အဘမင္းသိခၤ (၇၃) အမွတ္တရ
၂၅.၆.၂၀၁၁ (စေနေန႔)၊ နံနက္ (၉း၀၀) နာရီအခ်ိန္တြင္ ေျမာက္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္၊ မဟာၿမိဳင္အိမ္ရာ အတြင္း႐ွိ သႏိၲသုခသာသနာ့ဗိမာန္ေတာ္ႀကီး၌ ကြယ္လြန္သူ အဘေဒါက္တာ မင္းသိခၤ၏ေမြးေန႔ (၇၃) ႏွစ္ေျမာက္အမွတ္တရပြဲႏွင့္ ပညာသင္ေထာက္ပံ့ပြဲ အခမ္းအနား၌ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္) အတြက္ အလွဴေငြေပးအပ္ျခင္းကို က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ပါသည္။
ယင္းအခမ္းအနားတြင္ နေမာတႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ (၃) ႀကိမ္ ႐ြတ္ဆိုကာ အခမ္းအနားကို ဖြင့္လွစ္ခဲ့ရာ အဘ မင္းသိခၤ၏ တပည့္ရင္းမွ ၀ိဇၨာအေပါင္းတို႔အား ပင့္ဖိတ္ ၍ အဘမင္းသိခၤအား သတိရေအာက္ေမ့ျခင္းအျဖစ္ (၂) မိနစ္ခန္႔ ၿငိမ္သက္ခဲ့ၾကၿပီးေနာက္ အဘ ဆရာႀကီး မင္းသိခၤ၏ ေက်းဇူးတရားမ်ားအား ရည္စူးကန္ေတာ့ခဲ့ၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ ရာမ ဦးအုန္းေမာင္ မွ ကန္ေတာ့ရျခင္း၏ ရည္႐ြယ္ခ်က္ႏွင့္ ခင္ပြန္းႀကီးဆယ္ပါး၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးမ်ားကို မေမ့မေလ်ာ့ျခင္းသည္ အက်ိဳးထူး အက်ိဳးျမတ္မ်ား ရ႐ွိခံစားရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားၿပီးေနာက္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္) ဥကၠဌ ဦးေက်ာ္သူမွ အဘဆရာႀကီးမင္းသိခၤႏွင့္ ပတ္သက္၍ အမွတ္တရ စကားေျပာၾကားျခင္းႏွင့္ အဘ ဆရာႀကီးမင္းသိခၤသည္ ႐ုပ္ခႏၶာ ကြယ္လြန္အနိစၥ ေရာက္႐ွိ သြားခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ အနီးအနားတြင္ အစဥ္ထာ၀ရ ႐ွိေနသကဲ့သို႔ ခံစားမိေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။ အဘ ဆရာႀကီးမင္းသိခၤ၏ တပည့္ရင္း ဆရာ/မမ်ားမွ နာေရးကူညီမႈအသင္း (ရန္ကုန္)သို႔ (၁) သိန္းက်ပ္၊ ဆရာမ ခ်စ္စုသြယ္မွ (၅) ေသာင္းက်ပ္ စုစုေပါင္း အလွဴေငြက်ပ္ ၁၅၀၀၀၀/- (တစ္သိန္းငါးေသာင္း) က်ပ္တိတိအား လွဴဒါန္းခဲ့ရာ ဥကၠဌ ဦးေက်ာ္သူမွ လက္ခံရယူ သာဓုေခၚဆိုခဲ့ပါသည္။
အမွန္တရားရဲ႕ အျခားတဖက္ဟာ အမွားမဟုတ္ဘူးေနာ္ … အျခားေသာ အမွန္တရားတစ္ခုသာ ျဖစ္တယ္။ (မင္းသိခၤ)
ကိုေက်ာ္သူအားေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္..
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
ျမစ္ႀကီးနား၊ ၂၄ ဇြန္၊ ၂၀၁၁ (YPI) - ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ေပၚရွိ ခရစ္ယာန္ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းႏွစ္ေက်ာင္းသို႔ စစ္ေျပးဒုကၡသည္ အေယာက္ ၄၀၀ နီးပါး ယမန္ေန႔က လာေရာက္ခုိလံႈလာၾကသည္။
တပ္ကုန္းႏွစ္ျခင္းခရစ္ယာန္ဘုရားရွိေက်ာင္းတြင္ ဒုကၡသည္ ၇၀ ေက်ာ္ခိုလံႈေနၿပီး ဇီးလြန္ႏွစ္ျခင္း ခရစ္ယာန္ ဘုရားရွိေက်ာင္းတြင္ ၃၀၀ ေက်ာ္ခိုလံႈေနၾကသည္။
အဆိုပါစစ္ေျပးဒုကၡသည္မ်ားသည္ ၀ိုင္းေမာ္ၿမိဳ႕နယ္ထဲရွိ ကဇူးေက်းရြာႏွင့္ ဂါးရာယန္းေက်းရြာမ်ားမွ ရြာလံုးကၽြတ္ထြက္ ေျပးလာၾကသူမ်ားပါ၀င္သကဲ့သို႔ ျမစ္ႀကီးနား-လိုင္ဇာကားလမ္းေပၚရွိ ရြာေပါင္းမ်ားစြာအနက္ ဂ်ာဘူရြာအပါအ၀င္ ရြာေလးရြာမွ ရြာလံုးကၽြတ္ ထြက္ေျပးလာသူမ်ားလည္းပါ၀င္သည္။ တခ်ိဳ႕မွာ ျမစ္ႀကီးနားအထိ ေရာက္မလာၾကေတာ့ဘဲ ၀ိုင္းေမာ္ၿမိဳ႕ရွိ ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္းမ်ားတြင္ ခိုလံႈေနသူမ်ားလည္းရွိသည္ဟုဆိုသည္။
ကဇူးေက်းရြာမွ ထြက္ေျပးလာသည့္ အသက္ ၅၂ ႏွစ္အရြယ္ ေဒၚက်န္၀င္က “အဲဒီစစ္ျဖစ္တဲ့ေန႔က က်မတို႔ အိမ္နံရံေတြ အားလံုး က်ည္ဆံထိလို႔ေပါက္ျပဲကုန္တာ။ ေတာ္ေသးတယ္ - က်မတို႔ အသက္ရွင္ေနေသးလို႔။ ေျပာမျပတတ္ ေလာက္ေအာင္ခံစားရပါတယ္” ဟု ေျပာျပသည္။
ကဇူးေက်းရြာႏွင့္ ဂါးရာယန္းေက်းရြာမ်ားအနီးတြင္ ၿပီးခဲ့သည့္ ဇြန္လ ၁၃ ရက္ေန႔ကျမန္မာအစုိးရစစ္တပ္ႏွင့္ ကခ်င္လြတ္လပ္ေရးတပ္ဖြဲ႕(KIA) အၾကား ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္မႈမ်ားျဖစ္ပြားခဲ့ရာ အလားတူစစ္ပြဲမ်ိဳး ထပ္မံျဖစ္ပြားမည္ကို စုိးရိမ္ေသာေၾကာင့္ ယမန္ေန႔က သံုးဘီးဆိုင္ကယ္မ်ားျဖင့္ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ေပၚသို႔ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္လာၾကျခင္းျဖစ္သည္ဟု အဆိုပါရြားမ်ားမွ ထြက္ေျပးလာသည့္ စစ္ေျပးဒုကၡသည္မ်ားက ေျပာျပသည္။၁၃ ရက္ေန႔ေနာက္ပိုင္း တိုက္ပြဲမ်ား ထပ္မံမျဖစ္ပြားေတာ့ေသာ္လည္း ရြာအနီးအနားတြင္ ျမန္မာစစ္တပ္မ်ား တပ္စြဲထားေသာေၾကာင့္ စိုးရိမ္ရသျဖင့္ ယခုလို ထြက္ေျပးလာရျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဂါးရာယန္းေက်းရြာမွ အသက္ ၃၀ေက်ာ္ စစ္ေျပးဒုကၡသည္ အမ်ိဴးသားတစ္ဦးက ေျပာျပသည္။
ျမစ္ႀကီးနား-လိုင္ဇာကားလမ္းေပၚရွိ ဂ်ာဘူရြာတ၀ိုက္တြင္ေတာ့ ေလာေလာဆယ္ စစ္ပြဲမ်ားမျဖစ္ပြားေသးေသာ္လည္း အနီးအနား၀န္းက်င္တြင္ တိုက္ပြဲမ်ားျဖစ္ပြားေနသည္ကို ၾကားသိေနၾကရသျဖင့္ မိမိတို႔ရြာမ်ားဆီသို႔ စစ္မီးမကူးစက္လာမီ ႀကိဳတင္ထြက္ေျပး လာၾကျခင္းျဖစ္သည္ဟု ထိုရြာမ်ားမွ ထြက္ေျပးလာၾကေသာ စစ္ေျပးဒုကၡသည္မ်ားက ဆိုသည္။
