ရန္ကုန္တိုင္းရဲမႉး ရဲမႉးႀကီးဝင္းႏိုင္ေနရာတြင္ ရဲမႉးႀကီးေအာင္ႏိုင္သူ တာဝန္ယူၿပီးေနာက္ တိုင္းအတြင္း တရားမဝင္လုပ္ငန္းမ်ားမွ ဆက္ေၾကးေကာက္ယူမႈပံုစံ ေျပာင္းလဲလာေၾကာင္း ပံုမွန္ ဆက္ေၾကးေပးေနရသူမ်ားက ေျပာသည္။
ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္မွ ေဘာလံုးပဲြ ေလာင္းကစားဒိုင္တဦးက ၎အေနျဖင့္ ရန္ကုန္တိုင္းရဲတပ္ဖဲြ႔မႉး႐ံုးကို နဂိုက တလက်ပ္ (၂) သိန္းေပးေနရရာမွ ယခုရဲမႉးႀကီးအသစ္ေျပာင္းလာၿပီးေနာက္ က်ပ္ (၃) သိန္း ေတာင္းခံလာေၾကာင္း ေျပာသည္။
ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္၌ အႏွိပ္ခန္းဖြင့္လွစ္ထားသူတဦးက “က်ေနာ္တို႔က ရန္ကုန္တိုင္း ရဲတပ္ဖဲြ႔မႉး႐ံုးကို တလ ပံုမွန္ (၆) သိန္းေလာက္ ေပးရတယ္။ အခု ရဲမႉးႀကီးအသစ္ေျပာင္းေတာ့ ေစ်းႏႈန္းလည္း ေျပာင္းမယ္ ေျပာတယ္။ ေနာက္ အႏွိပ္ခန္းနဲ႔ ျပည့္တန္ဆာကိစၥ ေရာလုပ္တဲ့လုပ္ငန္းေတြကိုေတာ့ ေလာေလာဆယ္ ျပည့္တန္ဆာကိစၥေတြ နားထားဖို႔ ၫႊန္ၾကားထားတယ္။ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ ႐ိုး႐ိုးအႏွိပ္ခန္းပဲဆိုေတာ့ ကိစၥမရွိဘူး။ ဆက္လုပ္ပါလို႔ ေျပာထားတယ္” ဟု ရွင္းျပသည္။
- ရာထူးမွ ဖယ္ရွားခံႏိုင္ရသည္ ဟု သတင္းထြက္ေပၚေနေသာ ရဲတပ္ဖြဲ ့ရဲခ်ဳပ္ ခင္ရီ
ပန္းပဲတန္းၿမိဳ႕နယ္ရွိ လမ္းေဘးတြင္ တရားမဝင္ ဗီစီဒီ၊ ဒီဗြီဒီ ေရာင္းခ်သူတဦးကလည္း ၎အေနျဖင့္ ဌာနဆိုင္ရာ စုစုေပါင္း (၁၁) ဦးခန္႔ကို လစဥ္ဆက္ေၾကးေပးရေၾကာင္း၊ ရန္ကုန္တိုင္းရဲတပ္ဖဲြ႔မႉး႐ံုးမွ တလကို က်ပ္ (၂,ဝဝဝ) ေကာက္ေၾကာင္း၊ ယခု ရဲမႉးႀကီးေျပာင္း၍ ဆက္ေၾကးပမာဏ တိုးမည္ေျပာဆိုေသာ္လည္း ပမာဏ မည္မွ်တုိးမည္ဆုိသည္ကုိ မသိေသးေၾကာင္း ေျပာသည္။
ရန္ကုန္တိုင္း ရဲတပ္ဖဲြ႔မႉး႐ံုးအပါအဝင္ သက္ဆိုင္ရာ ရဲတပ္ဖဲြ႔မ်ား၊ ရဲသတင္းတပ္ဖဲြ႔မ်ား၊ စရဖမ်ားပါအဝင္ အာဏာပိုင္အဖဲြ႔အစည္း အသီးသီးသည္ ရန္ကုန္တိုင္းအတြင္းရွိ တရားမဝင္လုပ္ငန္းမ်ားမွ ဆက္ေၾကးေကာက္ခံေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။
ရန္ကုန္တိုင္းအတြင္းရွိ အႏွိပ္ခန္း၊ ျပည့္တန္ဆာ႐ံု၊ ႏိုက္ကလပ္၊ ကာရာအိုေကဘား၊ ဟုိတယ္မ်ား၊ တည္းခိုခန္းမ်ား၊ ေဘာလံုးပဲြေလာင္းကစားဒိုင္၊ ခ်ဲထီဒိုင္၊ ဗီစီဒီ၊ ဒီဗြီဒီ ေရာင္းခ်သူမ်ား၊ ပံုႏွိပ္လုပ္ငန္းရွင္မ်ား စသျဖင့္ ဥပေဒႏွင့္ ၿငိစြန္းၿပီး စီးပြားရွာေနသူမ်ားထံမွ ပံုမွန္ဆက္ေၾကးေကာက္ခံေလ့ ရွိၾကသည္။
ဆက္ေၾကးေကာက္သည့္ အဖဲြ႔မ်ားအနက္ ရန္ကုန္တိုင္းရဲတပ္ဖဲြ႔မႉး႐ံုးသုိ႔ ေပးရသည့္ ဆက္ေၾကးေငြမွာ အျမင့္ဆံုးျဖစ္ၿပီး ရန္ကုန္တိုင္းရဲမႉးႀကီး ဝင္းႏိုင္သည္လည္း ၿမိဳ႕နယ္ရဲမႉးတုိ႔၏ ကေတာ္မ်ားမွတဆင့္ လာဘ္ေငြယူသည္ဆိုသည့္ စြပ္စဲြခ်က္ျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္(၃) ႏွစ္ က်ခံသြားရျခင္းျဖစ္သည္။
၎ေနရာကို ရဲမႉးႀကီးေအာင္ႏိုင္သူ တာဝန္ဆက္ယူၿပီးေနာက္ ယခုကဲ့သုိ႔ ဆက္ေၾကးပမာဏ အေျပာင္းအလဲသတင္းမ်ား ထြက္ေပၚလာျခင္းျဖစ္သည္။
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
သံဃာေတာ္တပါးမွ ေထာင္တြင္းမတရားႏွိပ္စက္ခံရပံုကို ဖြင့္ဟေျပာဆိုထားပါတယ္။
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
source။ ။http://www.youtube.com/user/thadarmay
၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဒီမုိကေရစီရရိွေရး လူထုလႈပ္ရွားမႈႀကီးကုိ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္က အၾကမ္းဖက္ ပစ္ခတ္ ၿဖိဳခြင္းခ့ဲေသာေၾကာင့္ ဆႏၵျပသူမ်ား ေထာင္ႏွင့္ခ်ီ၍ ေသဆုံးခ့ဲရသူ ရိွခ့ဲသည္။
ထုိစဥ္က ျဖစ္ရပ္တခ်ဳိ႕ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ဓာတ္ပုံမွတ္တမ္းမ်ားထဲတြင္ အာဏာသိမ္းၿပီး ေနာက္တေန႔ ျဖစ္ေသာ စက္တင္ဘာ ၁၉ ရက္ေန႔ ပစ္ခတ္မႈမ်ားေၾကာင့္ ေသဆုံးခ့ဲသူ ဆႏၵျပေက်ာင္းသူ မ၀င္းေမာ္ဦး၏ ဓာတ္ပုံမွာ အထင္ရွားဆုံး ဓာတ္ပုံမ်ားထဲတြင္ ပါ၀င္သည္။
စစ္အာဏာသိမ္းခဲ့သည့္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၈ ရက္ေန႔က ေသနတ္မွန္ထားေသာ မဝင္းေမာ္ဦးကို သယ္ယူေျပးလႊားေနသည့္ ေဒါက္တာ ေစာလြင္ႏွင့္ ေဒါက္တာ မင္းသိန္း
ေမး ။ ။ မ၀င္းေမာ္ဦးအတြက္ ႏွစ္ပတ္လည္ ဆြမ္းကပ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း လုပ္ခြင့္ ရခဲ့ပါသလား။
ေျဖ ။ ။ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေတာ့ လုပ္ခြင့္ရပါတယ္။ သူတို႔ အဖြဲ႔အစည္း ဘာညာေတာ့ ေဘးပတ္၀န္းက်င္မွာ ရွိေတာ့ရွိတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္လို႔ သူတို႔ဘာသာ သူတို႔ ေနၾကတာပါ။ ေႏွာင့္ယွက္တာ ဘာညာေတာ့ မရွိဘူးေပါ့။ ႏွစ္တိုင္းႏွစ္တိုင္း က်ေနာ္တို႔ လုပ္ခဲ့တဲ့အခါမွာလည္း ဘာျပႆနာမွ မရွိခဲ့ပါဘူး။ မရွိဘူး ဆိုတာကလည္း ကိုယ့္ဆီလာတဲ့ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းေတြကလည္း သမီးကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့ အေနနဲ႔ လာလာၿပီးေတာ့ ဒီလိုပဲ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေျပာၾက ဆိုၾကတာေလ။
ေမး ။ ။ ႏွစ္တုိင္း ဆြမ္းကပ္ေပမယ့္ မ၀င္းေမာ္ဦး မွာခဲ့တဲ့ စကားတခြန္းေၾကာင့္ ဦးတို႔ အခုခ်ိန္ထိ သူ႔အတြက္ အမွ်မေ၀ဘူး ဆိုတာ သိရပါတယ္ရွင့္။
