္ေနတဲ႕စာအုပ္ေတာင္မွ တရုတ္စာလုံုးေတြနဲ႕ စာအုပ္ျဖစ္ေနတယ္။
ဖ်တ္ခနဲ လန္႕ႏိုးလာတဲ႕ က်မ ဘယ္လိုမွ ဆက္အိပ္လို႕မရေတာ႕ဘူး။ အေမွာင္ထဲမွာ ငုတ္တုတ္ထိုင္ၿပီး စဥ္းစားမိေတာ႕တာပါပဲ။
ေတာ္၀င္ႏွင္းဆီက ပညာရွင္အသီးသီးက မတူညီတဲ႕ အျမင္ေတြနဲ႕ ဧရာ၀တီမွာျမစ္ဆံုစီမံကိန္းနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး သူတို႕အျမင္နဲ႕သေဘာထားေတြကို ေျပာဆိုၾကတယ္၊ တင္ျပၾကတယ္။
ပညာရွင္အားလံုးဟာ ေလးစားစရာေကာင္းပါတယ္။ က်မတို႕ မသိတာေတြ။ မျမင္တဲ႕ ရႈေထာင္႕ေတြ၊ မသိတဲ႕ ပညာရပ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ မ်ားျပားက်ယ္ျပန္႕သလဲ။ ဒီေဆြးေႏြးပြဲကိုတက္ၿပီးေတာ႕ က်မ ျမစ္ဆံုနဲ႕ပတ္သက္တဲ႕ သတင္းေတြ၊ ေဆာင္းပါးေတြကို မေရးရဲေလာက္ေအာင္ျဖစ္ရပါတယ္။ သိတ္ကို က်ယ္ျပန္႕ပါတယ္။ က်မ မသိတဲ႕ နားမလည္တာေတြလည္းအမ်ားၾကီး၊ မျမင္မိတာေတြလည္း အမ်ားၾကီးပါ။
ဒါေပမဲ႕ သာမန္ျပည္သူ၊ သာမန္သတင္းသမားတေယာက္အေနနဲ႕ ေတာ႕ ေရးခ်င္တယ္၊ အမ်ိဳးသားေရးမို႕ ပိုၿပီး ေရးခ်င္တယ္။ ပညာရွင္ရႈေထာင္႕မ်ိဳးကေန မေရးႏိုင္ေပမဲ႕ သာမန္ျပည္သူတဦး၊ သာမန္သတင္းသမားတဦး၊ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးတဦး၊ မိခင္တဦးအေနနဲ႕ ေတာ႕ က်မ ေရးခ်င္ပါတယ္။
ဧရာ၀တီျမစ္ဆံု စီမံကိန္းေဆာက္လုပ္တဲ႕ ေနရာကို တရုတ္ကုမၸဏီကေန တရုတ္အလုပ္သမား အမ်ိဳးသား ၅ ေသာင္းကို ေခၚသြင္းလာမယ္လို႕ ၾကားေတာ႕ က်မ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ပ်က္သြားမိတယ္။
တရုတ္အလုပ္သမား အမ်ိဳးသား ၅ ေသာင္းေရာက္လာရင္ ကခ်င္ျပည္နယ္က အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ ဘ၀ ဘယ္လို ျဖစ္သြားႏိုင္မလဲ။ ျမန္မာအမိ်ဳးသမီးေတြ တရုတ္ျပည္ကို လူကုန္ကူးခံေနရတဲ႕ကိစၥကိုေတာင္ မေျဖရွင္းႏိုင္ေသးတာ။ ျမန္မာျပည္ထဲကို ေရာက္လာတဲ႕ တရုပ္အလုပ္သမား ၅ ေသာင္းေၾကာင္႕ ျမန္မာျပည္သူ အမ်ိဳးသမီးဘယ္ေလာက္ေတာင္ ပ်က္ဆီးသြားမလဲ ဆိုတာကို က်မ ေတြးမၾကည္႕ရဲေတာ႕ဘူး။
ေနာက္ထပ္ က်မကို ဆက္ၿပီး အေတြးပြားေစတာေတြ ရွိပါေသးတယ္။ ေတာ္၀င္ႏွင္းဆီေဆြးေႏြးပြဲမွာ ေဒါက္တာခင္ေမာင္ညိဳ ေမးခဲ႕တဲ႕ ေမးခြန္းပါ။
`ျမစ္ဆံုဆည္ၾကီးရဲ႕ လံုျခံဳေရးကို ဘယ္သူ တာ၀န္ယူမွာလဲ၊ ျမန္မာ စစ္တပ္လား၊ တရုတ္စစ္တပ္လား`တဲ႕...။ သိပ္ေကာင္းတဲ႕ ေမးခြန္းပါ။
တကယ္ပဲ က်မတို႕ဟာ ဧ၇ာ၀တီျမစ္ကိုတင္ ဆံုးရံႈးရမွာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ျမန္မာျပည္သူေတြ၊ ၿပီးေတာ႕ ျမန္မာျပည္ကိုပါ ဆံုးရံႈးရေတာ႕မဲ႕ အေျခအေနမ်ိဳးပါ။
စစ္ဗိုလ္မ်ားၿပီး ရဲေဘာ္မရွိတဲ႕ ျမန္မာစစ္တပ္ကို တရုတ္အစိုးရက သူတုိ႕ဆည္လံုျခံဳေရးအတြက္ တာ၀န္ေပးပါ႕မလား။
တရုတ္စစ္တပ္ ၀င္လာရင္ အင္အားဘယ္ေလာက္နဲ႕ ၀င္လာၾကမွာလဲ။