ဂ်ာဘူေက်းရြာမွ အသက္ ၅၂ ႏွစ္ရွိ စစ္ေျပးဒုကၡသည္ အမ်ိဴးသမီးႀကီးတစ္ဦးက ထိုသို႔ႀကိဳတင္ ထြက္ေျပးလာရသည္မွာ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္မတိုင္မီ (ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ KIA ၾကား အပစ္အခတ္မရပ္စဲမီ) တိုက္ပြဲမ်ား ျပင္းျပင္းထန္ထန္ျဖစ္ပြားခဲ့စဥ္က ျမန္မာစစ္တပ္က ကခ်င္တိုင္းရင္းသားမ်ားအေပၚ ရက္ရက္စက္စက္ ျပဳက်င့္ခဲ့သည့္ ျဖစ္ရပ္မ်ိဳးကဲ့သုိ႔ ထပ္မံႀကံဳေတြ႕ရမည္စိုးေသာေၾကာင့္ ႀကိဳတင္ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္လာရျခင္းျဖစ္သည္ဟု ယခုလို ေျပာျပသည္။
“(အဲဒီတုန္းကအျဖစ္အပ်က္ေတြကို) မ်က္စိထဲ ျပန္ျမင္ေယာင္လိုက္မိလို႔ အခုလိုေျပးလာတာ။ အဲဒီတုန္းက ဆို ျမန္မာစစ္တပ္ေတြက က်ြန္မတို႔ေယာက္်ားေတြကို ေပၚတာဆဲြတယ္။ မိန္းမေတြကို မုဒိန္းက်င့္ျပီး သတ္ခဲ့တယ္။ မိုင္းေတြေထာင္ထားတဲ့ေနရာမွာဆို ရြာသားေတြကို အရင္သြားခိုင္းတယ္။ ဒီလိုမ်ိဴးေတြျဖစ္ခဲ့ လို႔ (ေနာက္ထပ္ႀကံဳမွာ စိုးလို႔) အခုလို ေျပးလာခဲ့တာ။”
၁၇ ႏွစ္ၾကာ ႏွစ္ဘက္စစ္တပ္အၾကား အပစ္အခတ္ရပ္စဲခဲ့ၿပီးမွ ယခုလ ၉ ရက္ေန႔စၿပီး ျပန္လည္ျဖစ္ပြားလာသည့္ စစ္ပြဲတြင္လည္း ျမန္မာစစ္တပ္က ကခ်င္အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို အဓမၼျပဳက်င့္မႈမ်ားရွိခဲ့ေၾကာင္း ကခ်င္အမ်ိဳးသမီးအစည္းအရံုး - ထုိင္းႏိုင္ငံ (Kachin Women’s Assocation Thailand) က ယခုအပတ္အတြင္း ေၾကျငာခ်က္တစ္ေစာင္ ထုတ္ျပန္ထားသည္။
အသက္ ၁၅ႏွစ္မွ ၅၀ ႏွစ္အတြင္းရွိ ကခ်င္အမ်ိဳးသမီး ၁၈ ေယာက္ကို ျမန္မာစစ္တပ္မ်ားက အဓမၼျပဳက်င့္ခဲ့ သည္ဟု အတည္ျပဳရေၾကာင္း ၄င္းေၾကျငာခ်က္ကဆုိသည္။
ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ေပၚရွိ ခရစ္ယာန္ဘုရားေက်ာင္းတစ္ခုအတြင္းလာေရာက္ခိုလံႈေနသည့္ ကခ်င္စစ္ေျပးဒုကၡသည္မ်ား
ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ေပၚသို႔ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္လာေသာ ရြာသူ၊ရြာသားမ်ားသည္ ေတာင္ယာလုပ္ငန္းကို အဓိက အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းလုပ္ငန္းအျဖစ္ လုပ္ကိုင္ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။
စစ္ေျပးဒုကၡသည္မ်ားထဲတြင္ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ားလည္း ပါ၀င္ရာ ၄င္းတို႔၏ ပညာသင္ၾကားေရး အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ရသည္မွာ စိတ္မေကာင္းစရာျဖစ္ေၾကာင္း ေက်ာင္းသူ၊ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ အတူထြက္ေျပးလာသည့္ ဂ်ာဘူေက်းရြာက ဆရာမတစ္ဦးက ေျပာျပသည္။
“ကေလးေတြက မူလတန္းကေန ၈ တန္းအထိ ပါတယ္။ ၇၀ ေလာက္ရွိတယ္။ သူတို႔ေတြက သနားစရာပဲ။ ဇီးလြန္(ဘုရား)ေက်ာင္းက ကေလးေတြ ေက်ာင္းစိမ္း၊ ေက်ာင္းျဖဴနဲ႔ထြက္လာရင္ သမီးတို႔လည္း ေက်ာင္းတက္ခ်င္းတယ္ဆိုျပီးငိုႀကတယ္” ဟု အထက္ပါဆရာမက စိတ္မေကာင္းစြာေျပာျပသည္။
ေက်ာင္းသားသံုးဦး၏ မိခင္ျဖစ္သည့္ အသက္ ၄၂ ႏွစ္အရြယ္ ကဇူးေက်းရြာက မဂ်ာေဘာက္မွာ သူမ၏ သမီးမ်ား ေက်ာင္းျပန္တက္ရ ေတာ့မည္မဟုတ္ဟု ေတြးကာ မ်က္ရည္စက္လက္ႏွင့္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနသည္။
“သမီးျဖစ္သူက ေက်ာင္းအရမ္းတက္ခ်င္တယ္။ စစ္ျဖစ္တဲ့ မနက္ကဆို လြယ္အိပ္ပဲလိုက္ရွာေနတာ… ကၽြန္မေတာ့ သူတို႔ကိုႀကည့္ျပီး၀မ္းနည္းတယ္”ဟု မဂ်ာေဘာက္က ဆိုသည္။
ျမန္မာစစ္တပ္၏ ႏွိပ္စက္မႈဒဏ္ကို မခံရေစေရး ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္လာၾကသည့္ စစ္ေျပးဒုကၡသည္မ်ားကို ဘုရားေက်ာင္းမ်ားက ေနစရာႏွင့္စားစရာမ်ားေပးထားေသာေၾကာင့္ ေလာေလာဆယ္ စားေရးႏွင့္ေနေရး အဆင္ေျပေနေသးေသာ္လည္း မည္သည့္အခ်ိန္ေရာက္မွ ေနရပ္ျပန္သြားႏိုင္မည္ကို မသိၾကရာ အမ်ားစုမွာ ၄င္တို႔၏ မေသခ်ာ၊ မေရရာေသာ အနာဂတ္အတြက္ စိုးရိမ္ပူပန္ေနၾကသည္။
မိမိတို႔အေနျဖင့္ ယခုလို အသက္ေဘးမွ လြတ္ကင္းရာ၊လြတ္ကင္းေၾကာင္း ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ လာခဲ့ရေသာ္လည္း ေနာက္တြင္ခ်န္ထားခဲ့ရသည့္ လယ္ယာ၊ ၾကက္၊ ၀က္၊ ကၽြဲ၊ ႏြားမ်ားအတြက္ စိုးရိမ္မကင္းျဖစ္ေနၾကသည္ဟုလည္း ဆိုၾကသည္။
စစ္ပြဲစတင္ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ ဇြန္ ၉ ရက္မွစ၍ ထြက္ေျပးလာသည့္ ကခ်င္စစ္ေျပးဒုကၡသည္ ၁၃,၀၀၀ ေက်ာ္မွာ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕ KIO ဌာနခ်ဳပ္တည္ရွိရာ လုိင္ဇာၿမိဳ႕ႏွင့္ ၄င္းတုိ႔ထိန္းခ်ဳပ္ထားရာေဒသမ်ားသို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့ၾကၿပီး နယ္စပ္ခ်င္းထိစပ္ေနသည့္ တရုတ္ႏိုင္ငံပိုင္နက္အတြင္းသို႔ တိမ္းေရွာင္သြားသူမ်ားလည္းရွိသည္။
Yangon PressInternational
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
တိုင္းရင္းသား ျပည္သူေတြႏွင္႔ တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညႊတ္ေရး
ျငိမ္းဆက္လင္း(ျမစ္မခ)
ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြနဲ႕ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းျဖစ္တိုင္း ကၽြန္္မမွာ တူညီတဲ႕ ေမခြန္းတစ္ခုကို အျမဲ ေမးေလ႕ရွိခဲ႕ပါတယ္။ `တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညႊတ္ေရးအတြက္ ဘယ္လို ရည္မွန္းခ်က္မ်ိဳး ရွိပါသလဲ`ဆိုတဲ႕ ေမးခြန္းပါပဲ။ အထူးသျဖင္႕ တိုင္းရင္းသားပါတီေတြက ေခါင္းေဆာင္ေတြ ေျဖတဲ႕အေျဖနဲ႕ အျခား ႏိုင္ငံေရးပါတီက ေခါင္းေဆာင္ေတြ အမ်ားစုကေတာ႕ တိုင္းရင္းသားေတြ အားလံုး စည္းလံုးညီညႊတ္ေစခ်င္တယ္။ ျပည္တြင္းစစ္ မျဖစ္လိုဘူး ဆိုတဲ႕ တုိင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညႊတ္ေရးကို အမွန္တကယ္ကို႕ သေဘာညီၾကတာလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။