ေျဖ ။ ။ ဟုတ္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက သမီးက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပံုေလး ကိုင္ၿပီးေတာ့ ဒူးေလး ေထာက္ေနေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ၀ပ္ခိုင္းတာမွာ သမီးက ေျပာတယ္ တဲ့၊ ငါ မ၀ပ္ဘူး၊ မ၀ပ္ဘူး။ ငါတို႔ ဒီမိုကေရစီ မရမခ်င္း၊ ငါတို႔ တခုခု ျဖစ္သြားသည့္ တိုင္ေအာင္ေတာင္မွ ငါတို႔ နာမည္ေခၚၿပီး အမွ်မေ၀ပါနဲ႔ဦး ငါတို႔ ဆက္ၿပီးေတာ့ တိုက္ပြဲ၀င္ေနဦးမယ္ တဲ့၊ အဲဒီလို ေျပာခဲ့တယ္ တဲ့၊ အဲဒီလိုပဲ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆီကေန က်ေနာ္တို႔က ၾကားခဲ့ရတယ္။ က်ေနာ္တို႔ မိဘေတြ အေနနဲ႔ သူတို႔ ေတာင္းထားတဲ့ဟာ မရမခ်င္း၊ ေနာက္ သူ႔ဆႏၵအရ ယေန႔အထိ ၂၁ ႏွစ္ အထိတိုင္ကို သူ႔နာမည္ ေခၚၿပီးေတာ့လည္း က်ေနာ္ လံုး၀ သူ႔အတြက္ အမွ် မေ၀ဖူးေသးပါဘူး။ သူတို႔ ေတာင့္တတဲ့ အေနအထား ရလာၿပီ ဆိုမွသာလွ်င္ သူ႔အတြက္ သူ႔နာမည္ကို အားရပါးရႀကီး ေခၚၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ အမွ်ေ၀မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားပါတယ္။
ေမး ။ ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၁ ႏွစ္က အျဖစ္အပ်က္ေလးကို ဦးမွတ္မိသေလာက္ ေျပာျပေပးပါရွင္။
ေျဖ ။ ။ အဲဒါေတြက ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ပါဘူး။ သူက မဟုတ္မခံစိတ္ ရိွတယ္။ အဲဒီေန႔တုန္းက မနက္ပိုင္းက သူ႔ကို က်ေနာ္တို႔ မိဘေတြကလည္း တားတာေပါ့။ အဘိုးေတြ အဘြားေတြကလည္း တားတယ္။ သမီး ဒီေန႔က သိပ္ အေျခအေန ေကာင္းမွာ မဟုတ္ဘူး၊ မသြားရင္ ေကာင္းမယ္ ဆိုေတာ့ သူက ဘိုးဘုိးႀကီး တဲ့ သမီးတို႔က ေက်ာင္းမွာ ဆိုလို႔ရွိရင္ အမာခံေတာင္ မဟုတ္ဘူး တဲ့ေလ၊ အေသခံပါ တဲ့။ အဲဒီေတာ့ သမီးတို႔ မသြားလို႔ မရဘူး၊ ေနာက္ေတာ့လည္း သူက လူႀကီးျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္ မသြားလို႔ မျဖစ္ဘူး။ သမီး သြားရမယ္ တဲ့။ သြားရင္လည္း သမီး မ်က္ႏွာျပ႐ံုတင္ပါပဲ တဲ့။ ၿပီးရင္ သမီး ျပန္လာမယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းေရာက္သြားတဲ့ အခါက်ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ ေတြ႔ေတာ့ ေျပာၾက ဆိုၾကရင္းနဲ႔ သူလည္း စိတ္၀င္စားၿပီးေတာ့ ပါသြားတယ္ေပါ့။
ပါသြားေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပံု ကိုင္ထားတယ္။ အဲဒါနဲ႔ သူပါသြားၿပီး ခ်ီတက္သြားၾကေတာ့ အဲဒီက အျပန္၊ အျပန္မွာ မဟာဗႏၶဳလလမ္းအတိုင္း သူတို႔ ၀င္တယ္။ ၀င္ၿပီးေတာ့ ဘုရားလမ္းက်ေတာ့ ျပန္ဆင္းတယ္။ ကုန္သည္လမ္းကေန ျပန္ပတ္တဲ့အခါ အဲဒီ ေထာင့္နားမွာ မီးပြိဳင့္ရွိတယ္။ အဲဒီနားမွာ သူတို႔ အပစ္ခံရတာ။
ပထမ သူတို႔ စပစ္တဲ့ အခ်ိန္တုန္းက ေအာက္ပိုင္းကို သူတို႔ ပစ္တာေပါ့၊ ဒူးေအာက္ပိုင္းကို သူတို႔ ပစ္တာ။ အဲဒီမွာ သူက ဘယ္ေျခသလံုးကို အရင္ ထိတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေနာက္တခါ ထပ္အပစ္မွာ ဘယ္ေပါင္ကိုပဲ ထပ္ထိတယ္။ ဒူးကိုထိေတာ့ သူက ဓာတ္ပံုနဲ႔ ကိုင္ၿပီးေတာ့ ေခြက်သြားတယ္။
သမီးနဲ႔ အတူတူ ခ်ီတက္တဲ့ ကေလးေတြက ေျပာျပတယ္။ သူေခြက်သြားေတာ့ သူ႔ေဘးနားက သူငယ္ခ်င္းက “ဟဲ့ ၀င္းေမာ္ဦး ၀ပ္၊ ၀င္းေမာ္ဦး ၀ပ္” ဆိုေတာ့ သူက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပံု ကိုင္ထားတဲ့ အတြက္ ငါ ၀ပ္လိုက္လို႔ရွိရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပံု က်မယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒို႔အဖြဲ႔ပါ က်မယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ သူက မ၀ပ္ဘဲနဲ႔ ေနာက္တခါ ထပ္အပစ္မွာ ညာလက္ေမာင္းကို ၀င္ၿပီးေတာ့ ေဖာက္ၿပီးေတာ့ ရင္ထဲကို ၀င္သြားတာ တဲ့။
ေနာက္ ၁၂ နာရီ ခြဲေလာက္ေတာ့မွ လိုက္ကယ္တဲ့ ဆရာ၀န္ေတြက သူ႔ကိုေတြ႔ေတာ့ “ဦး သမီးကို ကယ္ပါ” ဆိုၿပီးေတာ့ သမီးက ေျပာတယ္တဲ့။ ေျပာေတာ့ အခု ဓာတ္ပံုထဲမွာ ပါလာတဲ့ မ ေနတဲ့ ဆရာ၀န္က က်ေနာ့္ဆီ ေရာက္လာၿပီးေတာ့ ေျပာျပတာ။
သူ႔ကို ေတြ႔တဲ့ အခ်ိန္တုန္းက သူ အသက္ရွိေသးတယ္။ ဒီလိုဒီလိုပဲ က်ေနာ့္ကို ကယ္ပါ ဆိုၿပီးေတာ့ ေျပာတယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့။ အဲဒါနဲ႔ ေဆး႐ံုေရာက္တဲ့ အထိ သူတို႔လည္း ပို႔ေပးၾကပါတယ္။ ေဆး႐ံုေရာက္ေတာ့လည္း ေဆး႐ံုက က်ေနာ့္ဆီ ဖုန္းဆက္တယ္။ ဖုန္းဆက္ေတာ့ ဖုန္းနံပါတ္ေတြ ဘာေတြက်ေတာ့လည္း သူကုိယ္တိုင္ပဲ ေပးတာ တဲ့။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ့္ဆီ ဖုန္းေရာက္ေတာ့ ႏွစ္နာရီခဲြ၊ သံုးနာရီေလာက္မွာ က်ေနာ္တို႔လည္း ဘယ္လိုမွ သြားလို႔ မရဘူး။ လမ္းေတြကလည္း အကုန္လံုး ပိတ္ကုန္တာ။ သံဆူးႀကိဳးေတြနဲ႔ပိတ္ ဘာညာနဲ႔ အတားအဆီးေတြ ရွိေနတာ။
အဲဒါနဲ႔ က်ေနာ္ရယ္၊ က်ေနာ့္ ေယာက္ဖရယ္၊ အကို၀မ္းကြဲ တေယာက္ရယ္ က်ေနာ္တို႔ သံုးေယာက္က တေယာက္က ဆိုင္ကယ္နဲ႔ သြားတယ္။ က်န္တဲ့ ႏွစ္ေယာက္က စက္ဘီးနဲ႔ သြားတယ္။ သံဆူးေတြ မ၊ တိုင္ေတြဖယ္နဲ႔ ေဆး႐ံုေရာက္ေတာ့ သံုးနာရီခြဲ၊ ေလးနာရီ မတ္တင္းေလာက္ ရွိၿပီ။ သူ႔ကို လိုက္ရွာေတာ့ 3-4 ward မွာ တင္ထားတယ္ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔က အဲဒီကို သြားရွာတာ မေတြ႔ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ေဆး႐ံုက ဒိျပင္ ward ေတြမွာ သြားရွာေတာ့ အဲဒီေတြမွာလည္း မရွိဘူး။ အဲဒီေတာ့ ဒါဆို အေရးေပၚဌာနကို ထပ္ေမးဦးမယ္ ဆိုၿပီး သြားေမးေတာ့ သူ႔ကို ခြဲစိတ္ေပးတဲ့ ဆရာ၀န္နဲ႔ သြားေတြ႔တယ္။ သူက အသည္းအသန္အခန္းထဲမွာ ရွိပါတယ္၊ က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္ တင္ခဲ့တာပါ ဆိုေတာ့မွ က်ေနာ္က 3-4 ward ကို ျပန္သြားၿပီးေတာ့ အသည္းအသန္အခန္းထဲကို သြားၾကည့္ေတာ့မွ သမီးကို က်ေနာ္တို႔ ေတြ႔ရတယ္။
ေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ သမီးကို ျမင္လိုက္ရေတာ့ စိတ္ထဲ တမ်ိဳးႀကီး၊ ဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္သြားတယ္။ ပါးစပ္မွာလည္း ေအာက္စီဂ်င္ေတြ ေပးထားတယ္။ ခြဲစိတ္ထားေတာ့ သူ သတိမရေသးဘူး။ အဲလိုနဲ႔ပဲ အဲဒီ ညေနမွာပဲ သူဆံုးသြားတာ။ က်ေနာ္တို႔နဲ႔လည္း စကား မေျပာလိုက္ရဘူး။ သူဆံုးတဲ့အထိကို က်ေနာ္တို႔ မိဘေတြ ဘယ္သူေတြ ဘယ္၀ါေတြ လာတယ္ ဆိုတာ မသိသြားလိုက္ရရွာဘူး။ သူက ၁၉၇၂ ခု ေအာက္တုိဘာ ၁၅ ရက္ေန႔မွာ ေမြးတာ။ သူဆံုးတုန္းက ၁၆ ႏွစ္ေပါ့။ သူသာ ရွိေနေသးရင္ အခု ၃၇ ႏွစ္ေပါ့။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ သူ႔မေအ သူ႔အဘြားေတြက ၀ိုင္းေမးၾကတာ။ မေျပာရက္ေပမယ့္ မေျပာလည္း မျဖစ္ဆုိေတာ့ အက်ိဳးအေၾကာင္း ေျပာရတာေပါ့။ စိတ္မေကာင္းတာက လြဲလို႔ ဘာတတ္ႏိုင္မလဲေနာ္။
သူ႔ေက်ာင္း အလက (၄) ၾကည့္ျမင္တိုင္ေက်ာင္းက ခ်ီတက္တဲ့သူေတြထဲက ၁၇ ေယာက္ ထိတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ၃ ေယာက္က ေသသြားတယ္။ ေယာက်ၤားေလး ႏွစ္ေယာက္ရယ္ သမီးရယ္ေပါ့။ ေယာက်ၤားေလး ႏွစ္ေယာက္မွာ တေယာက္ဆိုရင္ ၁၅ ႏွစ္ပဲ ရွိေသးတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ ေနရာမွာတင္ ေသသြားၾကတာ။ အဲဒီတုန္းက ေဆး႐ံုမွာ ဒဏ္ရာရတဲ့သူေတြ ဆိုတာလည္း အမ်ားႀကီး ျဖစ္ေနတာေပါ့။ ကေလးေတြ နာလို႔ ေအာ္ၾကဘာၾကနဲ႔ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ သမီးေဇာက ရွိေနေတာ့ က်န္တာေတြ ဘာမွ အေလးမထားမိေတာ့ဘူး။
ေမး။ ။ ဒဏ္ရာရေနတဲ့ မ၀င္းေမာ္ဦးကို ဆရာ၀န္ႏွစ္ေယာက္က သယ္လာတဲ့ပံုကို ျမင္လိုက္ရေတာ့ ဦး ဘယ္လိုခံစားရလဲဆိုတာေလး ေျပာျပေပးပါလားရွင္။
ေျဖ။ ။ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ။ အဲဒီပံုေလးက … စိတ္မေကာင္းဘူးဗ်ာ …။ သမီးကေတာ့ သူ႔ကံကိုက ဒီလိုပဲ ပါလာတာ။ ဒီေလာက္အသက္အရြယ္ပဲ ေနရမယ္လို႔ ျဖစ္လာတာပဲ ဆိုေတာ့ေလ။ က်ေနာ္ကေတာ့ သမီးအတြက္ ဂုဏ္ယူပါတယ္။ က်ေနာ့္အေမ၊ သမီးရဲ႕အဘြား ဆိုရင္လည္း အခု ၈၆ ႏွစ္ရွိေနၿပီ။ အေမက ဟိုးအရင္က ဖဆပလတို႔ ပမညတ တို႔မွာသူက လႈပ္ရွားခဲ့ဖူးပါတယ္။ သူ႔ဘြားေအေသြး ပါလို႔ပဲ ဒီလိုစိတ္ရွိလားေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး။ သူ႔အဘြားကေလ ၂၀၀၇ တုန္းက သံဃာေတြနဲ႔ လိုက္ပါေသးတယ္။ ၾကည့္ျမင္တိုင္ ကမ္းနားေစ်းကေနၿပီးေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္လိုက္သြားတာ ကမၻာေအး လမ္းဆံုအထိ လိုက္သြားေသးတာ။ အခုလည္း သမီးအတြက္ သူပဲ ကမကထ လုပ္ေပးေနတာ။ က်ေနာ္တိုု႔ကေတာ့ အခုအခ်ိန္ထိ ႏိုင္ငံေရး ဘာညာလည္း နားလည္း မလည္ဘူး၊ ၀င္လည္း မပါခဲ့ဘူးေပါ့။
ေမး။ ။ မ၀င္းေမာ္ဦးတို႔ လက္ထက္ကတည္းက အေျခအေနေတြနဲ႔ အခု လက္ရွိ ျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနေတြအေပၚ ဘာမ်ား ေျပာခ်င္ပါသလဲရွင္။
ေျဖ။ ။ အခုလက္ရွိ မ်ိဳးဆက္သစ္ေလးေတြ ဆက္လက္ၿပီးေတာ့လည္း သူတို႔ ေတာင္းထားတဲ့၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ က်ဆံုးသြားတဲ့သူေတြရဲ႕ ဆႏၵကို ျဖည့္ဆည္းေပးပါလို႔ပဲ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။
မူရင္း။ ။ ဧရာ၀တီ
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
အန္အယ္ဒီရဲ႕ပထမရပ္တည္ခ်က္ကေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ဖို႔မဝင္ဖို႔ကိစၥက ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒေတြထြက္လာမွ စဥ္းစားမယ္လို႔ေၿပာထားပါတယ္။ သင့္ေတာ္တဲ့ဗ်ဴဟာတခုပါ။ ေတာင္းဆိုေနတာက တက႑၊ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္မဝင္ဆိုတာ ေနာက္က႑ေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ ဦးဝင္းတင္ ဝါရွင္တန္ပို႔စ္မွာေရးထားပါတယ္၊ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြမလႊတ္ေပးဘူးဆိုရင္၊ ေတြ႔႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးမလုပ္ဘူးဆိုရင္ ေရြးေကာက္ပြဲမဝင္ဘူး၊ စစ္အစိုးရက်င္းပမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုတာလဲ အတုအေယာင္ၿဖစ္မွာဘဲတဲ့။ စစ္အစိုးရကို အက်ပ္ကိုင္လိုက္တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုအက်ပ္ကိုင္တာက အန္အယ္ဒီအတြက္ make or break ၿဖစ္ေနတယ္။ သူတို႔မွာလဲ တၿခားရည္ရြယ္ခ်က္ေတြရွိေနနိုင္ပါတယ္။
နအဖရဲ႕ ၂၀ဝ၈အေၿခခံဥပေဒကို လက္မခံရတဲ့အေၾကာင္းရင္းေတြထဲမွာ
၁။ စစ္တပ္က ၾကိဳက္တဲ့ခ်ိန္မွာ အာဏာသိမ္းခြင့္ၿပဳထားတယ္
၂။ အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္လံုၿခံဳေရးေကာင္စီမွာ စစ္တပ္ကၾကီးစိုးေနတယ္၊
၃။ နိုင္ငံေတာ္သမတရာထူးကို အရပ္သားေတြရပိုင္ခြင့္မရွိဘဲ စစ္ဗိုလ္ေတြအတြက္ တမင္ဖန္တီးထားတယ္။
၄။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို တမင္ရည္ရြယ္ၿပီး သမၼတ မၿဖစ္လာေအာင္ဖန္တီးထားတယ္
၅။ လႊတ္ေတာ္မွာ စစ္တပ္က ၂၅%ယူထားတယ္၊
၆။ ကာကြယ္ေရး၊ ၿပည္ထဲေရးနဲ႔ နယ္စပ္ေရးရာဝန္ၾကီးဌာနေတြကို စစ္တပ္ကယူထားတယ္။
၇။ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က သမတထက္ ၾသဇာပိုရွိေနတယ္။
ဘာေတြမဟုတ္တာေတြ တဖတ္သတ္ေရးထားတာေတြ downloadလုပ္ ဖတ္ၾကည့္ခ်င္ရင္
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
(RFA)