အဲဒီ စစ္တပ္က ကခ်င္ျပည္နယ္ကိုတင္ မက ေနျပည္ေတာ္ထိ တက္ၿပီး သိမ္းႏိုင္တဲ႕ အေျခအေန ေရာက္လာႏိုင္မွာလား။
လက္ရွိ ျမန္မာအစိုးရပိုင္းမွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနၾကတဲ႕ အရာရွိေတြထဲမွာေကာ တရုတ္ျပည္က စပိုင္ေတြ မရွိႏုိင္ဘူးလား။
ယေန႕ ထိတ္ထိတ္က်ဲက်ဲ ျမန္မာစီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ ၂ ဦးခန္႕ကိုတရုတ္အစိုးရက ေငြေၾကးအလံုးအရင္းနဲ႕ ေထာက္ပံ႕ေပးၿပီးလူေမြးထားတဲ႕ သတင္းေတြက ဘာေၾကာင္႕ ထြက္လာတာလဲ။
မႏၱေလးကို တရုတ္ေတြက ျဖည္းျဖည္းျခင္း စီး၀င္ခဲ႕တာပါ ဧရာ၀တီျမစ္ဆံုကိစၥကေတာ႕ တရုတ္ေတြ ေ၀ါကနဲ ျမန္မာျပည္ေရာက္လာမဲ႕ ကိစၥလို႕ က်မေတာ႕ျမင္လိုက္မိတယ္။
ျမစ္ဆံုေၾကာင္႕ က်မတို႕ ျမန္မာျပည္ အက်ဳိးေက်းဇူး ဘယ္ေလာက္ရွိႏိုင္ပါသလဲ၊
ျမစ္ဆံုေၾကာင္႕ က်မတို႕ ျမန္မာျပည္ ေပ်ာက္သြားႏိုင္တာကေတာ႕ က်မ အေတြးထဲမွာ ေသခ်ာ သေလာက္ ျဖစ္ေနပါတယ္။
ေဆာင္းတြင္းမဟုတ္ပဲ ေျခာက္အိပ္မက္ မက္ေနတဲ႕ က်မလို ျမန္မာျပည္သူေတြ အမ်ားၾကီး ရွိပါလိမ္႕မယ္
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
ဧရာ၀တီရဲ႕ ပဲ့တင္သံမ်ား
နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)တြင္ ၂၃.၉.၂၀၁၁ (ေသာၾကာေန႔) နံနက္ (၁၀း၀၀) နာရီမွ ညေန (၅း၀၀) နာရီအခ်ိန္ထိ ဧရာ၀တီႏွင့္ပတ္သက္၍ “လူငယ္မ်ားရဲ႕ ဧရာ၀တီ” ဟူေသာ ဧရာ၀တီ ျမစ္ဆံု စီမံကိန္းအား ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္မႈအတြက္ တတ္သိပညာ႐ွင္မ်ား၊ စာေပ၊ ႐ုပ္႐ွင္၊ ဂီတ ပညာ႐ွင္မ်ား၊ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံုတုိ႔၏ ကိုယ္စားျပဳလူငယ္မ်ား၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း႐ွင္မ်ား၊ ႏိုင္ငံေရး လႈပ္႐ွားသူမ်ား၊ ဘာသာေပါင္းစံု အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ အေျခခံလူတန္းစားမ်ား၊ ဧရာ၀တီကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုး ၾကေသာ လူမ်ိဳးဘာသာ ဆင္းရဲခ်မ္းသာ ျမန္မာျပည္တြင္ ေနထိုင္ၾကေသာ ဧရာ၀တီကို စိတ္ပါ၀င္စား သူမ်ားႏွင့္ စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္ စည္းလံုးညီညြတ္ တက္ၾကြစြာျဖင့္ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ပါသည္။
ယင္းအခမ္းအနားတြင္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္) ဥကၠ႒ ဦးေက်ာ္သူ အပါအ၀င္ ကဗ်ာဆရာ (၁၅) ဦးမွ ကဗ်ာမ်ား ႐ြတ္ဆိုခဲ့ကာ ကိုရဲလြင္၊ ကိုသားေထြး၊ ေဆာင္းဦးလိႈင္၊ အနဂၢ၊ ရန္ရန္ခ်မ္း၊ ေဇယ်ာေသာ္၊ ရသ၊ တုိ႔မွ ဧရာ၀တီလံႈ႕ေဆာ္မႈ သီခ်င္းမ်ားျဖင့္ ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့သည္။ ေဒၚေဒ၀ီသန္႔စင္၊ ဦးအုန္း၊ ဦးေအာင္ၾကည္ညြန္႔တုိ႔မွလည္း ဧရာ၀တီျမစ္ဆံု စီမံကိန္းအား ကန္႔ကြက္ ေၾကာင္း ေဟာေျပာခဲ့သည္။ ကိုယ္တိုင္ မတက္ေရာက္ႏိုင္ေသာ စာေရးဆရာမ်ား၊ တတ္သိပညာ႐ွင္္ မ်ား၏ စာတန္းမ်ား၊ အက္ေဆးမ်ားကို လူငယ္မ်ားမွ ဖတ္ၾကားရြတ္ဆိုခဲ့သည္။ ဗြီဒီယိုျပကြက္မ်ား အျဖစ္ ဘဘဦး၀င္းတင္၊ လူထုဦးစိန္၀င္း၊ ဆရာေအာင္သင္းတုိ႔ရဲ႕ ဧရာ၀တီနဲ႔ပတ္သတ္သည့္ လူငယ္ေတြအေပၚ မွာၾကားခ်က္ေတြကိုလည္း ျပသခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ လူငယ္မ်ားရဲ႕ ဧရာ၀တီ ေဆြးေႏြးပြဲအား တတ္ေရာက္လာၾကေသာ လူထုပရိသတ္ထဲမွ ၀ိုင္း၀န္းေဆြးေႏြး အႀကံျပဳၾကကာ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္) ဘ႑ာေရးမွဴး ေဒၚေ႐ႊဇီးကြက္မွ ႏႈတ္ခြန္းဆက္ စကားေျပာၾကားၿပီး သည့္ေနာက္ အခမ္းအနား႐ုပ္သိမ္းခ်ိန္တြင္ ကိုရဲလြင္ (မဇၥိ်မလိႈင္း) တို႔ဦးေဆာင္၍ ထူးအိမ္သင္ ေရးစပ္သီဆိုထားသည့္ “ရာဇ၀င္မ်ားရဲ႕ သတို႔သမီး” သီခ်င္းအား တက္ေရာက္လာၾကေသာ ဧရာ၀တီ ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာ လူမ်ိဳးဘာသာေပါင္းစံုတို႔က ၀ိုင္း၀န္းေၾကြးေၾကာ္ တက္ၾကြစြာျဖင့္ သီဆိုၾကကာ
အခမ္းအနားအား ေအာင္ျမင္စြာ ႐ုပ္သိမ္းလိုက္ပါေတာ့သည္။ ယခု လူငယ္မ်ားရဲ႕ ဧရာ၀တီရင္ခုန္သံ ပြဲသည္ ယခင့္ ယခင္မ်ားက က်င္းပခဲ့ေသာ ပြဲမ်ားႏွင့္မတူ ထူးျခားလွစြာျဖင့္ တက္ေရာက္ၾကေသာ ဧရာ၀တီအား စိတ္ပါ၀င္စားေသာ ဧည့္ပရိတ္သတ္မ်ားသည္ လူဦးေရအားျဖင့္ (၅၀၀) ေက်ာ္တို႔ တက္ေရာက္သျဖင့္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)႐ွိ အစည္းအေ၀းက်င္းပရာ ခန္းမေဆာင္တစ္ခု ထဲျဖင့္ မလုံေလာက္သျဖင့္ စာသင္ခန္း တစ္ခန္းကိုပါ ပ႐ိုဂ်က္တာထိုး၍ ျပသကာ အေမးအေျဖက႑ အတြက္ပါ မိုက္က႐ိုဖုန္းမ်ားပါ ဆင့္ပြားထား႐ွိ က်င္းပေပးခဲ့ရသည္။
လူငယ္မ်ားရဲ႕ ဧရာ၀တီရင္ခုန္သံျပပြဲ၌ ခံစားမႈမ်ား ေဖာ္ထုတ္ၾကေသာ ရင္ခုန္သံစကားမ်ား ထဲမွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္မ်ား -
“ေမခနဲ႔မလိခ ေပါင္းစည္းမွ အ႐ွိန္အဟုန္ႀကီးမားတဲ့ ဧရာ၀တီေပၚေပါက္လာတာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ေမခဆိုရင္ အစိုးရက မလိခ။ အစိုးရက မလိခဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ေမခ။ ဒါေၾကာင့္ ျမစ္ဆံုကိစၥကို ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်မယ့္ လႊတ္ေတာ္အေနနဲ႔ မွန္ကန္တည့္မတ္စြာ ဆံုးျဖတ္သင့္တယ္။ တိမ္းေစာင္းၿပီး ေဇာက္ထိုးဆံုးျဖတ္လိုက္ရင္ ျပည္သူနဲ႔ အစိုးရ တစ္ကြဲစီျဖစ္သြားမယ္။ ျမန္မာျပည္ႀကီးကို ေဇာက္ထိုး ေတာ့ မၾကည့္သင့္။” (ေက်ာ္သူ)
“ဧရာ၀တီကို ပိတ္ဆို႔တားဆီးတာဟာ အႏုပညာကို ပိတ္ဆို႔ထားသလို ခံစားရတယ္။” (ကိုရဲလြင္ - မဇိၥ်မလိႈင္း)