ကၽြန္မတို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျမန္မာလူမ်ိဳးက ၆၀% ေနထိုင္ၾကၿပီး အျခားတိုင္းရင္းသားမ်ားက ၄၀% ၀န္းက်င္ခန္႕ ေနထိုင္ၾကပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ေနထိုင္ၾကတဲ႕ တိုင္းရင္းသားေပါင္း ၁၃၅ မ်ိဳး ရွိေၾကာင္း၊ရွမ္းတိုင္းရင္းသားနဲ႕ ကရင္တိုင္းရင္းသားတို႕ကေတာ႕ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေတြထဲမွာ လူဦးေရအမ်ားဆံုးနဲ႕ လူမ်ိဳးၾကီးေတြျဖစ္ေၾကာင္း အၾကမ္းအားျဖင္႕ ေယဘူယ်ေလ႕လာခဲ႕ဖူးပါတယ္။ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ကလည္း ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းက ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕မွာ ၾကီးျပင္းခဲ႕သူ ျဖစ္တဲ႕အတြက္ တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညႊတ္ေရးကို စိတ္၀င္တစား၊ အေလးထားမိခဲ႕ပါတယ္။
ကၽြန္မငယ္ငယ္တုန္းကေတာ႕ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး အသိထဲမွာ စြဲေနတာက ၁၉၄၇ ခုႏွစ္တုန္းက ခ်ဳပ္ဆိုခဲ႕တဲ႕ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ပါပဲ။ ငယ္စဥ္က သင္ၾကားခဲ႕ရတဲ႕ ျမန္မာ႕သမိုင္းမွာလည္း ပါ၀င္ခဲ႕တယ္၊ က်က္ခဲ႕ မွတ္ခဲ႕ဖူးတာေၾကာင္႕လည္းစြဲေနခဲ႕ျခင္းျဖစ္ပါလ္ိမ္႕မယ္။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ကို ရွမ္း၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း စတဲ႕ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ၾကီးေတြအပါအ၀င္ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံုပါ၀င္ၿပီး ခ်ဳပ္ဆိုခဲ႕ၾကရင္း လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အားလံုး စည္းလံုးၿပီး တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ႕ၾကတယ္၊ အဲဒါေၾကာင္႕လည္း လြတ္လပ္ေရးကို ရရွိခဲ႕ေၾကာင္း မွတ္ခဲ႕ရပါတယ္။
၁၉၄၈ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္ေန႕မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရး ရရွိခဲ႕ပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရးရရွိၿပီးကာလတုန္းကလည္း တိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီညႊတ္ေရးဟာ စိတ္၀င္စားဖို႕ေကာင္းတဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္ေတြ ျဖစ္ခဲ႕တယ္လို႕ ေရွ႕မီေနာက္မီ လူၾကီးမ်ားရဲ႕ ေျပာျပခ်က္ေတြေၾကာင္႕ စိတ္၀င္စားခဲ႕မိပါတယ္။ ဒါ႕အျပင္ တိုင္းရင္းသားထဲက အခ်ဳိ႕က လက္နက္ကိုင္သြားခဲ႕တာေတြကိုလည္းေတြကိုလည္း ၁၉၄၈ခုႏွစ္ျမန္မာျပည္ဒိုင္ယာရီီ(ျမဟန္)၊ ရွာရွာေဖြေဖြ ျမန္မာ႕သမိုင္းအတြဲ၂၊ စတ႕ဲ စာအုပ္ေတြကို ဖတ္မိျခင္းအားျဖင္႕ သိခဲ႕ရတယ္။
၁၉၄၈ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္းမွာ စတင္ၿပီး ဗမာျပည္ဟာ တိုငး္ရင္းသားေတြနဲ႕ အဆင္မေျပမႈေတြ ျဖစ္ပြားခဲ႕ၿပီး စည္းလံုးညီညႊတ္ျခင္းကို ပ်က္ဆီးေစခဲ႕တာပါပဲ။ တကယ္ေတာ႕ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ဆိုတာကေတာ႕ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြရင္ထဲမွာ စြဲခဲ႕တဲ႕ စာခ်ဳပ္ပါ။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ထဲက အတိုင္း ျပည္နယ္ျပည္မ အခြင္႕အေရးတန္းတူ ရၾကလိမ္႕မယ္လို႕လည္း ေရွးကတည္းက ထင္မွတ္ခဲ႕ၾကတာပါ၊ ဒါေပမဲ႕ ခုခ်ိန္ထိ ျဖစ္မလာေသးဘူးလို႕ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႕ ဆံုတိုင္း ရင္ဖြင္႕စကားၾကားခဲ႕ရပါတယ္။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္အတိုင္းသာဆို ျပည္နယ္ျပည္ပ ေအးခ်မ္းလိမ္႕မယ္၊ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ ကိုင္တိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္လာစရာ မရွိပါဘူးလုိ႕ ခ်င္းအမ်ိဳးသား တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦးျဖစ္တဲ႕ ဦးက်င္ရွင္းထန္ကလည္း ေျပာခဲ႕ဖူးပါတယ္။
၁၉၅၇ကေန ၁၉၆၀ ကာလေတြမွာ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕ေတြဟာ တစ္ဖြဲ႕ၿပီး တစ္ဖြဲ႕လက္နက္ ကိုင္ခဲ႕ၾကတယ္လို႕ သမိုင္းမွတ္တမ္းေတြအရ သိရပါတယ္။ ဘာေၾကာင္႕လက္နက္ကိုင္ခဲ႕တာလည္း ဆိုတာကို ဟုိအရင္တုန္းကေတာ႕ နားမလည္ခဲ႕ပါဘူး၊ ဒါေပမဲ႕ လက္နက္ ကိုင္ရေလာက္တဲ႕ အေၾကာင္းရင္းေတြ ရွိေနခဲ႕မယ္ဆိုတာကိုေတာ႕ ခန္႕မွန္းမိခဲ႕ပါတယ္။
ကၽြန္မကေတာ႕ ငယ္စဥ္ကတည္းက ရွမ္းျပည္နယ္မွာ ေနထိုင္ၾကီးျပင္းခဲ႕ရသူ ပီပီ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ျဖဴစင္ရိုးသားမႈကို ယံုၾကည္ခဲ႕သူ ျဖစ္တယ္။ သူတို႕ မ်က္လံုးေတြကို ၾကည္႔ၿပီး သူတို႕ စကားေတြကို နားေထာင္ၿပီး သူတို႕လုပ္ရပ္ေတြကို ျမင္ရၿပီး သူတို႕ကို ေမာင္ႏွမ ေသြးခ်င္းလိုပဲ ျမင္ခဲ႕ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ၾကီးျပင္းခဲ႕ၾက၊ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲကို အတူတကြ ပါ၀င္ခ႕ဲၾကတဲ႕ ေမာင္ႏွမ သားခ်င္းေတြပဲ ဆိုတဲ႕ အသိက စြဲျမဲခဲ႕တယ္။ ငယ္စဥ္ကာလေတြမွာ သူတုိ႕ေတြရဲ႕ တိုင္ျပည္အေပၚထားတဲ႕ စိတ္ေစတနာေတြကိုလည္း ျမင္ခဲ႕ရပါတယ္။ ျပည္တြင္းစစ္ဆိုတာကို ေအာက္ျပည္ေအာက္သူေတြ ေၾကာက္ၾကသလို တိုင္းရင္းသားေတြကလည္း ေၾကာက္ၾကပါတယ္။ စစ္ဆိုတာ အသံမၾကားခင္၊ တုိက္ပြဲဆိုတာ မျဖစ္ခ်င္ၾကပါဘူး။