စက္တင္ဘာ ၁၈ ရက္ေန႔က သံတြဲေထာင္က လြတ္လာတဲ့ ရန္ကုန္ စက္မႈတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား ကိုမ်ိဴးရန္ေနာင္သိမ္းဟာ စစ္ေၾကာေရးကာလအတြင္း အာဏာပိုင္ေတြရဲ႔ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္ ခံခဲ့ရတာေၾကာင့္ အာရံုေၾကာထိခိုက္သြားခဲ့ၿပီး ေထာင္ထဲမွာ ေဆးဝါးကုသမႈကို လံုလံုေလာက္ေလာက္ မရရွိခဲ့တဲ့အတြက္ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ အေျခအေန ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။
ကိုမ်ိဴးရန္ေနာင္သိမ္းဟာ ၁၉၈၈ခုႏွစ္ ရွစ္ေလးလံုး လူထုလႈပ္ရွားမႈ ျဖစ္ေပၚခဲ့တဲ့အခ်ိန္ကတည္းကစၿပီး ႏိုင္ငံေရးမွာ တက္တက္ၾကြၾကြ ပါဝင္လႈပ္ရွားခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားတဦးပါ။ ၁၉၉၆ခုနွစ္ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈမွာ ရန္ကုန္ စက္မႈတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားတဦးအေနနဲ႔ ဦးေဆာင္လႈပ္ရွားခဲ့တဲ့အတြက္ အာဏာပိုင္ေတြရဲ႔ ဖမ္းဆီးတာကို ခံခဲ့ရၿပီး ေထာင္ဒဏ္ (၇)ႏွစ္ ခ်မွတ္ခံခဲ့ရပါတယ္။ ေထာင္ကလြတ္လာၿပီးေတာ့လည္း ၈၈မ်ိဴးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြျဖစ္တဲ့ မင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုၾကီးတို႔နဲ႔အတူ ႏိုင္ငံေရးမွာ ဆက္လက္ ပါဝင္လႈပ္ရွားခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္ ၂၀ဝ၇စက္တင္ဘာ ေရႊဝါေရာင္သံဃာလႈပ္ရွားမႈအၿပီးမွာ ကိုမ်ိဴးရန္ေနာင္သိမ္းဟာ ဒုတိယအၾကိမ္ အဖမ္းခံခဲ့ရတာျဖစ္ပါတယ္။ သူအဖမ္းခံရပံုက အျခားသူေတြနဲ႔မတူပဲ လူစည္ကားတဲ့ေနရာမွာ အမည္မသိလူေတြက အတင္းဝင္ေရာက္ရိုက္ႏွက္ၿပီး ခ်ဳပ္ေႏွာင္ ေခၚေဆာင္သြားျခင္းခံရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
ေအးလဲ့
source: Irrawaddy
အေမရိကန္ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ ခံယူထားေသာ ႏိုင္ငံေရးသမား ဦးေက်ာ္ေဇာလြင္ (ေခၚ) ဦးညီညီေအာင္ကို အင္းစိန္ေထာင္သို႔ ပို႔ေဆာင္လိုက္ၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း မိသားစုဝင္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုခြင့္ မေပးေသးေၾကာင္း သိရသည္။
ဦးညီညီေအာင္သည္ ၿပီးခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာလ ၃ ရက္ေန႔က ရန္ကုန္မဂၤလာဒံု ေလဆိပ္အဝင္၌ အဖမ္းဆီး ခံခဲ့ရျခင္းျဖစ္ၿပီး ၁၇ ရက္ေန႔က အင္းစိန္ေထာင္သို႔ပို႔လိုက္ေၾကာင္း ရန္ကုန္ အေျခစိုက္ အေမရိကန္သံ႐ုံးက မိသားစုထံ ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားလိုက္သည္ဟု သိရသည္။
ထိုင္းႏိုင္ငံ ျမန္မာသံ႐ုံးမွတဆင့္ ဗီဇာရယူၿပီး ဘန္ေကာက္မွ စက္တင္ဘာ ၃ ရက္ေန႔ညေနပိုင္း ေလယာဥ္ TG/305 ျဖင့္ ထြက္ခြာသြားစဥ္ ရန္ကုန္အဝင္၌ စစ္အစိုးရက ထိန္းသိမ္းထားခဲ့ၿပီး ၁၉ ရက္ေန႔ကမွ အေမရိကန္ သံ႐ုံးအရာရွိႏွင့္ ေတြ႔ခြင့္ေပးေၾကာင္း သိရသည္။
အေဒၚျဖစ္သူ ေဒၚခင္ခင္ေဆြက ယေန႔ အင္းစိန္ေထာင္သို႔ သြားေရာက္ခဲ့ရာ ဦးညီညီေအာင္ႏွင့္ လူခ်င္း ေတြ႔ခြင့္မရဘဲ အေမရိကန္သံ႐ုံး အကူအညီျဖင့္ အစားအေသာက္မ်ားကိုသာ ေပးခဲ့ရေၾကာင္း သိရသည္။
ဦးညီညီေအာင္ကို အေရးေပၚစီမံခ်က္အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ - ၅ (ည) ျဖင့္ တရားစြဲဆိုထားျခင္းျဖစ္ၿပီး လာမည့္ ေအာက္တိုဘာလ ၁ ရက္ေန႔ တြင္ တရား႐ုံးထုတ္မည္ဟု အေမရိကန္ သံ႐ုံးက မိသားစုထံသို႔ အေၾကာင္း ၾကားေၾကာင္း ေဒၚခင္ခင္ေဆြကဆက္ေျပာသည္။
“သူ႔ကို ေအာက္တိုဘာ ၁ ရက္ေန႔ လႈိင္ၿမိဳ႕နယ္ တရား႐ုံးမွာ ႐ုံးထုတ္မယ္လို႔ ေျပာပါတယ္” ဟု ေဒၚခင္ခင္ေဆြက ဆိုသည္။
ရန္ကုန္ရွိ အေမရိကန္ သံ႐ုံးက ေရွ႕ေနငွားရမ္းရန္ ကူညီမည္ျဖစ္ရာ ဦးညီညီေအာင္၏ သေဘာထားအရ သူ၏ အမႈလိုက္ ေရွ႕ေနအျဖစ္ ေရွ႕ေန ဦးၾကည္ဝင္းကို ငွားရမ္းလိုေၾကာင္း သိရသည္။
ဖမ္းဆီး၊ ထိန္းသိမ္းခံရစဥ္ အေတာအတြင္း ႏွိပ္စက္ ညႇင္းပန္းမႈခံခဲ့ရေသးေၾကာင္း ဦးညီညီေအာင္၏ အကိုေတာ္စပ္သူ ထိုင္းႏုိင္ငံတြင္ ေနထိုင္သည့္ ဦးကိုကိုေအာင္က ေျပာသည္။
ဦးကိုကိုေအာင္က “သူ အထဲမွာ အႏိွပ္စက္ခံရတယ္၊ ၇ ရက္ ထမင္းမေကၽြးဘူး၊ ၁၀ ရက္ ဝန္းက်င္ေလာက္ ႏွိပ္စက္ခံရတယ္၊ မ်က္ႏွာက အစ တကိုယ္လံုး ႐ုိက္ႏွက္ခံရတယ္လို႔ ေကာင္စစ္ဝန္ကတဆင့္ က်ေနာ္တို႔ကို ေျပာျပတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ဆက္လက္ၿပီး ၎က အႏွိပ္စက္ခံထားရေသာေၾကာင့္ က်န္းမာေရးအတြက္ ေဆးကုသခြင့္ ေတာင္းထား ေသာ္လည္း ယခုထက္ထိ မရေသးသျဖင့္ မိသားစုက စိုးရိမ္ေနၾကသည္ဟု ဆိုသည္။
ျမန္မာျပည္ထဲ ျပန္္သြားရျခင္း အေၾကာင္းအရင္းကို ဦးညီညီေအာင္ ကိုယ္တိုင္သာ သိႏိုင္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ၎အဖမ္းအဆီးခံရသည့္ သတင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး စစ္အစိုးရက ၁၇ ရက္ၾကာ မည္သည့္ သတင္းမွ် ထုတ္ေဖာ္ခဲ့ျခင္းမရွိေၾကာင္း ဦးကိုကိုေအာင္က ဆက္ေျပာသည္။
ဦးညီညီေအာင္ အထိန္းသိမ္း မခံရမီကပင္ ႏုိင္ငံေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ ပါ၀င္ခ့ဲသည့္ သူ၏ မိသားစုဝင္ ၅ ဦး အဖမ္းဆီးခံခဲ့ရေၾကာင္း သိရသည္။
၎၏ မိခင္ ေဒၚစန္းစန္းတင္သည္ ေထာင္ဒဏ္ ၅ ႏွစ္ခ်ခံထားရၿပီး ေမာင္ႏွမ ၀မ္းကဲြ ေတာ္စပ္သူ မသက္သက္ေအာင္မွာ ေထာင္ဒဏ္ ၆၅ ႏွစ္ ခ်ခံထားရသည္။
ႏွလံုးေရာဂါရွိေသာ မသက္သက္ေအာင္သည္ ျမင္းၿခံေထာင္တြင္ ယခုအခါ မ်က္လံုးေဝဒနာႏွင့္ အေက်ာကပ္ျခင္း ေဝဒနာကိုပါ ခံစားေနရေၾကာင္း ေဒၚခင္ခင္ေဆြကေျပာသည္။