“ဧရာ၀တီေပၚမွာ ႐ုပ္႐ွင္႐ိုက္ခဲ့ဖူးတယ္။ အခုလို ပိတ္ဆို႔တားဆီးတာမ်ိဳး မျဖစ္သင့္။” (ရဲတိုက္)
“တမ်ိဳးသားလံုးႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ ဧရာ၀တီျမစ္ဆံုစီမံကိန္း ႐ုပ္သိမ္းေပးမႈကိစၥရပ္အား ထပ္မံ၍ အ႐ွိန္အဟုန္ျမင့္ကာ လုပ္ေဆာင္ၾကဖို႔လိုေၾကာင္း” (ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္ေဖ (ခ) ေ႐ႊဇီးကြက္)
“အစိုးရအေနနဲ႔ ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းေပၚ ေလွ်ာက္လွမ္းရာမွာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈကို လိုတယ္လို႔ ေျပာထားသလို ဧရာ၀တီနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျမစ္ေကာရန္ အရင္မလုပ္ၾကပါနဲ႔ စစ္ေကာရန္သာ အရင္လုပ္ ၾကပါ” (ေဒၚေဒ၀ီသန္႔စင္)
“သမိုင္းတရားခံ မျဖစ္ပါေစနဲ႔၊ မင္းတို႔နားေထာင္ ျပည္သူေတြနဲ႔ ဧရာ၀တီ႐ုပ္႐ွင္မွာ မင္းတို႔ဗီလိန္ မျဖစ္ေစနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးဟာ အေရးႀကီးသလို ျမစ္အခြင့္အေရးဟာလည္း အေရးႀကီးတယ္။” (ဦးေကာ၀ိသ - မႏၲေလး)
“သို႔ ဧရာ၀တီ,
ထီးနန္းမျပဳတ္ ဆုတ္ခြာေစ၊
လာမဲ့ေဘး ေ၀းပါေစ၊
ေရစီးေရလာ ေကာင္းပါေစ”
(ကဗ်ာဆရာ ေမာင္ပိုင္စိုး)
“ကၽြန္ေတာ္ ျပည္ဘက္ကို သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဧရာ၀တီျမစ္ဟာ အလယ္မွာ ေသာင္ထြန္းေနတယ္။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ေလာက္က အခုေတာ့ အဲဒီေသာင္ျပင္ဟာ ေသာင္မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး လူေတြေတာင္ တက္ ေနေနၾကပါၿပီ။ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ဟာ ေျပာင္းလဲလာ ေျပာင္းလဲလာ ဒီဆည္မေဆာက္ခင္ ကလည္း ေျပာင္းလဲတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခြင့္အေရးကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကာကြယ္ဖို႔ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ က ဧရာ၀တီအေၾကာင္း သီခ်င္းေလး မဆိုပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သီခ်င္းေလးပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆိုပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သီခ်င္းက စစခ်င္းေရာက္လာေတာ့ အကုန္လံုးထၾက အကုန္လံုးထကဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဗမာျပည္က ႐ွိတဲ့လူေတြ အကုန္လံုးကို လႈပ္ႏိုးဖို႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လာတာပါ။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႐ိုး႐ိုးတန္းတန္း လမ္းမေပၚက လူေတြကို ေ႐ွ႕ဆက္ေလွ်ာက္ဖို႔ အတြက္ပါ။” (အနဂၢ)
“ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျမစ္ႀကီးေတြအမ်ားႀကီး ႐ွိပါတယ္။ အဲဒီျမစ္ႀကီးေတြထဲမွာမွ ဧရာ၀တီျမစ္ ႀကီးဟာ မိုင္ေပါင္း ၁၅၀၀ ေက်ာ္႐ွည္လ်ားၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာ့ရာဇ၀င္ႏွင့္ အတူတူ ႐ွင္သန္ လာခဲ့တဲ့ ပါရမီျဖည့္ဘက္ႀကီးတစ္ပါးလို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ဒီ ပါရမီျဖည့္ဘက္ႀကီးဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေခတ္ေရာက္ေတာ့မွ အသက္လည္း အိုမင္းလာၿပီ။ သူ႔ကို ေဘးကေနၿပီးေတာ့ ေစာင့္ေ႐ွာက္မယ့္သူ မ႐ွိေတာ့ဘူးဆိုရင္ သူ႔မွာ ေသဆံုးရမယ့္အခ်ိန္ သူ႔မွာ႐ွိပါတယ္။ ဒါဟာ ဘယ္သူမွ မလြန္ဆန္ႏိုင္တဲ့ တရားပါ။ ဒီေတာ့ ဧရာ၀တီ ျမစ္ႀကီးကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ပါတယ္။” (ရသ)
“အန္ကယ္က အခုအသက္ (၈၅)ႏွစ္ ႐ွိၿပီ။ အန္ကယ္တို႔ ဧရာ၀တီျမစ္ဆံုကို (၃) ေခါက္ေရာက္တယ္။ ၁၉၈၅ ခုႏွစ္က ေရာက္တာ ေရကလည္း ၾကည္တယ္။ ငါးေတြက အမ်ားႀကီးပဲရွိတယ္။ အရမ္းကို က်က္သေရ႐ွိတယ္။ ေနာက္တစ္ေခါက္ေရာက္တာက ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ေရာက္ေတာ့ အေျခအေန ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္။ တတိယအႀကိမ္ေရာက္ေတာ့ ၂၀၀၉ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဆိုးသြားၿပီ။ ေမခဟာ အင္မတန္ ေရစီးၾကမ္းပါတယ္။ မလိခဟာ အင္မတန္ႏူးညံ့ပါတယ္။ အဲဒီေလာက္ အဖိုးတန္တဲ့ ဒီ ဧရာ၀တီကို ဘယ္အခ်ိန္ကမွ ဆည္ေဆာက္တာကို သေဘာမတူဘူး။ ကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံရဲ႕အက်ိဳး ဖြ႔ံၿဖိဳးမႈ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္တယ္ဆိုတာ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ လုပ္ရမယ့္တာ၀န္ပါ။ သို႔ေသာ္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ လုပ္တိုင္းလဲ အေကာင္းေတြပဲ မဟုတ္ဘူး။ အေကာင္းအဆိုးဆိုတာ ရွိတယ္။ ဧရာ၀တီျမစ္ဆံုကို (၂)ႏွစ္ေလာက္ ေလ့လာၿပီးေတာ့ လုပ္မယ္ျပဳမယ္ဆိုရင္ ကမ႓ာအရပ္ရပ္က ဆည္ေတြေတာင္ (၁၀)ႏွစ္ေလာက္ အခ်ိန္ယူၿပီးေတာ့ ျပင္ဆင္ရတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဧရာ၀တီကို ဗမာျပည္မွာစၿပီးေတာ့ စီးဆင္းတဲ့အခါ ဗမာ့အသက္ေသြးေၾကာ ဧရာ၀တီျမစ္ဟာ တကယ္ေတာ့ ဗမာလို႔ေျပာတာေတာင္မွ လံုေလာက္ပါတယ္။ ကမၻာျမစ္ႀကီး (၁၃) သြယ္မွာ ဧရာ၀တီျမစ္ႀကီးပါတယ္။ အဲေလာက္ ထင္႐ွားၿပီးေတာ့ ေကာေတာ့မယ္။ အဲဒါကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ထိန္းသိမ္းရမယ္။ ျပဳျပင္ရမယ္။” (ဦးအုန္း)
ေပးပို႕ေသာ ကိုေက်ာ္သူအားေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္..
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