၁၉၈၉ ခုႏွစ္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညႊန္က တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ေတြနဲ႕ ေတြ႕ၿပီး ျငိမ္းခ်မ္းေရး ကမ္းလွမ္းခဲ႕တယ္၊ အဲဒီကမ္းလွမ္းခ်က္ေၾကာင္႕ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ ၁၇ ဖြဲ႕က ျငိမ္းခ်မ္းေရးယူခဲ႕ၾကေၾကာင္း ျမန္မာ႕အလင္းသတင္းစာနဲ႕ ေၾကးမံုသတင္းစာပါ သတင္းေတြအရ သိရဖတ္ရေတာ႕ ရိုးရိုးသားသား ၀မ္းသာခဲ႕မိပါတယ္။ ျပည္နယ္ေတြမွာ ယခင္ကထက္ပိုၿပီး ေအးခ်မ္းဖုိ႕ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေစဖို႕အတြက္ အခြင္႕အလန္းေတြရွိလာခဲ႕တာကိုလည္း ၾကားရတဲ႕အတြက္ ၀မ္းသာခဲ႕ရပါတယ္။
၁၉၉၃ ေလာက္မွာ ရန္ကုန္ေျမေပၚ ေျခခ်ခဲ႕ေပမဲ႕ ျပည္နယ္ေတြရဲ႕ ဖြံ႕ဲျဖိဳးမႈ သတင္းေတြကို အျမဲနားစြင္႕ေနခဲ႕မိတယ္။ ကၽြန္မတို႕ ၇ွမ္းျပည္နယ္မွာ ရွိခဲ႕တဲ႕ သမိုင္း၀င္ ဂုတ္ထိတ္ တံတားကို ဘယ္အခ်ိန္မွာမ်ား ျပန္လည္ ျပဳျပင္ေပးမလဲ၊ တကယ္႕ကို ႏိုင္ငံျခား ခရီးသြားဧည္႕သည္ေတြကို စြဲေဆာင္လို႕ရတဲ႕ တံတားပဲ ဆိုတာလည္း သိထားေတာ႕ ႏိုင္ငံေတာ္ ၀င္ေငြ တိုးေစမယ္လို႕လည္း ေမွ်ာ္လင္႕ခဲ႕ပါတယ္။ ခုေတာ႕ ဂုတ္ထိတ္တံတားဆိုတာ ပ်က္ဆီးေနပါၿပီ၊ တပ္မေတာ္အစိုးရလက္ထက္မွာ အျမဲပဲ တည္ေဆာက္ေရးေတြမွာ ျပည္နယ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ပါခဲ႕သလဲ ဆိုတာကိုေတာ႕ စိတ္၀င္စားခဲ႕တာပါပဲ။လမ္းေတြေဖာက္တဲ႕ထဲမွာ ျပည္နယ္ေတြ ပါသလား။ ဆိုတာလည္း အျမဲေစာင္႕ၾကည္႕မိခဲ႕တာပါပဲ။
ဒီၾကားထဲမွာ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ေလာက္တုန္းက ကခ်င္ျပည္က သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေတြ႕ေတာ႕ သူတုိ႕ ကခ်င္ျပည္နယ္ထဲမွာ တရုတ္လူမ်ိဳးေတြ အ၀င္မ်ားလာတဲ႕ ကိစၥေတြ ကခ်င္ျပည္နယ္ရဲ႕ တစ္၀က္တိတိကို တရုတ္ေတြ ပိုင္ေနပါၿပီလို႕ ေျပာရင္း မ်က္ရည္က်တယ္ ၿပီးေတာ႕ ျပည္နယ္ေရာက္ေနတဲ႕ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ဒုကၡေတြကို ေျပာဆို ရင္ဖြင္႕ၾကရင္း။ သူနဲ႕ အတူ ကၽြန္မလည္း လိုက္ပါ ခံစားခဲ႕ရပါတယ္။
ကၽြန္မတို႕လို ရန္ကုန္မွာ ေနထိုင္ၾကတဲ႕သူေတြမွာေတာင္ လိုအပ္ခ်က္ေတြ၊ မျပည္႕စံုမႈေတြ၊ ႏွိမ္႕က်မႈေတြ၊ မေျပလည္မႈေတြ အႏိုင္က်င္႕ခံရမႈေတြ ရွိေနခဲ႕တာ သူတို႕လို ျပည္နယ္ေတြက လူေတြ ဆိုရင္ေတာ႕ ပိုဆိုးမွာပါပဲ။ လူမသိ သူမသိ နာက်င္ ဇာတ္လမ္းေတြ ဘယ္ေလာက္ မ်ားခဲ႕ပါသလဲ။ တရားဥပေဒ မစိုးမိုးတဲ႕ ေဒသေတြမွာ သူတို႕ရဲ႕ ျပည္နယ္ေတြက ပိုဆိုးပါတယ္လို႕ သူက ေျပာၿပီး ငိုေတာ႕ ကၽြန္မကလည္း လိုက္ငိုမိပါတယ္။
သူဘာေျပာခ်င္သလဲ ဆိုတာကို ကၽြန္မသိခဲ႕တယ္ေလ။ ကၽြန္မငိုခ်င္းနဲ႕အတူ ကိုယ္႕ကိုယ္ကိုယ္လည္း တာ၀န္မေက်တဲ႕သတင္းေထာက္လို႕ ျမင္လာမိတယ္။ ကၽြန္မတုိ႕ ရွမ္းျပည္က ေတာင္တန္းေတြမွာ သစ္ပင္ ေတြမရွိေတာ႕တဲ႕ကိစၥ၊ ေခ်ာင္းေတြဟာ ပ်က္ဆီးကုန္တဲ႕ ျပသနာ၊ ရွမ္းျပည္ကို ဆန္သယ္ခြင္႕မေပးလို႕ ေျပာင္းစားခဲ႕ရတဲ႕ ေန႕ရက္ေတြ၊ ေဆးရံုမွာ ဆရာ၀န္ရွိလို႕ ဆရာ၀န္ေွမွ်ာ္ရင္း ေသဆံုးခဲ႕ရတဲ႕ ေဒသခံေတြ၊ ဘယ္ကို တိုင္လို႕တိုင္ရမွန္းမသိဘဲ ခံလိုက္ရတဲ႕ မုဒိန္းမႈေတြဆိုတာ ဘယ္မီဒီယာမွာမွ မပါခဲ႕ဘူး။ ကၽြန္မ သတင္းေထာက္ ျဖစ္လာခ်ိန္မွာ ေရးခဲ႕ေပမဲ႕ ဘယ္တုန္းကမွ ေဖာ္ျပမခံခဲ႕ရဘူးေလ။ ကၽြန္မဟာ တိုင္းရင္သား သတင္းေတြကို ျပည္သူေတြ သိေအာင္ မေရးႏိုင္ခဲ႕ပါဘူး။ အဲဒီအတြက္ အျပစ္တင္ပါတယ္ ကိုယ္႕ကိုယ္ကိုပါ။
ဒါဟာ ကၽြန္မတုိ႕ ရွမ္းျပည္နယ္တစ္ခုတည္းတင္ ၾကံဳေနရတာ မဟုတ္ဘူး ခ်င္းျပည္နယ္၊ ကယားျပည္နယ္၊ ရခိုင္ျပည္နယ္၊ ကခ်င္ျပည္ေတြမွာလည္း အလားတူ ေ၀ဒနာေတြ ဒဏ္ရာေတြနဲ႕ ဆိုတာကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းသိလာခဲ႕ရတယ္။ ကၽြန္မက တိုင္းရင္းသား ဆိုရင္ပိုစာနာတတ္လာေတာ႕တယ္။
၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ နယ္ျခားေစာင္႕တပ္ ျပသနာနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕အခ်ိဳ႕ လက္နက္ ျပန္ကိုင္ခဲ႕တဲ႕ သတင္းေတြကိုလည္း ၾကားခဲ႕ရပါတယ္။၂၀၁၀ခုႏွစ္ ၀န္းက်င္မွာ နယ္စပ္ေဒသအခ်ိဳ႕မွာ ဗံုးေပါက္ကြဲမႈေတြျဖစ္ၿပီး ေဒသခံ တိုင္းရင္းသားေတြ ေအးခ်မ္းယာကို ေျပးလႊားေနထိုင္ခဲ႕ရတယ္ဆိုတဲ႕ သတင္းေတြကို ျမန္မာ႕အလင္းနဲ႕ ေၾကးမံုသတင္းစာပါ သတင္းေတြအရ ၾကားရေတာ႕လည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရျပန္ပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားဆိုတာက ကၽြန္မတို႕နဲ႕ ေသြးရင္းသားရင္းလို သေဘာထားရမယ္႕ ေမာင္ႏွမေတြပါ။
နယ္ခ်ဲ႕ေတြကို အတူးတကြ တိုက္ခဲ႕ၾကတဲ႕ သူေတြပါ။ ထိုေဒသေတြမွာလည္း ေအးခ်မ္းသာယာေစခ်င္ပါတယ္။ တိုက္ပြဲေတြ ၾကားမွာ ေျပးလႊားေနတဲ႕ လူေတြကို ျမင္ေယာင္ၿပီး စာနာလာတယ္၊ စိတ္မေကာင္းျဖစ္လာရတယ္။ တကယ္႕ကို စိတ္ထိခိုက္ရပါတယ္။