ဦးညီညီေအာင္သည္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ လူထု လႈပ္ရွားမႈတြင္ ပါဝင္ခဲ့ၿပီး ၂ လခန္႔ အထိန္းသိမ္းခံရသည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ထိုင္းနယ္စပ္ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုး ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္ တပ္ဦး (ABSDF) တြင္ ေခတၱ ပါဝင္ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုတြင္ သြားေရာက္ ခုိလႈံခြင့္ယူၿပီး အေမရိကန္ ႏုိင္ငံသား အျဖစ္ခံယူခဲ့သည္။
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
(ေခတ္ၿပိဳင္)
ျမန္မာႏိုင္ငံ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရရိွရန္အတြက္ ထိုင္းႏွင့္ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား ပထမဆံုးအႀကိမ္ပူးတြဲကာ ယေန႔နံနက္တြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕၌ ေမတၱာပို႔လမ္းေလွ်ာက္ပြဲ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
ယေန႔က်ေရာက္သည့္ ကမာၻ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေန႔တြင္ ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ား၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ လမ္းေလွ်ာက္္ပြဲကို က်င္းပျခင္းျဖစ္ၿပီး ျမန္မာ့အေရးေဆာင္ရြက္ေနၾကသည့္ ထိုင္းအစိုးရမဟုတ္ေသာအဖြဲ႔ (၆) ဖြဲ႔ႏွင့္ ျမန္မာျပည္ဒီမိုကေရစီရရိွေရးအဖြဲ႔အခ်ိဳ႕တို႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။
လမ္းေလွ်ာက္ပြဲ ဦးေဆာင္သူတဦးျဖစ္သူ Forums-Asia အဖြဲ႔မွ ခြန္ခ်ာလီဒါဖားက်လိမ္းဆတ္က “ကမာၻ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲဲ႔ ျမန္မာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ဘာသာေပါင္းစံု ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔ လမ္းေလွ်ာက္ပြဲ က်င္းပရျခင္းျဖစ္တယ္” ဟု ေျပာသည္။
ေမတၱာပို႔လမ္းေလွ်ာက္ပြဲကို လူအင္အား (၂၀၀) ခန္႔က မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ထိပ္ရိွ ထိုင္းသူရဲေကာင္းေက်ာက္တိုင္မွ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ကိုျဖတ္ကာ ထိုင္း-ျမန္မာခ်စ္ၾကည္ေရးတံတားအထိ (၁၀) ကီလိုမီတာအကြာအေ၀းကို လမ္းေလွ်ာက္ၾကၿပီး လမ္းခရီးတေလွ်ာက္တြင္ ျမန္မာျပည္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ သက္ဆိုင္သည့္ ျမန္မာ-အဂၤလိပ္ႏွစ္ဘာသာျဖင့္ ေရးသားထားသည့္ပိုစတာမ်ား၊ ဆိုင္းဘုတ္မ်ား ကိုင္ေဆာင္ၾကၿပီး ျမန္မာသံဃာေတာ္မ်ားက ေမတၱာသုတ္မ်ား ရြတ္ဆိုေပးၾကသည္။
ေမတၱာပို႔လမ္းေလွ်ာက္ရာတြင္ပါ၀င္သည့္ ဂ်ာမနီမွႂကြေရာက္လာသည့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး အရွင္ေသာပါကမွ “ျမန္မာျပည္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရေစခ်င္တယ္။ ဦးပဥၥင္းတို႔တိုင္းျပည္မွာ ျပည္တြင္းစစ္ေတြျဖစ္ေနတယ္၊ ႏ်ဴကလီးယားေတြထုတ္ေနတယ္၊ ဒါေတြကိုစိုးရိမ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုလိုေမတၱာပို႔လမ္းေလွ်ာက္ရတာျဖစ္တယ္” ဟု မိန္႔ၾကားသည္။
အစီအစဥ္အရ ေသာင္ရင္းျမစ္ကမ္းနားအထိ ေမတၱာပို႔သရန္ရိွေသာ္လည္း ထိုင္းလံုၿခံဳေရးတပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ားက သြားခြင့္မျပဳဘဲ ခ်စ္ၾကည္ေရးတံတား ထိုင္းဘက္ျခမ္းအထိသာ ခြင့္ျပဳသျဖင့္ ညေန (၃) နာရီခြဲခန္႔တြင္ ေမတၱာပို႔လမ္းေလွ်ာက္ပြဲကို ေအာင္ျမင္စြာ႐ုပ္သိမ္းခဲ့သည္။
ျမ၀တီ-မဲေဆာက္ ခရီးသည္တင္ယာဥ္ေမာင္းတဦးက “ျမ၀တီဘက္ကေတာ့ ဒီကိစၥ အေတာ့္ကိုသတိထားတယ္။ ဒီေန႔လမ္းေလွ်ာက္ပြဲရိွေတာ့ မနက္ကတည္းကေန စစ္တပ္၊ ရဲ၊ ျပည္သူ႔စစ္၊ ႀကံ့ဖြံ႔၊ စြမ္းအားရွင္ အကုန္လံုးပဲ ကမ္းနားတေလွ်ာက္မွာ လက္နက္အျပည့္အစံုနဲ႔ လံုၿခံဳေရးယူထားတယ္။ ဒါလည္း ဟာသတမ်ိဳးပဲ” ဟု ေျပာသည္။
ယခင္က အလားတူ ျမန္မာမ်ား ေမတၱာပို႔လမ္းေလွ်ာက္ပြဲက်င္းပရာ ေဒသခံအာဏာပိုင္မ်ားက ခြင့္မျပဳဘဲ ဖမ္းဆီးမႈမ်ားရိွခဲ့ရာမွ ယခုတႀကိမ္တြင္ ခြင့္ျပဳခ်က္ရရိွၿပီး လမ္းခရီးလံုၿခံဳေရးအတြက္ပါ တာ၀န္ယူေပးခဲ့သည္။
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
သူခိုး
လေရာင္
စက္တင္ဘာ ၄၊ ၂၀၀၉ | မိုးမခ Blog
က်ေနာ့္မွာ က်ီးကန္းေတြနဲ႔ ပါတ္သက္လို႔ ႏွလံုးသားမွာ ဒါဏ္ရာတခု ရခဲ့ဖူးပါတယ္။ က်ီးကန္းေတြကိုေတြ႔တိုင္း အဲဒီက်ီးကန္းေတြ ႀကားေအာင္ နာမည္တခု ေအာ္ေအာ္ေခၚမိပါတယ္ အဲဒီနာမည္က သူခိုး … တဲ့။
(၁)
အင္းစိန္သီးသန္႔ အက်ဥ္းေထာင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ သီးသန္႔ေထာင္မွာ ႏိုင္ငံေရးမွဳနဲ႔ ေထာင္က်လာတဲ့ ၅(ည) ေတြအပါအဝင္ ငါးခိုးဖမ္းမွဳနဲ႔ ေထာင္က်လာတဲ့ ထိုင္းလူမ်ဳိးေတြ အျပင္ဘုတ္လို႔ေခၚတဲ့ ေထာင္က်ႏွစ္နည္းနည္းေလးေတြသာရွိတဲ့ ေထာင္အျပင္ကို ထြက္ျပီး အလုပ္လုပ္ရတဲ့ ေထာင္က်အက်ဥ္းသားေတြ ရွိႀကပါတယ္။
တေန႔မွာေတာ့ အျပင္ဘုတ္အက်ဥ္းသားတေယာက္ က်ေနာ့္ဆီကိုေရာက္လာျပီး က်ီးကန္းေပါက္ေလးတေကာင္ ေဆးလိပ္ အလိပ္ ၂ဝ နဲ႔ ေရာင္းဖို႔ လာျပပါတယ္။ တကယ့္ကို အေပါက္ေလးပါ။ ႏွဳတ္သီးေဘး ႏွဳတ္ခန္းေလးေတြေတာင္ မပ်က္ေသးပါဘူး။ က်ေနာ္လည္းသနားတာနဲ႔ က်ီးကန္းေလးကိုဝယ္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီကစျပီး က်ီးကန္းေလးနဲ႔ က်ေနာ္နဲ႔ သံေယာဇဥ္စခဲ့တယ္ဆိုရင္ မမွားပါဘူး။
(၂)