ဘာေၾကာင္႕မ်ား ျပည္တြင္းမွာ ကိုယ္႕အခ်င္းခ်င္းတိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္ေနရတာလဲ၊ တိုက္ပြဲေတြကို ရပ္တန္႕ေပးပါလို႕ပဲ ေအာ္ဟစ္ခ်င္စိတ္ေတြ ေပၚလာခဲ႕တယ္၊ အဲဒီကာလမွာပဲ တိုင္းရင္းသားပါတီေခါင္းေဆာင္တဦးက ေျပာတယ္။ ခုလို တိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္ေနတာက တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြက အခ်က္ ၃ ခ်က္ကို ေတာင္းဆိုလို႕လို႕သူက ေျပာတယ္။ ပထမအခ်က္က ဖမ္းထားတဲ႕ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ေတြ အားလံုးကို လႊတ္ေပးပါတဲ႕။ ဒုတိယ အခ်က္က တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြအားလံုးရယ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရယ္ ၿပီးေတာ႕ အစိုးရရယ္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေပးပါတဲ႕။ တတိယအခ်က္က ျပည္နယ္ေတြမွာရွိတဲ႕ သဘာ၀အရင္းအျမစ္ေတြနဲ႕႔ပတ္သက္ၿပီး ျပည္နယ္ေတြကိုလည္း ခံစားခြင္႕ေပးပါတဲ႕။ အဲဒီအခ်က္ သံုးခ်က္ကို ေတာင္းဆိုေနတာလို႕ သူက ရွင္းျပတယ္။ တကယ္ပဲ အဲဒီအခ်က္ေတြကို လက္ခံေပးလိုက္ရင္ ျပည္တြင္း စစ္ေတြခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားပါလိမ္႕မယ္လို႕ သူက ရွင္းျပပါတယ္။
ယေန႕အစိုးရသစ္လက္ထက္မွာ တိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီညႊတ္ေရးကို ယခင္ကထက္ပိုၿပီး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္လိမ္႕မယ္လို႕ အားလံုးက ေမွ်ာ္လင္႕ထားၾကပါတယ္။ မတ္လ ၃၀ ရက္ေန႕က ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္မွာ ေျပာၾကားခဲ႕တဲ႕ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတၾကီး ဦးသိန္းစိန္ရဲ႕ မိန္႕ခြန္းထဲမွာလည္း တိုင္းရင္းသားေရးနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ေလးေလးနက္နက္ေျပာၾကားခဲ႕တာကို ျမန္မာ႕ရုပ္ျမင္သံၾကားကတဆင္႕ ေတြ႕ခဲ႕ျမင္ခဲ႕ရတယ္။
ႏို္င္ငံေတာ္ သမၼတၾကီးဦးသိန္းစိန္က မိန္႕ခြန္းေျပာၾကားရာမွာ `ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံမွာ အင္အားသံုးရပ္ေတာင္႔တင္းေနဖို႕လိုပါတယ္။ အဲဒီအင္အားေတြကေတာ႕ (၁) ႏိုင္ငံေရးအင္အား(၂) စီးပြားေရးအင္အားနဲ႕ (၃) ႏိုင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရးအင္အားတို႕ျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံေရးအင္အားဆိုတာကေတာ႕ တို္င္းရင္းသားစည္းလံုးညီညႊတ္ေရးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လူမ်ိဳး စုေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္နဲ႕စုစည္းေနထိုင္ၾကတဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏို္င္ငံအတြက္ တိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီညႊတ္ေရးဟာ အလြန္အေရးၾကီးပါတယ္။ တိုု္င္းရင္းသားစည္းလံုးညီညႊတ္မႈ ျပိဳကြဲရင္ ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးလည္း အစိတ္စိတ္အျမြာျမြာ ျပိဳကြဲပ်က္စီးသြားမွာ ျဖစ္တဲ႕အတြက္ တိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီညႊတ္ေရးကို အထူးအေလးထားၿပီး တည္ေဆာက္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္`လို႕ ထည္႔သြင္းေျပာၾကားခဲ႕ပါတယ္။
ႏို္င္ငံေတာ္သမၼတၾကီးရဲ႕ မိန္႕ခြန္းကို ျပည္သူလူထုက အင္မတန္ ႏွစ္ေထာင္းအားရျဖစ္ခဲ႕ၾကပါတယ္။ ပညာရွင္မ်ားကလည္း သေဘာက်ႏွစ္ျခိဳက္ခဲ႕ၾကတယ္၊ တိုင္းရင္းသားေတြကလည္း နယ္စပ္ေတြမွာ ျဖစ္ပြားေနတဲ႕ လက္နက္ကိုင္ တိုက္ပြဲေတြရဲ႕ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေမွ်ာ္လင္႕ခဲ႕ၾကပါတယ္။ ျပည္နယ္ေတြရဲ႕ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေရးကိုလည္း ျပည္နယ္၀န္ၾကီးမ်ားမွ အထူးဂရုျပဳေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္ဖို႕အတြက္ တိုင္းရင္းသားျပည္သူေတြကလည္း တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညႊတ္ေရးကို အေလးထားေနၾကပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီညႊတ္ေရးကို လိုလားေနသူမ်ားအေနနဲ႕ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေမွ်ာ္လင္႕ထားၾကတာပါ။
တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညႊတ္ေရး မရေသးသေရြ႕ ျငိမ္းခ်မ္းေရး မရႏိုင္ပါဘူး လို႕ ေျပာေနတဲ႕ ဆရာဒဂုန္တာရာရဲ႕ အသံကိုလည္း မၾကာမၾကာ ၾကားေနရပါတယ္။ ကိုယ္႕တုိင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း တိုက္ေနရတာေလာက္ ရင္နာဖို႕ေကာင္းတာ မရွိဘူးဗ်ာလို႕ ေျပာခဲ႕ဖူးတဲ႕ တပ္ရင္းမွဴးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အသံကိုလည္း ျပန္ၾကားမိပါတယ္။ တုိက္ပြဲဆိုတာ စစ္ေျမျပင္ဆိုတာ ဘယ္သူမွ မျဖစ္ခ်င္ၾကပါဘူး။ အထူးသျဖင္႕ တိုင္းရင္းသား ျပည္သူေတြဟာ စစ္ဆိုတာကို ေၾကာက္ခဲ႕တာ၊ တိုက္ပြဲဆိုတာ မျဖစ္ခ်င္ေတာ႕ဘူးဆိုတာ သိေစခ်င္လွပါတယ္။
Myit Makha Mediagroup
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
ျမန္မာျပည္ရဲ႕ လွ်ဳိ႕၀ွက္ ကန္႔လန္႔ကာ ေနာက္ကြယ္ကို ထုိးေဖာက္ ၾကည့္႐ႈျခင္း၊ ေရြးေကာက္ပြဲ အတုအေယာင္နဲ႔ ခက္ခဲတဲ့လမ္းေၾကာင္း ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ပါ ၾကားနာပြဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အေမရိကန္ ကြန္ဂရက္စ္ လႊတ္ေတာ္မွာ ဗြီဒီယိုကေနတဆင့္မိန္႔ခြန္းေျပာဆုိလိုက္ပါတယ္...
မိန္႕ခြန္းအျပည့္အစံုမူရင္းDASSK Message to House Subcommittee Heraing June 22 2011
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
ေမာင္မ်ဳိးမင္း(ရင္တြင္းျဖစ္) ရုိက္ကူးတ့ဲ ကားေပၚမွာ လုိက္လာတယ္ ဆုိတ့ဲ သရဲကား Video။ ။Burmese Classic
အခုတေလာ ရပ္ထဲရြာထဲမွာ လူေၿပာသူေၿပာမ်ားေနတဲ့ ၿမန္မာဗီဒီယိုဇာတ္ကား၊ လူႀကည့္မ်ားေနတဲ့ ဗီစီဒီအေခြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ေ၀ဖန္သံမ်ိဳးစံုႀကားရလြန္းလို႔ “မိုင္တိုင္ (၇၆)”ကို ႏွစ္ေခါက္သံုးေခါက္ ႀကည့္ၿဖစ္ပါတယ္။ ေနၿပည္ေတာ္သြားတဲ့လမ္းဆိုေတာ့ ဆင္ဆာခြင့္မၿပဳတာ... တကယ့္အၿဖစ္အပ်က္၊ လူႀကီးတစ္ေယာက္ သားရဲ႕ကားက တကယ္တိုက္ခဲ့တာ... ဦးပိုင္လိမိတက္ ကားလိုင္းၿဖစ္လို႔ ဆင္ဆာထိတာ... စသၿဖင့္ ဗီဒီယိုပရိသတ္ေတြရဲ႕ ထင္ၿမင္ခ်က္ေပါင္းစံု ပလူပ်ံေနေပမယ့္ အားလံုး တညီတညြတ္ တည္း ေၿပာႀကတာက “ႀကည့္လို ့ေကာင္းတယ္”ဆိုတာပါဘဲ။
ဗီဒီယိုဇာတ္ကား နာမည္အမွန္က “ကားေပၚမွာလိုက္လာတယ္”ၿဖစ္ၿပီး လူေတြပါးစပ္ဖ်ားမွာေတာ့ “မိုင္တိုင္(၇၆)”လို႔ ေရပန္းစားပါတယ္။ ဆင္ဆာအဖြဲ႔ရဲ႕တားၿမစ္မႈကို ခံထားရေပမယ့္ အၿပင္ေလာကမွာ ေစ်းကြက္ၿမင့္ၿပီး လူအႀကည့္ဆံုး၊ ေရာင္းအေကာင္းဆံုးအေခြ ၿဖစ္ေနပါတယ္။ မင္းအုပ္စိုး၊ ခြန္းဆင့္ေနၿခည္နဲ႔ လင္းဇာနည္ေဇာ္တို႔အဓိက သရုပ္ေဆာင္ပါတယ္။ ဒါရိုက္တာက ေမာင္မ်ိဳးမင္း (ရင္တြင္းၿဖစ္)ပါ။ ဆင္ဆာအဖြဲ ့ရဲ ့၁၃ / ၂၀၁၀ အစည္းအေ၀းမွ အမ်ားၿပည္သူသို ့ ၿပရန္မသင့္၍ ခြင့္မၿပဳခဲ့တဲ့ ဇာတ္ကားၿဖစ္ၿပီး ဘာသာ သာသနာႏွင့္ ယံုႀကည္ကိုးကြယ္မႈကို ယံုမွား သံသယၿဖစ္ေစၿခင္း၊ ႀကည့္ရႈသူပရိသတ္အတြက္ အက်ိဳးၿပဳမႈ မရွိေသာ လူအမ်ားစိတ္ေၿခာက္ၿခားဖြယ္ သရဲတေစၦ ၀ိညာဥ္ဇာတ္ကားမ်ားကို ရိုက္ကူးေဖာ္ၿပၿခင္း မၿပဳရန္ ညႊန္ႀကားထားၿပီးၿဖစ္ၿခင္းအၿပင္ စာေပစိစစ္ေရးမူအခ်က္ (၇၀)မွ လူမႈေရးမူ (၇)ႏွင့္ ၿငိစြန္းေန၍ ဗီဒီယိုဆင္ဆာအဖြဲ ့မွ ေထာက္ညႊန္ခ်က္ (၁၀)ခ်က္ၿဖင့္ အမ်ားၿပည္သူသို႔ ၿပသရန္ မသင့္ေသာေႀကာင့္ ခြင့္မၿပဳခဲ့တာလို ့“မိုင္တိုင္ (၇၆)”နဲ ့ပတ္သက္ၿပီး ဗီဒီယိုဆင္ဆာအဖြဲ ့က ဆင္ေၿခေပး တုန္႔ၿပန္ခဲ့ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္အၿမင္ေၿပာရရင္ ဗီဒီယိုဆင္ဆာအဖြဲ႔ရဲ႕ လုပ္ရပ္အမွားႀကီး မွားပါတယ္။ ဒီဇာတ္ကားကို ခြင့္မၿပဳတာဟာ အခု လူေတြေၿပာေနႀကတဲ့၊ စြပ္စြဲေနႀကတဲ့ အေႀကာင္းအခ်က္ေတြကို အဓိကေပတံ အၿဖစ္ ကိုင္ၿပီး ခ်ိန္ထိုးခဲ့လို႔ဘဲ ၿဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဆင္ဆာအဖြဲ႔ရဲ႕ ခြင့္ၿပဳခ်က္နဲ႔ အမ်ားၿပည္သူ ႀကည့္ရႈရန္ သင့္ေတာ္တယ္ဆိုၿပီး ထြက္ခဲ့ၿပီးသား သရဲလိုလို၊ စုန္းလိုလို၊ ရာဇ၀င္လိုလို ကားမ်ိဳးေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ယုတၱိရွိမွ၊ ပရိသတ္ကို အက်ိဳးၿဖစ္ေစမွဆိုတဲ့ စံခ်ိန္စံညႊန္းႀကီးကို က်စ္က်စ္ဆုတ္ကိုင္ၿပီး ၿမန္မာရုပ္ရွင္ ဗီဒီယိုဇာတ္ကား ေတြကို ဆန္တုတ္တိုက္ ခ်ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ “ၿမန္မာ့ရုပ္ရွင္ဗီဒီယို အဆင့္အတန္းၿမင့္မားေရး၊ ႏိုင္ငံတကာအဆင့္သို႔ ထိုးေဖာက္ႏိုင္ေရး” ဆိုတဲ့ ေႀကြးေႀကာ္သံေတြဟာ အရူးခ်ီးပန္းဟစ္ေအာ္သံ ေတြဘဲ ၿဖစ္မွာပါ။
ရုပ္ရွင္ (Movie) ရဲ႕အနက္အဓိပၸာယ္စစ္စစ္ကို နားလည္ တတ္ကၽြမ္းႀကဖို႔ လိုအပ္ေနပါၿပီ။ ႏိုင္ငံတကာအဆင့္ကို မလွမ္းပါနဲ႔ဦး၊ အာရွအဆင့္ကို မေၿပာပါနဲ႔ဦး၊ အာဆီယံႏိုင္ငံေတြက ထုတ္လုပ္လိုက္တဲ့ ရုပ္ရွင္ေတြကို ႀကည့္ႀကပါ။ သူတို႔ေတြရဲ႕“အမ်ားၿပည္သူသို႔ ၿပသရန္မသင့္”ဆိုတာဘာကိုေခၚတာလဲ၊ ဘာနဲ ့ခ်ိန္ထိုးတာလဲဆိုတာ ေလ့လာစူးစမ္းဖို ့ေကာင္းတယ္။ ကမာၻ အဆင့္ ေရာက္ခ်င္ရင္ ကိုယ့္အရပ္ ကိုယ့္ဇာတ္ လုပ္ေနလို႔ မရပါဘူး။ ၀ါးလံုးေခါင္းထဲ လသာ ေနလို႔ မၿဖစ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာ စက္ပိုင္းဆိုင္ရာ ခ်ိဳ႕တဲ့ပါတယ္။ အတတ္ပညာပိုင္းဆိုင္ရာ အားနည္းပါတယ္။ ဒီႏွစ္ခ်က္ဟာ ဘာ့ေႀကာင့္ၿဖစ္ခဲ့ရတာလဲဆိုတာ ရုပ္ရွင္ေလာကသားေတြ သိႀကပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အိုင္ဒီယာေတြ၊ စဥ္းစားေပါက္ေတြ၊ Fine Art ေတြဟာ လံုး၀ မခ်ိဳ႕တဲ့ဘူး၊ လံုး၀အားမနည္းဘူး။ ႏိုင္ငံတကာအဆင့္နဲ႔ယွဥ္ရင္ အလွမ္းမေ၀းဘူး။ ဒီအခ်က္တစ္ခုဘဲ ထူးထူးၿခားၿခား ေပမီေဒါက္မီရွိေနတာေလးကို ႏိုင္ငံကို ခ်စ္ၿမတ္ႏိုးလွပါတယ္ဆိုတဲ့သူေတြက အားေပးအားေၿမွာက္ လုပ္ေပးရမယ့္အစား ရွင္သန္ႀကီးထြားခြင့္မရေအာင္ ေစာင့္ႀကည့္သင္းကြပ္ ေနတာဟာ အင္မတန္ ၀မ္းနည္းစရာပါ။ “ပရိသတ္ အက်ိဳးၿပဳမႈ မရွိ” ဆိုတဲ့ ႀကိမ္လံုးနဲ႔ ရိုက္ရိုက္ေနတာကို ေက်ာေကာ့ေအာင္ ခံေနႀကရလြန္းလို႔ အစစအရာရာ ခ်ည့္နဲ႔ေနပါၿပီ။ ရုပ္ရွင္ဆင္ဆာ၊ စာေပဆင္ဆာေတြက ခ်မွတ္ထားတဲ့ ေခတ္နဲ႔ အဆီအေငၚမတဲ့၊ ကန္႔လန္႔တိုက္၊ ကင္ေပတိုင္ဆန္ဆန္ အခ်က္အလက္ေတြကို ၿပန္လည္ ၿပင္ဆင္သင့္ပါၿပီ။ အမ်ိဳးသားေရးတစ္ခုလို ဦးတည္ၿပီး ေၿပာင္းၿပန္လွန္ပစ္ရမွာေတြကို ရဲရဲတင္းတင္း ကိုင္တြယ္ေဆာင္ရြက္သင့္ပါၿပီ။