က်ီးကန္းေလးကို က်ေနာ့္တိုက္ခန္းရဲ့ေဒါင့္မွာ ထုတ္တန္းေလးတခုလုပ္ေပးျပီး တင္ထားပါတယ္။ က်ီးကန္းေလးဟာ မနက္မိုးမလင္းခင္ သူ႔ရဲ့ က်ီးအာသံမေပါက္ေသးတဲ့အသံေလးနဲ႔ တစာစာ စတင္ေအာ္ပါေတာ့တယ္၊ အဲဒီလိုေအာ္ေနတာဟာ က်ေနာ္ မႏိုးမျခင္းပါပဲ၊ ထုတ္တန္းက က်ေနာ့္အရပ္ေလာက္ျမင့္ေတာ့ ေအာက္ကိုလည္း သူ ခုန္မဆင္းရဲရွာပါဘူး။ က်ေနာ္ႏိုးသြားေတာ့မွ ေျမပဲ ဒါမွမဟုတ္ ဟင္းဖတ္တဖတ္ကိုဝါးျပီး သူ႔ကိုခြ႔ံေပးတဲ့အခါ တကယ္ကို ငွက္မိခင္ခြ႔ံတာကိုစားတဲ့ ငွက္သားေပါက္ေလးေတြလို အသံတစာစာေအာ္ရင္း အစာကိုအငမ္းမရ စားပါေတာ့တယ္၊ စားျပီးသြားတာနဲ႔ က်ေနာ္လည္း ျပန္အိပ္သလို သူလည္း ထုတ္တန္းေပၚမွာ ခဏျပန္အိပ္ပါတယ္။ မနက္၇နာရီေလာက္မွာ က်ေနာ္လည္း အိပ္ယာႏိုးလာသလုိ သူလည္း ႏိုးလာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ သူ႔ကိုထုတ္တန္းေအာက္ကိုခ်ေပးျပီး အခန္းထဲမွာ ဒီအတိုင္း လႊတ္ေပးထားလိုက္ပါတယ္။ ထူးျခားတာက အဲဒီက်ီးကန္းေလးဟာ အခန္းထဲကေန အခန္းျပင္ကို လံုးဝမထြက္ပဲ က်ေနာ့္မ်က္ႏွာကို တခ်ိန္လံုး လိုက္ျပီး ေစာင့္ႀကည့္ေနတာပါပဲ၊ ေနာက္ျပီး တခ်က္တခ်က္မွာ သူ႔ရဲ့မပီတဲ့ က်ီးအာသံေတြကိုလည္း အာတတ္ပါေသးတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ က်ီးကန္းေလးဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ က်ီးရာဝင္လာခဲ့ပါတယ္။
(၃)
က်ေနာ္နဲ႔ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း အဲဒီလို ၃လေလာက္ေနအျပီးမွာေတာ့ သူ႔ရဲ့ အေမြးအေတာင္ေတြ စံုလင္စျပဳလာပါျပီ၊ အခန္းထဲမွာ ေန႔စဥ္ ေနေနတဲ့က်ီးကန္းေလးဟာ တစတစ အခန္းျပင္ကိုထြက္တတ္လာပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ တိုက္ခန္းေရွ႔က ေရကန္မွာေရသြားခ်ဳိးတတ္လာတယ္ ေနာက္ဆံုး တေထာင္လံုးကို ေလ်ာက္လည္သြားတတ္ခဲ့ပါျပီ။
ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေလာက္ပဲသြားသြား က်ေနာ္ထမင္းစားေလ့ရွိတဲ့ ေန႔လည္ ၁၂နာရီေလာက္မွာေတာ့ က်ေနာ့္အခန္းကို ေရာက္ေအာင္ျပန္လာျပီး အစာေတာင္းစားပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲ က်ီးေကာင္ဝင္သြားခဲ့ေပမယ့္ သူဟာ အစားကို သူ႔ဖါသာသူ ဘယ္ေတာ့မွမစားပဲ က်ေနာ္ေကြ်းမွသာ စားပါတယ္။ က်ေနာ္ သူ႔ကို ခြ႔ံမေကၽြးပဲ စမ္းႀကည့္ျပီး ႀကမ္းေပၚကို ဒီအတိုင္းခ်ထားႀကည့္ပါတယ္။ လံုးဝမတို႔မထိပါဘူး၊ က်ေနာ့္ပုခံုးေပၚကို ခံုတက္လာျပီး တစာစာေအာ္ပါေတာ့တယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ေနာက္ဆံုးေတာ့ က်ေနာ္ပဲလက္ေလွ်ာ့ျပီး သူ႔ကို ခြ႔ံေကၽြးရေတာ့တာပါပဲ။
ေန႔လည္စာစားျပီးတာနဲ႔ အျပင္ျပန္ထြက္သြားျပီး ညေန ေနဝင္ခါနီးအခ်ိန္မွာေတာ့ က်ေနာ့္အခန္းကို ျပန္ေရာက္လာပါတယ္။ အဲဒီမွာ သနားဖို႔ေကာင္းတာက အျပင္က ေညာင္ပင္ႀကီးမွာ အိပ္တန္းဝင္ႀကတဲ့ က်ီးကန္းအုပ္က တအာအာနဲ႔ အိပ္တန္းဝင္ေနခ်ိန္မွာ သီးသန္႔ေထာင္တိုက္ထဲက က်ီးကန္းေလးကလည္း တအာအာနဲ႔ လိုက္ေအာ္ေနတာပါပဲ ၊ ဒါေပမယ့္ သူေအာ္ရံုပဲတတ္ႏိုင္တာပါ က်ီးဆိုေပမယ့္ က်ီးတို႔တတ္အပ္တဲ့ အတတ္ပညာကို သူ လံုးဝမွ မတတ္ေျမာက္ခဲ့တာပဲ။
ေနာက္ရက္ေတြမွာေတာ့ က်ီးကန္းေလးဟာ အိပ္တန္းဝင္ခါနီး က်ေနာ္တို႔ ေရခ်ဳိးကန္မွာ ေရကစားေနတဲ့က်ီးကန္းေတြႀကားထဲကို မေယာင္မလည္နဲ႔ ေရာက္သြားပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း ဘာျဖစ္မလဲ ေစာင့္ႀကည့္ေနတုန္းမွာပဲ က်ီးကန္းအုပ္ဟာ သူ႔ကိုဝုိင္းျပီး ထုိးဆိတ္ႀကပါေတာ့တယ္။ က်ီးအုပ္က လူနဲ႔ေနတဲ ့က်ီးကန္းကို လက္မခံဘူးထင္ပါရဲ့။ က်ေနာ့္က်ီးကန္းေလးဟာ နာလြန္းလို႔ တစာစာေအာ္ျပီး က်ေနာ့္အခန္းကို ပ်ံေျပးလာပါတယ္။ သူ႔ခႏၵာကိုယ္မွာာလည္း ဒါဏ္ရာတခ်ဳိ႔ရသြားခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ ျဖစ္သြားျပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ က်ေနာ့္က်ီးကန္းေလးဟာ က်ီးကန္းအုပ္ဆီမသြားေတာ့ပဲ က်ေနာ့္တိုက္ခန္းထဲကေနပဲ က်ီးကန္းေတြနဲ႔ျပိဳင္တူ လိုက္အာေနရွာပါတယ္။
(၄)
အဲဒီအခ်ိန္အထိ က်ေနာ့္က်ီးကန္းေလးမွာ ကိုယ္ပိုင္နာမည္မရွိေသးပါဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ သူနာမည္ရေတာ့မယ့္ကိစၥကို က်ေနာ့္က်ီးကန္းေလးဟာ စတင္ လုပ္ေဆာင္လာပါေတာ့တယ္။ မနက္မိုးလင္းတာနဲ႔ ထြက္သြားတဲ့က်ီးကန္းေလးဟာ အရင္ကလုိ ထမင္းစားခ်ိန္မွ ျပန္ေရာက္လာတာမဟုတ္ေတာ့ပဲ တိုက္ခန္းကိုျပန္လာတဲ့အႀကိမ္က စိပ္လာပါတယ္။
သူျပန္လာတိုင္းလည္း ႏွဳတ္သီးမွာ ဇြန္း၊ ဒါမွမဟုတ္ မီးခ်စ္ ဆပ္ျပာ ေဆးေပါ့လိပ္ တခုမဟုတ္ တခု ပါလာတတ္စျမဲပါပဲ ဒါကို က်ေနာ္လည္း ပထမေတာ့ သတိမထားမိဘူး တရက္မွာေတာ့ ဟင္းဘူးေတြထားတဲ့အေနာက္ကို ႀကည့္မိတဲ့အခါမွာေတာ့ ဇြန္းေတြ၊ မီးခ်စ္ေတြ၊ ေဆးေပါ့လိပ္ေတြ အမ်ားႀကီးကိုေတြ႔ေတာ့မွ က်ေနာ့္က်ီးကန္းေလး ခ်ီခ်ီလာတယ္ဆုိတာ သေဘာေပါက္ပါေတာ့တယ္။
အဲဒီေန႔ကစျပီး ပစၥည္းတခုခ်ီလာတိုင္း အုန္းလက္ေသးေသးေလးနဲ႔ သူ႔ေပါင္ကို ရိုက္ျပီး အျပစ္ေပးပါတယ္။ အဲဒီလိုရိုက္ရင္လည္း သူ႔ခင္ဗ်ာေအာ္လိုက္တာဆိုတာ ငယ္သံေတာင္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အက်င့္ကေပ်ာက္သလားဆိုေတာ့ မေပ်ာက္ဘူး ခ်ီျမဲတိုင္း ခ်ီလာတုန္းပါပဲ၊ ေနာက္ဆံုး ရိုက္တဲ့အလုပ္ကို လက္ေလ်ာ့လိုက္ျပ္ီး က်ေနာ္လုပ္ရတဲ့အလုပ္ကေတာ့ က်န္တဲ့တိုက္ခန္းေတြကို ဇြန္းေတြ မီးခ်စ္ေတြေပ်ာက္ရင္ က်ေနာ့္အခန္းမွာ လာေမးႀကပါဆိုျပီး လိုက္ေျပာရတဲ့အလုပ္ပါပဲ၊