“မိုင္တိုင္ (၇၆)”ကို ပရိသတ္ေတြ အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္း အားေပးႀကၿပီး၊ ဆင္္ဆာအဖြဲ႔က မ်က္စိ စပါးေမႊးစူးတာမ်ိဳးဟာ ရုပ္ရွင္နယ္ပယ္မွာတင္မဟုတ္ဘဲ က်န္တဲ့ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးနယ္ပယ္မ်ားမွာလည္း အလားတူ ပရိသတ္နဲ ့အာဏာပိုင္အဖြဲ ့တို ့ ေပါင္းစပ္လို ့ မရ ႏိုင္ေသးတဲ့ ၿဖစ္ရပ္ေၿမာက္မ်ားစြာ ရွိေနပါတယ္။ ႏိုင္ငံနဲ႔ ့လူမ်ိဳး ေရွ ့ေရးအတြက္ စိုးရိမ္မိပါတယ္။ ေၿပာႀကေႀကးဆိုရင္ ဒီဇာတ္ကားဟာ ဘုရားေဟာ ငါးပါးသီလထဲက “ေသရည္ေသရက္ ေသာက္စား ၿခင္းကို ေရွာင္ႀကဥ္ပါမည္”ဆိုတဲ့ ေကာင္းၿမတ္တဲ့သီလတစ္ပါးကို ေစာင့္ထိန္းခ်င္တဲ့စိတ္ ၿဖစ္ေပၚလာေအာင္ တိုက္တြန္းလႈံ႔ေဆာ္ထားၿပီး အဲဒီပစ္မွတ္ကို “မိ” ေအာင္ ဇာတ္အိမ္။ ဇာတ္ကြက္ကို တည္ေဆာက္ ထားတဲ့အၿပင္ သရုပ္ေဆာင္အားလံုးလည္း ကြက္တိသရုပ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဇာတ္ညႊန္းဆရာ၊ ဒါရိုက္တာ၊ သရုပ္ေဆာင္ေတြနဲ့တကြ ေနာက္ကြယ္က ပံ့ပိုးေပးတဲ့သူအားလံုး ပင္ပင္ပန္းပန္း အားထုတ္ခဲ့ႀကပံု ရပါတယ္။ အကယ္ဒမီဆုေတြ ဘာေတြေတာင္ မွန္းႏိုင္ပါေသးတယ္။
ဒါေပမယ့္ “မိုင္တိုင္ (၇၆)” ဟာ ဆင္ဆာမိုင္း “ထိ” ခဲ့ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ “မိုင္တိုင္ (၇၆)” ဟာ ပရိတ္သတ္မိုင္း “မထိ” ခဲ့ပါဘူး။
ေအာင္မ်ိဳးထြန္း
၂၂- ၆- ၂၀၁၁
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
လတ္တေလာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ကခ်င္၊ ကရင္ နဲ႕ ႐ွမ္း ျပည္နယ္ေတြက စစ္ပြဲေတြဟာ အစိုးရ ရဲ႕ အေျမာ္အျမင္နည္းပါးမႈ၊ ငါတေကာေကာ ေမာက္မာမႈ၊ ေတြေၾကာင့္ျဖစ္ရတယ္ လို႕႔ပဲ ႐ွင္း႐ွင္းေျပာခ်င္တယ္။
စစ္ ဆိုတာ ငါ့မွာ အင္အား႐ွိတယ္၊ ငါႏိုင္ေအာင္ တိုက္ႏိုင္တယ္ လို႕ ဆိုၿပီးေတာ့ လည္း တိုက္ စရာမွ မဟုတ္တာ။ ဘယ္လိုနည္းနဲ႕ပဲ အာဏာကို ရ ထား၊ ရ ထား၊ အစိုးရ တရပ္ဟာ သူအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ တိုင္းသူျပည္သားေတြရဲ႕ ထိခိုက္နာက်င္မႈေတြ၊ ပ်က္စီးဆံုး႐ႈံးမႈေတြကို ျပည့္စံုေအာင္ ကာကြယ္ေပးႏိုင္မွ အစိုးရေကာင္း( Good government) ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ပါးစပ္က ဂြဒ္ဂါးဗားမန္႕ လို႕ေျပာတိုင္းျဖစ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလို စစ္ျဖစ္ဖုိ႕မေျပာနဲ႕ သြားရင္းလာရင္း၊ ရထားေတြေမွာက္ၿပီး၊ ကားေတြေမွာက္ၿပီး လူေတြအစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ပ်က္စီးဆံုး႐ႈံးရတယ္ဆိုရင္ေတာင္ အစိုးရ မွာ တာ၀န္႐ွိတယ္။ တာ၀န္လည္း ယူရမယ္။ ဒါမွ ဂြဒ္ဂါးဗားမန္႕ လို႕ေခၚတယ္။ အလကားေနရင္းေတာ့ မဂြဒ္ ဘူးဗ်။ခု ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ အစိုးရနဲ႕ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕အစည္းေတြနဲ႕ ျဖစ္ရတဲ့ စစ္ပြဲေတြဟာ အစိုးရအေနနဲ႕တာ၀န္လံုးလံုးလ်ားလ်ားယူရမယ့္ ျဖစ္ရပ္ေတြျဖစ္တယ္။
ျပည္သူလူထုကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့အစိုးရျဖစ္ခ်င္ရင္၊ အစိုးရေကာင္းျဖစ္ခ်င္ရင္ ျပည္သူက မႀကိဳက္ဘူးလို႕ေအာ္ေနမွေတာ့ နားေထာင္ေပါ့။ ျမစ္ဆံုေရကာတာစီမံကိန္းဟာ ဘယ္လိုအက်ိဳးျမတ္ပဲ ႐ွိ႐ွိ၊ ျပည္သူတရပ္လံုးက မလုပ္ပါနဲ႕ လို႕ ၀ိုင္းေအာ္ေနတာကို ငါတေကာေကာၿပီး ဆက္လုပ္တာကိုးက အစိုးရရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ဟာ ငါတေကာေကာ ေကာ ရာ မက်ဘူးလား။ အဲဒီ ျမစ္ဆံု၊ အဲဒီ ဧရာ၀တီ နဲ႕ ျမန္မာျပည္ကို တည္ေဆာက္ထားတာ။ ေနရာတကာ အက်ိဳးျမတ္႐ွိတိုင္း လုပ္လို႕ မရဘူး။
အထူးသျဖင့္ တုိင္းျပည္ကိစၥဆိုတာ အက်ိဳးအျမတ္ထြက္တိုင္း လုပ္ရတာမဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမတ္လို႕ ေရႊတိဂံုကိုေရာင္းလို႕မရဘူး၊ ျမတ္လုိ႕ ခါကာဘုိရာဇီကို ေပးလို႕မရဘူး။ ဒါ တိုင္းျပည္ ကိစၥ။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ဟာ ဘယ္ေလာက္ဆင္းရဲဆင္းရဲ၊ ဘယ္ေလာက္ အက်ိဳးအျမတ္နည္းနည္း ကိုယ့္ေျမ၊ ကိုယ့္ေရ၊ ကိုယ့္သယံဇာတကို ေစာင့္ေ႐ွာက္ေစာင့္ထိန္းမႈမ႐ွိပဲ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာတည္တံ့ခိုင္ၿမဲေရးလို႕ေအာ္ေနလည္း အလကားျဖစ္မွာပဲ။ လြတ္လပ္ေရးဆိုတာ သူတပါး ကၽြန္ ျပဳသိမ္းပိုက္ထားမွ ဆံုး႐ႈံးတာမဟုတ္ဘူး။ ႐ွိ႐ွိသမွ် သယံဇာတေတြ လက္သည္မေပၚေအာင္ ၀ိုင္းၿပီး အလုအယက္ ေအာက္ေစ်းနဲ႕ လက္၀ါးႀကီးအုပ္ ခံေနရတာလည္း လြတ္လပ္ေရး ဆံုး႐ံႈးတာပါပဲ။ အဂၤလိပ္ေတြ ကိုလိုနီ နယ္ခ်ဲ႕ တုန္းက သယံဇာတေတြကို ထုတ္ၿပီးသယ္သြားတယ္။ ကုန္ၾကမ္းေတြကို ေစ်းေပါေပါနဲ႕ထုတ္လုပ္တယ္။ ကုန္ေခ်ာေတြကို အျမတ္တင္ၿပီးလာေရာင္းခဲ့တယ္ တဲ့။ ဒါဆို ခု ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံကို အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြက ဘယ္လို ဆက္ဆံေန၊ ဘယ္လို ျပဳမႈေနသလဲ ႏိႈင္းယွဥ္စဥ္းစားၾကည့္ဖို႕လုိလိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဆိပ္ကမ္းေတြ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လမ္းေတြ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ျမစ္ေတြကို သူတို႕ျပည္နယ္တခုထြက္ေပါက္ရဖို႕ အသံုးခ်ေနတာ. . .ကိုယ့္အိမ္ထဲ ၀င္ခ်င္သလို၀င္၊ ထြက္ခ်င္သလိုထြက္၊ ကိုယ့္ပစၥည္းေတြ သံုးခ်င္သလိုသံုး၊ ကိုယ့္မွာျဖင့္ ႏွမအပ်ိဳေတြနဲ႕။ ျပည္သူက ဒါကို မလုပ္ေစခ်င္လို႕ မလုပ္ပါနဲ႕ လုိ႕ေတာင္းဆိုရင္ အစိုးရက ဂြဒ္ ခ်င္္တယ္ဆို ျပည္သူနဲ႕ တေသြးတည္း ၊ တသံတည္း ေနလိုက္ေပါ့ဗ်ာ။
ခု ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ တံတားေတြ အေဖါက္ခြဲခံလိုက္ရေတာ့ ဒီ ၂၀ လံုးတည္ေဆာက္ထားသမွ် အလကားျဖစ္ရ၊ ပိုက္ဆံေတြလည္းဆံုး၊ အခ်ိန္ေတြလည္းဆံုး ၊ ဒီလိုမ်ိဳးေတြျဖစ္လာႏိုင္တယ္ လို႕ အစက မစဥ္းစားမိခဲ့ဖူးလားလို႕ ေမးခ်င္ပါတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳးေတြျဖစ္မွာစိုးလို႕ အဖြဲ႕အစည္းအသီးသီးနဲ႕ ျပည္သူလူထုအေနနဲ႕ စစ္မွန္တဲ့ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကို လုပ္ပါလို႕ အႀကိမ္ႀကိမ္ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကပါတယ္။
စစ္ ဆိုတာ မလႊဲမေ႐ွာင္သာ ထိပါးလာလုိ႕ျပန္တိုက္ရတယ္ဆိုေတာင္ အစိုးရက မပါးနပ္လို႕၊ လိမၼာပါးနပ္စြာ မေျဖ႐ွင္းတတ္လို႕ လုိ႕ သံုးသပ္ရပါတယ္။ ခုလို ကိုယ့္ျပည္သူကိုယ့္ျပည္သားခ်င္းျဖစ္ရတာကေတာ့ အတိုင္းထက္အလြန္ျဖစ္သြားပါၿပီ။ကခ်င္မွာ ကခ်င္ေဒသခံျပည္သူေတြကို ရထားလမ္းေတြ အလွည့္က်ေစာင့္ခိုင္းတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းတက္လာျပန္ပါၿပီ။
ဒီလုပ္ရပ္ဟာ ေကအိုင္ေအ နဲ႕ ထိပ္တိုက္မေတြ႕ခ်င္လို႕ စစ္ ကိုေ႐ွာင္ကြင္းခ်င္လို႕ လို႕အေၾကာင္းျပေကာင္း ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပႆနာတရပ္ကို အရင္းအျမစ္က မေျဖမ႐ွင္းပဲ ခုလို ငါးပြက္ရာငါးစာခ်ေျဖ႐ွင္းတဲ့နည္း က ျပႆနာေတြကင္းမသြားတဲ့အျပင္၊ ႀကီးထြားသထက္ႀကီးထြားလာမယ္၊ တျခားေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးေတြ မ်ားလာမယ္ လို႕ ဆင္ျခင္ေျမာ္ျမင္သင့္တယ္။
အစကတည္းက တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႕ နားလည္ယံုၾကည္မႈေတြတည္ေဆာက္ထားၿပီး စစ္မွန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုသာ တည္ေဆာက္ထားႏိုင္ရင္ ဘယ္ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းကမွ လမ္းေတြ တံတားေတြကို ဖ်က္မွာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒီ လမ္းေတြတံတားေတြကို ဘယ္ စစ္ဗိုလ္ေတြရဲ႕ ပိုက္ဆံနဲ႕မွ ေဆာက္ထားတာမဟုတ္ဘူး။ ျပည္ေတြရဲ႕ေခၽြးနည္းစာ တိုင္းျပည္ရဲ႕ သယံဇာတေတြကို ေရာင္းခ်လို႕ရတဲ့ပိုက္ဆံေတြနဲ႕ေဆာက္ထားတာ။ ပ်က္စီးေတာ့ ကိုယ့္ပိုက္ဆံပဲ ကုန္သလိုပါ။ ကိုယ္ပဲ အဆင္မေျပျဖစ္ရတာပါ။
အစကတည္းက ဒီလို သမိုင္းေနာက္ျပန္ဆြဲမယ့္ ျဖစ္ရပ္ေတြ ေပၚလာႏိုင္ပါလား လို႕ မစဥး္စားခဲ့တာ အံ့ၾသမဆံုးဘူး။
ျပည္သူအေနနဲ႕ အႏုပညာ႐ွင္ေတြအေနနဲ႕၊ စာေပပညာ႐ွင္ေတြအေနနဲ႕
ဒါမ်ိဳးေတြျဖစ္လာမွာစိုးတဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြလႊတ္ေပးဖို႕၊
..အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကို တည္ေဆာက္ဖို႕၊ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးေတြ လုပ္ေပးဖို႕ အႀကိမ္ႀကိမ္အလီလီ ေမတၱာေတြ ရပ္ခံခဲ့တဲ့ၾကားက . . .။
ထပ္ေျပာရပါဦးမယ္ . . .
ကၽြန္ေတာ္တို႕ စစ္မွန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကို လုိခ်င္ပါတယ္။
တပ္မေတာ္သားေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊
တိုင္းရင္းသားေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊
ဘယ္လိုျပည္သူျပည္သားေတြမဆို ေသေၾကပ်က္စီးတာ မလိုလားပါဘူး၊
တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕အစည္းအသီးသီး အပါအ၀င္၊ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုေတြနဲ႕အျမန္ဆံုး ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေပးဖုိ႕ ေတာင္းဆိုပါတယ္။
ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို ျခြင္းခ်က္မ႐ွိ လႊတ္ေပးၿပီး အစိုးရအေနနဲ႕ ျပည္သူလူထု နဲ႕ ကမၻာ ရဲ႕ ယံုၾကည္မႈ ကို အရင္ဆံုးတည္ေဆာက္ပါ။
ဒီလို လုပ္ရင္ အစိုးရ အေနနဲ႕ အက်ိဳးမဲ့ မွာမဟုတ္ဘူး၊ အက်ိဳးမ်ားေစမယ္ ဆိုတာ
ဖြဲ႕ထားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအႀကံေပးေတြ၊ စီးပြားေရးအႀကံေပးေတြ၊ ..ပါးစပ္ပိတ္ေနၾကသလားဗ်ာ။
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေတြ လုပ္ဖုိ႕လို႕ ေၾကြးေၾကာ္ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ ျပည္သူမဲနဲ႕ အမတ္လုပ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြလည္း မ်က္ႏွာေျပာင္တုိက္ႏိုင္ပါေပရဲ႕ဗ်ာ . . .။
ခ်ိဳတူးေဇာ္
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