က်ေနာ္ကလည္းေန႔စဥ္ေျပာ၊ က်ီးကန္းေလးကလည္း ေန႔စဥ္ခ်ီလာ၊ အဲဒီလိုနဲ႔ သံသရာလည္ေနတုန္း က်ေနာ္တို႔တိုက္ထဲက ဘယ္သူက ခင္ပြန္းတပ္လိုက္တယ္မသိဘူး က်ေနာ့္က်ီးကန္းေလးကို သူခိုးလို႔ နာမည္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီနာမည္ကို တိုက္တတိုက္လံုးကလည္း ကန္႔ကြက္သူမရွိ အားလံုးေထာက္ခံႀကပါတယ္။ အဲဒီမွာပဲ က်ေနာ့္ရဲ့က်ီးကန္းေလးမွာ သူခိုး ဆိုတဲ့ နာမည္တလံုးရသြားခဲ့ပါျပီ၊ အရင္တုန္းက သားေရလုိ႔ေခၚမွသိတဲ့ က်ီးကန္းေလးဟာ သူခိုးေရ လို႔ေခၚရင္ သူ႔နာမည္ကို သူသိေနခဲ့ပါျပီ၊ ထူးျခားတဲ့တခ်က္က သူဘယ္ေနရာေရာက္ေနေရာက္ေန က်ေနာ္က တိုက္ထဲကေန အက်ယ္ႀကီး သူခိုးေရလို႔ ေအာ္လိုက္တာနဲ႔ က်ေနာ့္တိုက္ခန္းေရွ႔ကို ပ်ံဝဲလာျပီး က်ေနာ့္ပုခံုးေပၚကို တက္နားေတာ့တာပါပဲ ျပီးရင္း သူ႔ႏွဳတ္သီးနဲ႔ က်ေနာ့္ရဲ့ဦးေခါင္းကို မနာေအာင္ ထုိးဆိတ္တတ္ပါတယ္။ က်ီးကန္းေလးနဲ႔က်ေနာ္ရဲ့ မျမင္ရတဲ့သံေယာဇဥ္ႀကိဳးဟာ တင္းသထက္ တင္းလို႔ ေနခဲ့ပါျပီ။
(၅)
အဲဒီလိုနဲ႔ က်ေနာ္နဲ႔က်ီးကန္းေလး ခြဲခြာရမယ့္ေနတေန႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့ပါတယ္၊ တိုက္ထဲကို ေထာင္မွဴးတေယာက္ေရာက္လာျပီး က်ေနာ္တို႔နာမည္ေတြေခၚပါတယ္။
အားလံုးအိပ္ယာလိပ္ျပင္ထားဖို႔နဲ႔ မႀကာခင္ေထာင္ေျပာင္းေတာ့မယ့္အေႀကာင္း လာေျပာပါတယ္။ သူမ်ားေတြအိပ္ယာလိပ္ သိမ္းေနခ်ိန္မွာ က်ေနာ္က်ီးကန္းေလးကို သူခုိးေရ သူခိုးေရ လို႔ ေအာ္ေအာ္ေခၚေနပါတယ္။ ထူးျခားတာက အရင္တုန္းက ဘယ္အခိ်န္ပဲေခၚေခၚ ေရာက္လာတတ္တဲ့ က်ီးကန္းေလးဟာ အဲဒီေန႔ကက်မွ ဘယ္လိုမွေခၚလို႔မရဘူးျဖစ္ေနပါတယ္၊ က်ေနာ္ မနားတမ္းေခၚေနေပမယ့္ ဘယ္လိုမွ ေရာက္မလာခဲ့ပါဘူး၊ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ေထာင္ေျပာင္းမယ့္ကားေပၚကို က်ေနာ္တက္လိုက္ရပါေတာ့တယ္၊
က်ေနာ့္ရဲ့မ်က္ရည္ေတြဟာလည္း ေခါင္းမွာစြပ္ထားတဲ့ ေခါင္းစြပ္ႀကားထဲကေန တျဖည္းျဖည္းက်လာပါေတာ့တယ္။ က်ီးကန္းေလးရဲ့သတင္းကိုေတာ့ က်ေနာ္အျမဲ နားစြင့္ထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ီးကန္းေလးနဲ႔ ပါတ္သက္တဲ့ ဘယ္လိုသတင္းမ်ဳိးကမွ က်ေနာ့္ဆီကို ေရာက္ရွိမလာခဲ့ပါဘူး၊
ဒီလိုနဲ႔ က်ေနာ္လြတ္ရက္ေစ့လို႔ ေထာင္ကလြတ္ခဲ့ျပီး က်ီးကန္းေလးရဲ့သတင္းကို စံုစမ္းဖို႔အတြက္ က်ေနာ္ေထာင္ေျပာင္းစဥ္က တခန္းထဲေနခဲ့တဲ့ ကိုဖုန္း (ယၡဳ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ) အိမ္ကို သြားစံုစမ္းႀကည့္ပါတယ္။
ကိုဖုန္းအမ အေျပာအရေတာ့ က်ေနာ္ေထာင္ေျပာင္းသြားျပီးတဲ့ညေနမွာ က်ီးကန္းေလးဟာ က်ေနာ့္အခန္းကိုျပန္လာျပီး က်ေနာ့္ကိုမေတြ႔ရလို႔ ပ်ာယာခတ္ျပီး တခန္းဝင္ တခန္းထြက္နဲ႔ လိုက္ရွာေနတဲ့အေႀကာင္း ေနာက္ေန႔မွာေတာ့ ကိုဖုန္းက ဝန္ထမ္းတေယာက္နဲ႔ အျပင္ကိုထုတ္လိုက္တဲ့အေႀကာင္းနဲ႔ အိမ္ကိုေရာက္ျပီး ခဏအႀကာမွာေတာ့ အျပင္ကို ပ်ံသန္းသြားေႀကာင္းေျပာျပတဲ့အခါ---။
(၆) နိဂံုး
က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာေတာ့ က်ေနာ့္ရဲ့က်ီးကန္းေလးဟာ အခုခ်ိန္ထိ အသက္ရွင္ေနဆဲျဖစ္တယ္လို႔ ယံုႀကည္ေနတုန္းပါပဲ၊ က်ီးကန္းေတြေတြ႔ရင္ အျမဲတန္းလိုက္ႀကည့္ေနမိသလို ၊ ႀကည့္ရင္းနဲ႔လည္း သူခိုးေရ လို႔ ေအာ္ေခၚမိတုန္းပါပဲ က်ေနာ့္ရဲ့ သူခိုးသာမွန္ရင္ က်ေနာ့္ပုခံုးေပၚကို လာနားမွာပါပဲ။
က်ေနာ့္ရဲ့မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ာ … က်ီးကန္းေတြထဲမွာ သူခိုးလုိ႔ေအာ္လိုက္လို႔ လွမ္းႀကည့္တဲ့က်ီးကန္းေလးတေကာင္ေတြ႔ရင္ အဲဒီက်ီးကန္းေလးဟာ က်ေနာ့္က်ီးကန္းေလးသာ ျဖစ္ေႀကာင္းပါခင္ဗ်ာ။
(သရုပ္ေဖာ္ - အင္တာနက္ - http://www.siestalane.com )
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
ယေန႕ဂ်ပန္ႏိုင္ငံတုိက်ဳိၿမိဳ႕အနီး ခ်ီးဘား မာကူဟာရီေဒသရိွ စကၠဴေလယာဥ္ပ်ံၿပိဳင္ပဲြတြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံကိုယ္စားျပဳ စကၠဴေလယာဥ္ခ်န္ပီယံေမာင္ေသာင္းဒီး အသက္(၁၂ႏွစ္)က တဦးခ်င္းစြမ္းရည္အလိုက္ၿပိဳင္ပြဲတင္ တတိယဆု ဆြတ္ခူးသြားပါတယ္။ ထုိင္းႏုိင္ငံတြင္ တရားမ၀င္ ေနထုိင္စဥ္ ေမာင္ေသာင္းဒီးကုိ ေမြးဖြားရာ ေမြးစာရင္း မရိွသျဖင့္ ႏုိင္ငံ မ့ဲေနသည့္ သူ႔အား ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသုိ႔ သြားေရာက္ခြင့္ ျပဳမျပဳကုိ အျငင္းအခုန္ ျပဳလုပ္ၿပီးထုိင္းအစုိးရက ႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ ထုတ္ေပးလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ မေန႕က(၁၉)ရက္ေန႕မွာျပဳလုပ္တဲ့ အုပ္စုလိုက္ စကၠဴေလယာဥ္ပ်ံၿပိဳင္ပဲြမွာ ေမာင္ေသာင္းဒီးတို႕အဖြဲ႕က ပထမ အႏိုင္ရရွိသြားပါတယ္။
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
၁၉ စက္တင္ဘာ ၂ဝဝ၉ - လြတ္ေျမာက္လာတဲ့ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကို လႊတ္ေပးလိုက္တာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေႏွာင္ၾကိဳးမဲ့ လႊတ္ေပးတာမဟုတ္ဖူးလို႔ ေျပာဆို ၾကပါတယ္။ ေနာက္ေနာင္ ျပစ္မႈ တစံုတရာ က်ဴးလြန္ရင္၊ အခုလႊတ္ေပးရာမွာ ၾကြင္းက်န္ရစ္တဲ့ အျပစ္ဒဏ္ကို က်ခံရမဲ့ ၄ဝ၁ ပုဒ္မကို လက္မွတ္ထိုးခဲ့ရတာ ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာဆိုၾကပါတယ္။
မေန႔ည ၇ နာရီေလာက္မွာ သရက္ေထာင္က လြတ္ေျမာက္လာတဲ့ ကိုခိုင္ေကာင္းစံက “ေထာင္က ထြက္ေပမယ့္ ၄ဝ၁ ထုိးရတဲ့အတြက္ ေႏွာင္ၾကိဳးနဲ႔ လႊတ္တယ္ လုိ႔ပဲ ျမင္ပါတယ္။ မွန္ကန္တဲ့ သေဘာထားတစ္ခု မဟုတ္ဘူးေပါ့၊ ယုံၾကည္ခ်က္ ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ေဆာင္လုိ႔ က်တဲ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ ျဖစ္တယ္။ အမွန္ဆုိရင္ ေထာင္ ဥပေဒအရ ေလွ်ာ့ရက္ ေပးရဖုိ႔ ရိွေပမယ့္ စစ္ေထာက္လွမ္းက ေနၿပီးေတာ့မွ ၁/၉၉ ရဲ႕ညႊန္ၾကားမႈေၾကာင့္ ေလွ်ာ့ရက္ေတြကုိ ပိတ္ထားတယ္။ ဒီအေပၚမွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ဘာမွ မခံစားရပါဘူး။” ကိုခိုင္ေကာင္းစံဟာ ရခိုင္ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ကို စစ္အစိုးရ မတရားအသင္းပုဒ္မ၊ လဝက ပုဒ္မေတြနဲ႔ စုစုေပါင္း ေထာင္ဒဏ္ ၁ဝ ႏွစ္ ခ်ထားတာပါ။ လြတ္ရက္ေစ့ဖို႔ တႏွစ္ေက်ာ္အလိုမွာ ျပန္လြတ္လာတာ ျဖစ္ပါတယ္။
လြတ္ရက္ေစ့ဖို႔ ၅ ရက္အလိုမွာ ျပန္လႊတ္လာသူကေတာ့ ကေလးေထာင္က ဦးမိုက္ကယ္ဝင္းေက်ာ္ ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ ကေလးျမိဳ႔သားျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွား မႈေတြေၾကာင့္ ဒုတိယအၾကိမ္ ေထာင္က်ခဲ့တာပါ။ လြတ္ဖို႔ ၅ ရက္အလိုမွာ လႊတ္ေပး လိုက္တာေၾကာင့္ ၄ဝ၁ ပုဒ္မကို လက္မွတ္မထိုးခဲ့ဘူးလို႔ အခုလို ေျပာပါတယ္။ “သူတုိ႔ခ်ထားတဲ့ ဥပေဒနဲ႔ဆုိရင္ ၂ ႏွစ္ ျပည့္ဖုိ႔ ၅ ရက္အလုိမွာ သူတုိ႔က လႊတ္ေပးလုိက္တာေလ။ မလႊတ္ေပးခ်င္ေန လႊတ္ေပးခ်င္ေပး ၄ဝ၁ ေတာ့ မထုိးဘူး။” ေကာ့ေသာင္းေထာင္က လြတ္လာတဲ့ ကိုထြန္းမင္းေအာင္ကေတာ့ ေနာက္ ၁ လဆို လြတ္ရက္ေစ့ၿပီလို႔ သိရပါတယ္။ သူက အခုလို လြတ္လာတဲ့အေပၚ ထူးထူး ျခားျခား မခံစာရဘူးလို႔ အခုလိုေျပာပါတယ္။ “ေထာင္ထဲမွာ ၂ဝဝ၇ ကေန ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္အထိ ၃ ႏွစ္အတြင္း ေနခဲ့တာ ေၾကာင့္ လႊတ္လာတဲ့ အေပၚမွာေတာ့ အေထြအထူးေတာ့ မခံစားရပါဘူး။ ဒီလုိမ်ဳိး ၉ လပုိင္း ၁၁ ပုိင္းဆုိရင္ လႊတ္ေပးေလ့ရိွပါတယ္။ အျမဲတမ္း လုပ္ရုိးလုပ္စဥ္တစ္ခုလုိ႔ပဲ ေျပာရမွာေပါ့။” လြတ္ေျမာက္လာတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြဟာ တိုင္းျပည္လြတ္ေျမာက္ တဲ့အထိ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေတြကို ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္အုံးမယ္လို႔လဲ ေျပာၾက ပါတယ္။
“မၿပီးျပတ္ေသးတဲ့ ဒီမုိကေရစီ ေတာ္လွန္ေရးကို ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ တုိက္ ပြဲဝင္ရအုံးမယ္ဆုိတဲ့ သႏၷိ႒ာန္ခ်ထားမႈ ရိွပါတယ္ခင္ဗ်၊” မေန႔က အက်ဥ္းေထာင္အသီးသီးကေန လြတ္ေျမာက္လာတဲ့ အက်ဥ္းသား ေတြထဲ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားတရာေက်ာ္ပါတယ္လို႔ ထိုင္းႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း ေအေအပီပီက အတည္ျပဳေျပာဆို လိုက္ပါတယ္။ နအဖ အစိုးရက အက်ဥ္းသားေတြလႊတ္ေပးရာမွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ေတြကိုပါ လႊတ္ေပးလိုက္တဲ့အေပၚ ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲဆိုတဲ့ အေမးကိုေတာ့ ေအေအပီပီ အဖြဲ႔ရဲ႕ တြဲဘက္အတြင္းေရးမွဴး ဦးဘိုၾကည္က အခုလို ေျပာပါတယ္။ “လြတ္လာတဲ့ အက်ဥ္းသားေတြကုိေတာ့ ၾကိဳဆုိပါတယ္။ က်န္တဲ့သူ ေတြကုိလည္း ၾကိဳဆုိဖုိ႔ တတ္ႏုိင္သမွ် ဝုိင္းဝန္းေဖးမ ေစာင့္ေလွ်ာက္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္း ခ်င္ပါတယ္။ တကယ္ စစ္မွန္တဲ့ အမ်ဳိးသား ညီၫြတ္ေရးအတြက္ ရည္ရြယ္တယ္ ဆုိရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဦးခြန္ထြန္းဦး၊ ဦးတင္ဦး၊ မင္းကုိႏုိင္ တို႔ကို လႊတ္ေပးရ ပါမယ္။ အေရာင္ျပ လႊတ္ေနတာမ်ဳိး ဆုိရင္ေတာ့ စစ္မွန္တဲ့ ေတြဆုံ ေဆြးေႏြးေရး လမ္းေၾကာင္းေပၚ သြားႏုိင္တယ္လုိ႔ ေျပာလုိ႔ မရေသးပါဘူး။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစု ၾကည္၊ ဦတင္ဦး၊ ဦးခြန္ထြန္းဦးတုိ႔ကုိ မလႊတ္ေပးရင္ေတာ့ ကုလသမဂၢလုံျခဳံေရး ေကာင္စီနဲ႔ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံအေရးကုိ ေဆြးေႏြးမွာမုိ႔ လုိ႔Tension ေတြ၊ ႏုိင္ငံတကာဖိအားေတြ ေလွ်ာ့သြားေအာင္ အေရာင္ျပလႊတ္ေပး တာလုိ႔ပဲ သက္မွတ္လုိ႔ရတယ္။” စစ္အစိုးရက ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို လႊတ္ေပးသလို ဆက္လက္ဖမ္း ဆီးမႈေတြကိုလည္း ရပ္တန္႔ဖို႔လိုတယ္လို႔ ဦးဘိုၾကည္က ေျပာပါတယ္။ “ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးေနတယ္ ဆုိၿပီး တစ္ဖက္ကေျပာေန သလုိ ဖမ္းဆီးေနတာေတြလည္း ရိွေနပါတယ္။ ဖမ္းဆီးေနတဲ့ အထဲမွာလည္း စုိးရိမ္စရာ ေကာင္းတာက အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အဖြဲ႕ဝင္ေတြကုိ မတရား တဲ့ ေဖာက္ခြဲမႈေတြနဲ႔ တပ္ဆင္ၿပီးေတာ့ ေထာင္အျပစ္ဒဏ္အႀကီးႀကီးေတြ ခ်မွာတုိ႔၊ မတရားသျဖင့္ ႏွိပ္စက္မွာတုိ႔ ဒါကုိေတာ့ အေတာ္ကေလး စုိးရိမ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံ တကာအေနနဲ႔လည္း လႊတ္ေပးေနတာေတြကုိပဲ မျမင္ပဲနဲ႔ ဖမ္းဆီးေနတာကုိလည္း သတိထားၿပီး ေစာင့္ၾကည့္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဖမ္းဆီးေနတာေတြကုိ ရပ္တန္႔ဖုိ႔အတြက္ ပုိၿပီးေတာ့ ဖိအားေပးဖုိ႔ လုိတယ္လုိ႔ တုိက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။” ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္းရဲ႕ တြဲဘက္ အတြင္းေရးမွဴး ဦးဘိုၾကည္ ျဖစ္ပါတယ္။
ရင္းျမစ္။ ။ဒီမုိကရက္တစ္ျမန္မာ႔အသံမွာစာသားကိုျပန္လည္ေဖာ္ျပလုိက္ပါသည္။
မ်ွေဝခံစားနူိင္ၾကပါေစ။
*ျမတ္ေလးငုံ*
သတင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ...
